Voorspatbord

Dinsdag 28 december 2010

Op Tweede Kerstdag hebben we eindelijk de finale gehouden van onze steeds weer uitgestelde Sinterklaas-estafette. Blij dat het feest nu helemaal achter de rug is, nog nooit eerder heeft de Goedheiligman ons zoveel organisatieproblemen opgeleverd dan dit jaar door gebrek aan afstemming met de weergoden.

Ik moet eerst even iets rechtzetten, ik heb aldoor gezegd dat ik de voorkant van de Burton pas ging afbouwen na een proefrit. Maar door de sneeuw, en meer nog door de pekel die royaal over Nederland is uitgestrooid, heb ik nog steeds geen proefrit kunnen maken in de Burton. Je onderwerpt je zelfgebouwde auto per slot van rekening niet aan een zoutdoop maar aan een vuurdoop, zo is het gezegde. En het vuur van die vuurdoop houden we trouwens maar mooi binnen de verbrandingsruimte in de motor.

Om door het uitstel van de proefrit niet in een deprimerende bouwstop terecht te komen ben ik toch maar verder gegaan met de voorkant. Die voorkant kan achteraf namelijk vrij eenvoudig weer worden losgeschroefd en dat is ook regelmatig nodig, zelfs bij het verwisselen van bougies en het stellen van de kleppen. Die front-verwijderactie kan ik dan mooi oefenen als het zonnetje gaat schijnen en ik die proefrit alsnog ga maken. Dat is dus ook weer rechtgezet.

Het front heb ik nog even aan de voorkant vastgezet aan het chassis en het linkervoorspatbord is nu ook gemonteerd. Bij het voorspatbord heb ik ongeveer dezelfde werkwijze aangehouden als bij het achterspatbord. Hierbij heb ik een paar actiefoto's gemaakt die hopelijk de beschrijving duidelijker maken.

Zoals eerder gezegd is dit absoluut niet de enige juiste werkwijze, doe het vooral op uw eigen manier maar misschien biedt dit verhaal wat houvast.

Mijn werkwijze:

- oneffenheden in rand van spatbord wegschuren

- spatbord even ongeveer op juiste plaats houden en vastzetten met Duct-tape, de uitsparing in spatbord moet tegen de bult in het front bij het  klepdeksel liggen, onderranden spatbord gelijk met onderkant body en front
- raakvlak spatbord tegen body en front afplakken met schilderstape en ook het stuk waar niet mag worden geboord bij de vloer merken op de tape
- spatbord weer op werktafel leggen

- 9 gaten uitmeten in spatbordrand en aankruisen op schilderstape waarbij de preciese plaats van het 4e gat vanaf achteronderkant van het spatbord nog even moet wachten, met deze bout wordt ook het front aan de body gezet.

Hierboven een foto uit de bouwhandleiding van dit gat, rood omcirkeld, dit is dus èn het 4e gat vanaf onderen van het spatbord èn tevens het 3e gat vanaf onderen van het front. Op de foto is het gat reeds geboord, het is beter om dit te doen bij de montage van het spatbord, zoals hier beschreven 

- het eerste en het laatste gat dichtbij het begin en het eind van de spatbordrand merken

- afstand tussen boutgaten is dan ongeveer 20 cm 

- bij het uitmeten rekening houden met de vloer, op het gemerkte stuk mag geen gat worden geboord

-  8 gaten boren van 6,5 mm in spatbordrand op 15 mm gemeten vanaf buitenkant rand spatbord, rand is iets smaller dan rand achterspatbord, vandaar dat ik hier 15 mm heb uitgemeten

- kraalrubber op maat maken, bij rondingen een paar keer een V knippen en uitsparingen maken bij de bouten, aan eind het rubber rond de hoek laten lopen

- spatbord weer op de juiste plaats tegen front/body plaatsen met duct-tape, streep op schilderstape zetten langs het spatbord op de plaats waar 4e gat ongeveer moet komen

- let erop dat wiel vrij draait en stuurt, ook bij inveren

- eerst één gaatje in het front aan de bovenkant merken met een potlood dóór het gat in de spatbordrand, dit gat in het front boren en het spatbord op deze plaats vastzetten met M6

