Texel forever!

Vrijdag 6 februari 2015

Altijd een ruisende branding op Texel

Scheve vuurtoren?

Wij zijn in januari weer eens een weekje naar onze favoriete vakantiebestemming gegaan, het schitterende waddeneiland Texel. Echt een aanrader, natuurlijk in de zomer maar ook in de winter. Eigenlijk vlak bij huis en toch zit je in een totaal andere wereld. Je kunt je hoofd even lekker leegmaken, we hadden geluk met het weer en konden iedere dag een lekker lange strandwandeling maken. Als je dan op het zand loopt langs de vloedlijn en je ziet en hoort de branding en de vogels, dan krijg je het gevoel dat je maar een nietig mens bent in de overweldigende kracht van de elementen. Ieda en ik hebben dat gevoel allebei op Texel, misschien is dat wel het bewijs dat je in je emoties op elkaar begint te lijken als je heel lang bij elkaar bent!
Toen we weer thuis waren begon het wat meer te winteren en omdat we natuurlijk het verhaal kennen van de krekel en de mier hebben we onze houtvoorraad eerst maar aangevuld. U kent vast ook wel het verhaal van de mier die vooruit kijkt en voorraden aanlegt en de krekel die er maar wat op los leeft. En wij hebben in onze opvoeding geleerd om een mier. te zijn. Toch vind ik dat de instelling van de krekel in deze tijd ook wel iets heeft, een krekel-achtige trekt zich namelijk helemaal niets aan van de oorlog in de OekraIne, van Ebola, van IS, van koersontwikkelingen, van pensioenverlagingen, van aardbevingen door de gaswinning. Wat is het leven dan rustig en ongecompliceerd!

Houtvoorraad aangevuld

Je zou haast een krekel willen zijn of om te beginnen een "hoe gedraag ik mij als een krekel-cursus" gaan volgen.
Ik heb zo'n cursus nog niet kunnen ontdekken, wel ben ik een keer iemand tegengekomen die bij alle zorgelijke ontwikkelingen uitriep: "Wat dan nog!".
En dat helpt!
Ik kwam nog een leuk plaatje tegen van een Power-eend en dat wilde ik u niet onthouden, erg leuk.

Power-eend

Nog even wachten, op 1 maart kan de Burton weer uit de garage en ik reken op een mooi voorjaar!