- plaats van spatbord controleren en zonodig nog iets aanpassen

- als plaats van het spatbord goed is dan de andere boutgaten met potlood aankruisen dóór de geboorde gaten in de spatbordrand

- spatbord verwijderen

- de gemerkte gaten boren in front en body

- nu het 4e gat uitmeten, moet ongeveer 15 mm onder de zojuist geplaatste streep op de tape en op ongeveer 10 mm vanaf rand front/body worden gemerkt, zodanig dat hiermee het spatbord èn het front aan de body kunnen worden geschroefd. De moer moet aan de binnenkant van de body op de bout kunnen worden geschroefd. De plaats van deze bout moet ongeveer bij de hoek in de naad van het front liggen, zie de foto met het rood omcirkelde boutje
- dit 4e gat vanaf de buitenkant boren met 5,5 mm boor, hierin komt een M5-bout

- alle tape verwijderen van body en front

- spatbord even met twee bouten vastzetten

- vanuit de binnenkant van de body (jaja, weer op de buik in het vooronder) het zojuist geboorde 5,5 mm gat doorboren door de spatbordrand

- alle bouten plaatsen, een slagje aandraaien

- kraalrubber tussen spatbord en body/front drukken

- bouten aandraaien, niet te vast

- om de paar dagen even vaster draaien.

Aan de achterkant valt de grote "flap" van het voorspatbord nog teveel naar binnen naar de body toe, hier wordt nog een spatborduithouder geplaatst, deze hoort bij het bouwpakket. 

Zo, dat is ook weer klaar, nu nog het rechtervoorspatbord, de motorkap, de koplampen en nog heel wat andere werkzaamheden !
Tussen Kerst en Nieuwjaar zal er denk ik niet zoveel gebeuren, dat zult u mij hopelijk niet kwalijk nemen.

Kerstwens

Vrijdag 24 december 2010

Kerstavond, een moment van bezinning.

Graag wil ik alle lezers van mijn weblog hele fijne Kerstdagen en een gezond en gelukkig 2011 toewensen.

Inmiddels zijn er weer vorderingen gemaakt met het Burton-project, hiervan zal ik na de Kerstdagen verslag uitbrengen.

Wordt vervolgd !

Auto-mobiliteit en front

Donderdag 23 december 2010

In dit weblog heb ik al eens verteld dat je een Burton heel gemakkelijk kunt slepen met een triangel. Het woord zegt het al, een triangel is dus een starre driehoekige staalconstructie met een trekstang, aan de trekstang zit de koppeling voor de trekhaak van de trekkende auto, de andere punten van de driehoek komen vast te zitten aan de sleepogen van het chassis van de Burton. En zo kun je je Burton meeslepen naar bijvoorbeeld je vakantiebestemming in Frankrijk zonder dat er iemand in de Burton hoeft te zitten om te sturen en te remmen. Links een plaatje van de triangel.

Nu ben ik niet van plan om de Burton te gaan slepen op deze manier, de auto moet zichzelf maar voorbewegen, het heet niet voor niets een auto-mobiel ! Maar in mijn kabelboom is al wel een voorziening opgenomen om de verlichting, richtingaanwijzers en remlichten van de voortgetrokken Burton te kunnen koppelen aan de trekkende auto, want dat is wel verplicht als je gaat triangelen. En die 6 losse draadjes van de kabelboom bungelden wat zielig in de motorruimte, ik heb dus maar een stopcontact op het schutbord geplaatst en de draadjes aangesloten volgens het algemeen gebruikte aansluitschema.

Het stopcontact heeft een mooi plaatsje gekregen naast de spanningsregelaar, zie de foto rechts. Mocht de Burton toch eens minder auto-mobiel zijn dan moet de triangel worden geplaatst en een kabel met 2 stekkers tussen het stopcontact van de trekkende auto en het stopcontact op de Burton worden gezet, die kabel ga ik nog wel eens maken.

Verder ben ik bezig geweest met het front. De aansluiting op de body luistert vrij nauw, de naden moeten mooi evenwijdig lopen en het front mag niet verder naar buiten staan dan de body. Ik moest het raakvlak van het front afschuren voordat het mooi aansloot, daarna zijn de gaten aan de zijkant geboord en is het front vastgezet.

Zie de foto links, de naad onder de luchtuitlaat wordt straks bedekt door het voorspatbord.

Er moeten nog 2 bouten aan de voorkant worden gemonteerd, daarmee komt het front vast te zitten aan het chassis. Op dat punt moeten opvulschijven worden geplaatst, bij mijn Burton waren schijven van slechts 3 mm dikte voldoende voor een mooie passing.

Linksonder nog een plaatje van de motorruimte met geplaatst front, het sleutelen aan de motor is eigenlijk alleen mogelijk met verwijderd front en spatborden maar die verwijder-actie gaat straks vrij eenvoudig. En dan is de hele voorkant geweldig goed te bereiken.

Nu verder met de spatborden en de motorkap.

Tankaansluiting en midwinterfeest

Dinsdag 21 december 2010
Even iets anders dan saaie schroef-spatbord-aan-body-tips. Want vandaag is het een bijzondere dag. Het is de kortste dag van het jaar, het einde van de herfst en het begin van de winter. De zon keert terug van zijn weg naar de zuidelijke Steenbokskeerkring en gaat weer op weg naar de noordelijke Kreeftskeerkring. Ik heb maar even weer opgezocht hoe dat precies zit. Het ligt allemaal niet aan de beweging van de zon maar onze aardbol draait in 24 uur om zijn eigen as en ook nog eens in een jaar tijd om de zon en de eigen as staat een beetje scheef  ten opzichte van de baanrichting om de zon. En daardoor hebben we seizoenen, mooi toch. Eigenlijk horen we vandaag het midwinterfeest te vieren maar dat past blijkbaar niet bij ons nuchtere Nederlanders.

Van het midwinterfeest naar de Burton.
De achterkant is nu zo goed als klaar. De spatborden vertonen nog wat kieren maar af en toe draai ik de bouten een extra slagje vaster aan. Na een tijdje kun je ook echt merken dat het polyester zich gaat zetten, de bouten staan dan weer iets minder onder spanning en laten zich gemakkelijker weer een stukje aandraaien.

Ik ben verder gegaan met de tankaansluiting. Een Burton is weliswaar erg zuinig maar heeft af en toe toch wel wat Euro 95 nodig. De tankbuis met dop heb ik inmiddels dus ook maar gemonteerd aan het rechterachterspatbord en aangesloten op de tank.
Op de rechterfoto de ingrediënten voor het maken van de tankaansluiting van een Burton.
Het ronde gat in het spatbord is al tijdens de fabricage aangebracht, ik moest alleen het gat iets groter maken. De tankbuis wordt van boven door het gat in het spatbord geschoven, voert dan door een ovaal gat in de body en moet dan uitkomen bij de hals van de tank.

Dat paste gelukkig allemaal vrij goed, het ovale gat door de body moest ik nog iets uitvijlen. De tankbuis wordt met een rubbermof en 2 RVS slangklemmen vastgezet aan de tank. De bevestiging aan het spatbord gebeurt met 6 M5 inbusboutjes en moertjes, De boutjes gaan achtereenvolgens door de gaten in de fraaie tankdop, een kurkpakking, de tankbuis en het polyester. Dan komen er sluitringen onder en de moertjes. Het boren van de gaten in het spatbord moet wel precies gebeuren, de gaten liggen erg dichtbij het grote gat. Maar met tape over het polyester en een linksdraaiende boormachine is dat prima gelukt.
Links een foto van de tankbuis, ik zie nu pas dat het schelp-embleem op mijn trui wel heel toepasselijk is meegenomen op deze tankbuis-Euro 95-foto, dit berust op pure toeval, ik heb namelijk ooit deze lekker warme werktrui gekregen van een relatie en kan er niet meer zonder.
Linksonder een plaatje van het spatbord met geboorde gaten en rechtsonder het eindresultaat. Burton Car Company heeft er wel hele mooie materialen voor gebruikt in het ontwerp.  Nu verder met de voorkant !
Nog even over Sinterklaas, jawel Sinterklaasfeest 2010, dochter en schoonzoon en kleinkinderen uit Soest konden weer niet komen door sneeuw en gladheid. Het is ook wel extreem, er worden deze winter zelfs compleet nieuwe woorden gebruikt zoals "onzichtbare gladheid" en "snelheidsdeken". We hebben dus maar eerst Sinterklaas fase 1 gevierd, later komt fase 2. Het is niet anders.

Achterspatborden, tips en tricks

Zondag 19 december 2010

De afgelopen dagen heb ik bij 8 graden de achterspatborden aan de body geschroefd. Als je je flink druk maakt en je dus onder spanning bezig bent dan heb je trouwens geen last van de kou, zo heb ik ontdekt. En die spatborden monteren, dat brengt toch een stukje spanning met zich mee. Zowel bij jezelf als bij de spatborden zelf, want ze sluiten niet overal even mooi aan, ze staan dus een beetje onder spanning en vertonen hier en daar kieren. In de bouwhandleiding wordt hierover ook gesproken, bij de bouw van een polyester kitcar heb je nu eenmaal af en toe kieren tussen de verschillende delen, ze verdwijnen vanzelf door de bevestigingsbouten met gevoel en met tussenpozen van een paar dagen  steeds een slagje verder aan te draaien. Het polyester gaat zich dan vormen.

Ik heb van het monteren zelf geen foto's genomen, ik had mijn beide handen echt nodig en wilde snel naar het eindresultaat. Wel heb ik tussen deze tekst een paar foto's van de Burton mèt achterspatborden geplaatst. Op het linkerspatbord heb ik ook al de reflector vastgeschroefd, luxe uitvoering met chroomrand ! Chroomrand en glaasje verwijderen, stukje schilderstape op het spatbord plakken, rubberen voet  in centrum van bevestigingsplek plaatsen en vasthouden, door het centrale gat met een potlood het boorgat merken, boren, tape verwijderen, rubber vastzetten met M5 boutje, glaasje in rand drukken en chroomrand over het rubber drukken, eerst het rubber insmeren met siliconenolie of vaseline. 

Zoals gezegd geen montagefoto's, maar ik wil de huidige of toekomstige bouwer natuurlijk wel mijn manier van werken en een paar tips meegeven. Let op, op deze manier heb ik het gedaan, het mooie van een kitcar is dat iedereen zijn of haar eigen bouwmethode kan volgen, er zijn dus veel meer wegen die de Burton naar Rome leiden.

Het volgende zeer uitgebreide verhaal, u bent gewaarschuwd, is dus eigenlijk bedoeld voor bouwers, maar natuurlijk ook voor andere geïnteresseerden.

Zó heb ik het gedaan:

- leg het spatbord op een schone werktafel op een deken of noppenfolie
- loop de bevestigingsrand van het spatbord nauwkeurig na op oneffenheden, die zijn er wel, en schuur deze weg, de rand moet glad zijn en komt niet in het zicht

- BCC wijst erop dat er een deelnaad op het spatbord naast de bevestigingsrand kan zitten die weggepolijst moet worden, dit was bij mijn spatborden niet het geval

- meet de afstand van 110 cm vanaf de hoek van de motorkap naar achteren over de vouw in de body, plak hier tape en zet een streep

- het spatbord passeert 2 keer de vloer van de body, plak op de body op deze plaatsen tape en meet het stuk uit waar niet geboord mag worden en teken deze 2 gedeeltes ruim af op de tape

- hang het spatbord met 3 stukken duct-tape aan de body op de juiste plaats, de inkeping in het spatbord moet op de vouw in de body liggen en de voorkant moet op het streepje liggen

- krik de auto onder het chassis op om te controleren dat het uitgeveerde achterwiel het spatbord niet raakt, als dit wel zo is dan moet het spatbord iets naar voren worden geplaatst. Bij mijn Burton klopte de richtafstand van 110 cm prima
- plak vlak langs de rand van het spatbord op de body schilderstape

- plak ook op het spatbord een stuk tape bij het deel waar niet kan worden geboord (de vloer) en neem de aftekening hiervan van de body over op het spatbord

- neem het spatbord weg en plak flinke stroken tape onder de zojuist geplakte rand zodat het hele raakvlak van het spatbord met de body goed bedekt is met tape
- leg het spatbord weer op de werktafel met de bevestigingsrand naar boven, bepaal de beide schroefgaten aan de uiteinden en teken deze schroefgaten af op een stuk schilderstape dat op die plaats op de rand wordt geplakt

- ik heb 9 M6-bouten gebruikt, eentje meer dan BCC voorschrijft, dit kwam beter uit, de bouten komen dan ongeveer 20 cm van elkaar
- bepaal de andere boutgaten, houd hierbij rekening met de gemerkte delen van de rand waarin niet geboord mag worden, meet de ruimte tussen de bouten aan de uiteinden en deel dit door het aantal nog te boren boutgaten plus één (echt, het klopt), de uitkomst van de deling is de tussenruimte tussen de boorgaten, plak op de plaatsen van de boorgaten tape en merk de te boren gaten met een potlood. Het centrum van de boorgaten in de bevestigingsrand heb ik op 18 mm vanaf de buitenrand gemerkt, dan hoeven er namelijk op de plaats van de bouten geen inkepingen in het kraalrubber te worden gemaakt en de ringen onder de boutkoppen aan de binnenkant van het spatbord liggen dan net vrij van de rand

- houd er rekening mee dat het spatbord gaat kieren bij de vouw in de body, verdeel de bouten zodanig dat in de buurt van de vouw wel een bout komt om het spatbord hier stevig tegen de body te drukken
- boor de gaten met een 6,5 mm boor door de geplakte tape in de spatbordrand
- verwijder de tape van het spatbord

- nu de gaten in de spatbordrand zijn gemaakt moet het kraalrubber op maat worden gemaakt. Begin aan een uiteinde, laat het rubber mooi de hoek omlopen, dit kan door meerdere keren een grote V uit de flap van het kraalrubber te snijden zodat het beter wil buigen. Controleer ook dat het kraalrubber straks niet over de boutgaten valt, als dit wel zo is, knip dan ook een V uit de flap op deze plaatsen. Het kraalrubber moet mooi meelopen met de ronding in het spatbord, knip daarom regelmatig een V uit de flap.

Ook wil het kraalrubber tijdens het pasmaken wegglijden en dat werkt niet prettig, ik heb op een paar plaatsen even een bout, een moer en ringen gemonteerd en daaronder het rubber geklemd. BCC adviseert om het kraalrubber met secondelijm vast te plakken op de rand, dit advies heb ik niet gevolgd omdat het rubber dan wel heel erg definitief vastzit, ik heb het rubber vóór het vastschroeven van het spatbord tussen de rand gedrukt 

- pak nu het spatbord weer op en hang dit met de duct-tape aan de body, zodanig dat het op de goede plek zit. Denk erom dat de inkeping in het spatbord niet strak op of zelfs over de vouw in de body hangt, dan kan immers het kraalrubber er later niet meer tussen

- teken nu met een potlood met een lange punt door de boutgaten in de spatbordrand de bovenste 2 gaten in de body af, het merkteken komt op de schilderstape te staan  

- verwijder het spatbord en boor de bovenste 2 gaten in de body

- nu kan de duct-tape worden verwijderd

- schroef het spatbord aan de bovenkant voorlopig vast met 2 bouten

- controleer nu of het spatbord op de goede plaats zit, werk zonodig de beide gaten iets bij als dit niet het geval is en doe dit zodanig dat het spatbord echt op de juiste plaats komt te zitten

- teken nu de andere boutgaten op de schilderstape op de body af met het potlood, doe dit met het potlood door de gaten in de spatbordrand heen

- verwijder nu het spatbord, boor de resterende gaten in de body

- verwijder de schilderstape van de body en maak alles goed schoon

- schroef het spatbord met alle bouten losjes vast

- schuif het kraalrubber tussen de rand en de body

- draai de bouten iets vaster, maar niet te vast

- draai om de paar dagen de bouten telkens iets vaster totdat de kieren zijn verdwenen.

Poeh, een blogje met een record-lengte. Was eigenlijk niet de bedoeling, excuus !

Draagarm-uitlaat-conflict

Vrijdag 17 december 2010
De Burton heeft me deze week wel wat hoofdbrekens bezorgd. De plaats van het linkerachterspatbord had ik al afgetekend maar ik heb nog even gecontroleerd of het spatbord niet door het wiel wordt geraakt als de auto wordt opgekrikt met een krik onder het chassis. Je kunt een auto op veel manieren opkrikken maar de meest gebruikte methodes zijn òf met de krik onder een draagarm òf met de krik onder het chassis.

Tegen beide manieren van opkrikken moet de auto natuurlijk bestand zijn. Als je de krik onder het chassis plaatst dan veert de draagarm helemaal uit en dat is bij een eend dan ook echt een heel eind. Dit is een gevolg van het typische veersysteem en ook bedoeld om het achterwiel bij een lekke band te kunnen verwisselen, bij een eend zit het achterwiel namelijk opgesloten in het spatbord waardoor je niet zonder meer de wielmoeren kunt bereiken, je moet dan het wiel laten uitveren bij het opkrikken.

Links een foto van de draagarm en de uitlaat terwijl de Burton gewoon op zijn wielen staat.

Welnu, de opkrikproef bracht goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws was dat het met tape vastgezette spatbord niet door het wiel wordt geraakt als dit helemaal uitveert. Dit is trouwens wel een test die alle Burton-bouwers moeten uitvoeren, er is hooguit 2 centimeter speling tussen de band en de onderste rand aan de voorkant van het spatbord. Als je het spatbord iets te ver naar achteren vastzet dan gaat het fout.

Het slechte nieuws was dat de draagarm bij het uitveren niet op de aanslag kwam te rusten maar op de uitlaat die onder de draagarm doorloopt. Niet zo mooi, de ophangrubbers van de uitlaat krijgen het dan zwaar te verduren en zullen gegarandeerd losscheuren !

Volgens de bouwhandleiding zal de uitlaat niet door de draagarm geraakt worden als je de uitlaat goed monteert. Ik heb dus het hele uitlaatsysteem weer losgehaald en van alles geprobeerd maar het lukt mij echt niet om de uitlaat zodanig op te hangen dat de draagarm bij het volledig uitveren de uitlaat niet raakt. Je kunt de ophangpunten van de uitlaat ook niet gemakkelijk aanpassen, zo heeft het achterste ophangpunt van de uitlaat een vaste plaats. Tom Poes was weer niet beschikbaar dus ik heb zelf maar weer een list bedacht en dat was eigenlijk niet zo moeilijk. Als de draagarm een paar centimeter minder ver zou uitveren dan was het goed. Zo heb ik het dan ook opgelost, ik heb een extra blokje geplaatst op het aanslagpunt van de draagarm op het chassis, dit aanslagpunt is standaard een aluminium vulplaat die tussen de as en het chassis ligt. Deze vulplaat heb ik 1,5 centimeter "dikker gemaakt" met een aluminium plaat. Vlak naast de vulplaat zit een niet-gebruikt voorgeboord gat in de chassisrand, ik heb dit gat gebruikt en met een M6-boutje door dit gat in het chassis het extra vulplaatje vastgeschroefd. Tussen het plaatje en het chassis ligt een koperen moer als afstandsbus. Rechtsboven een foto van het extra vulblokje, de draagarm is nu helemaal uitgeveerd en raakt de uitlaat niet meer.

En links nog een foto van de draagarm, rustend met de aanslag op het verhoogde aanslagpunt.

Inmiddels is alles in de RX10 gezet, dus "het is zwart en het valt niet op".

Weer een behoorlijk taai verhaal maar ik hoop dat andere Burtonbouwers hier ook iets aan hebben, dit probleem moet haast wel bij iedere Burton voorkomen.
Nog even iets anders, vanavond vieren we alsnog "Sinterklaas met vertraging" maar het lijkt erop dat dit wederom niet doorgaat, er valt veel sneeuw en onze dochter met familie uit Soest moet wel een eind rijden. Het Sinterklaaslied met de regels "Zou de goede Sint wel koooomen, nu hij 't weer zo lelijk vindt" is dit jaar wel heel erg toepasselijk. We wachten af en anders verschuiven we dit festijn naar de Kerst of desnoods naar Pasen als het blijft winteren ! Misschien kunnen de kinderen dan ook gelijk een ritje maken in de Burton.

Wildrooster

Zondag 12 december 2010

Het RVS-gaas is meer dan 24 uur geleden in het front gelijmd dus de kit  is inmiddels wel uitgehard. Tijd dus om de bevestigings-hulpmaterialen te verwijderen en het resultaat te bekijken. En dat valt niet tegen. Sikaflex is echt een superkit, zelfs zo'n RVS-roostertje met een erg klein contactoppervlak gaat muurvast zitten. En dat moet ook wel, je wilt niet dat na een wasbeurt de roosters eraf liggen, laat staan als de voortsnellende Burton wordt geraakt door een groot insect. Kijk, een haas, gans, reiger, fazant, ree of everzwijn is natuurlijk iets anders maar dan is er ook wel meer aan de hand dan een losgeschoten roostertje.

Links een foto van het front met ingelijmde roosters. En rechts een rooster vanaf de binnenkant bekeken. Dat cijfer 1015 op de binnenkant van het front is trouwens afkomstig van de fabrikant van de body en staat voor de RAL-kleur crème-wit.   

Het is wel belangrijk om het polyester eerst op te schuren en te ontvetten met terpentijn voordat je de kitrups gaat leggen. En ook het RVS-gaas heb ik eerst ontvet. Nog een tip, leg de kitrups niet vlak langs de rand van het polyester, je moet vermijden dat de kit na de uitharding in het zicht komt, achteraf overtollige kit verwijderen uit het rooster valt niet mee. En de derde tip, plak het rooster ook niet te dicht bij de opening voor de motorkap, de randen van het RVS-gaas zijn rafelig en erg scherp. En natuurlijk heb je een EHBO-doos in de auto maar daarvan wil je liever geen gebruik maken toch ?

Ty-raps en duct-tape

Zaterdag 11 december 2010

Deze week ben ik maar eens begonnen met de losse polyesterdelen die nu al een klein jaartje ergens in ons huis liggen opgeslagen, goed ingepakt in noppenfolie. Het gaat dan om 2 voorspatborden, 2 achterspatborden, het front en de motorkap.

Eerst ben ik begonnen met een klein klusje aan het front, namelijk het inlijmen van 2 stukken RVS-gaas. Dit gaas komt in de 2 openingen in het front die er samen met de grille in de motorkap voor zorgen dat de motor straks de broodnodige koellucht krijgt. BCC levert een rechthoekig stukje gaas dat je met een blikschaar op maat moet knippen met aan elke kant zo'n 2 cm overlap. De vorm van het gat heb ik eerst getekend op een vel papier, toen heb ik de rand 2 cm ruimer getekend en daarna is het gaas geknipt. Het gaas komt aan de binnenkant van het front en wordt gelijmd met, jawel, Sikaflex.  

Eerst een kitrupsje leggen, dan het gaas in positie brengen, aandrukken en het gaas met ty-raps en verfmengstokjes onder druk aantrekken. Dat aantrekken hoef je natuurlijk niet met ty-raps en verfmengstokjes te doen, alle andere methodes zijn ook goed. Nu nog even de kit laten uitharden en hopen op een muurvast resultaat. Linksboven de Sikaflex-gaas-ty-rap-verfmengstok-methode. De Sikaflex zit aan de binnenkant van het front, maar dat had u al begrepen. En de doeken onder de stokjes dienen ter voorkoming van beschadigingen in de gelcoatlaag.

Voordat ik het front, de voorspatborden en de motorkap aan de Burton schroef, wil ik toch eerst een proefritje maken. De motor moet namelijk wel goed lopen en oliedicht zijn en dat kun je het beste controleren zonder opbouw van de voorkant. Ook kun je er dan natuurlijk nog gemakkelijk aan werken.

Vervolgens ben ik me gaan verdiepen in de montage van de achterspatborden. De bouwhandleiding is hier duidelijk, de vouw in de spatbordrand komt aan de voor- en achterkant te liggen op de vouw in de body, de voorkant moet dan op 110 cm afstand liggen van de vouw voor de motorkap. Eerst heb ik maar wat schilderstape op de body geplakt, toen het spatbord provisorisch vastgezet op de juiste plaats met duct-tape en toen gemerkt waar de gaten ongeveer moeten komen in het spatbord. 

Zie de foto rechtsboven, denk even de duct-tape weg, het begint waarachtig op een auto te lijken !

O ja, je moet ook heel goed kijken waar de gaten juist niet moeten komen, het spatbord komt namelijk twee keer voorbij de vloer van de body. Deze stukken in de spatbordrand waar je niet mag boren moet je dus even merken op het spatbord, ik werk veel met schilderstape. Daarna moet je dan gaten boren in het midden van de rand van het nog niet gemonteerde spatbord, dan het spatbord weer in de juiste positie brengen en de gaten van het spatbord aftekenen op de body. Vervolgens weer boren, maar nu in de body.

Voor ieder spatbord worden 8 RVS M6-bouten geleverd , ik ga 9 bouten gebruiken, dat komt beter uit. Mooi toch, die mogelijkheid van eigen inbreng bij de bouw, ik ben groot voorstander van particulier initiatief, dat is altijd goed !

Uit de foto hiernaast blijkt maar weer dat het ware Burton-gevoel al op zeer jonge leeftijd voorkomt, kleinzoon Lex van 9 maanden logeert bij ons en heeft het prima naar zijn zin op het Burton-bankje. Hierna ook nog maar een Burton voor Lex bouwen ? Daar heb ik dan ongeveer 17 jaar de tijd voor ! En we hebben nog 2 andere kleinkinderen, genoeg te doen dus. 

Vast en zeker

Woensdag 8 december 2010

Wederom bij een temperatuur van 9 graden en met de Burton-cap op het hoofd heb ik vandaag het afdichtingsrubber van de stuuras opnieuw in de body vastgezet. Eerst heb ik gaten in het schutbord geboord en daarna het afdichtingsrubber met 4 M5-boutjes vastgezet, het rubber geklemd tussen 2 Trespa-plaatjes. Een beetje knoeien, zo plat op de vloer van de body met het hoofd helemaal in het vooronder om gaten te boren maar dat is goed voor de lichaamsbeweging en het is allemaal weer gelukt. Daarna heb ik de stuuras opnieuw geplaatst. Ik had gelukkig eerst de stand van de stuuras ten opzichte van de vertanding van de stuurinrichting gemerkt om te voorkomen dat het stuur scheef ging staan.

Al met al best nog wel een tijdrovend en ook koud klusje maar het rubber zit nu muurvast en dat was precies de bedoeling.

Linksboven een foto van het rubber om de stuuras vanuit de motorruimte en rechts het rubber vanuit de binnenkant van de body, stevig vastgezet tussen de Trespa-plaatjes. Op de rechterfoto is ook goed te zien dat de stuuras onder een behoorlijke hoek door het gat loopt en dat het rubber deze afwijking moet opvangen. Maar daarvoor zijn rubberhoezen dan ook bij uitstek geschikt, mits goed vastgezet natuurlijk.

Om het allemaal een beetje smeuïg voor de lezer te houden volgt hier nog even een interessant weetje over rubber, ontleend aan Wikipedia. In 1770 ontdekte de chemicus Joseph Priestley per ongeluk dat rubber potloodstrepen kon verwijderen. Rubber werd vanaf dat moment vooral in kleine stukjes verkocht als vlakgom en het materiaal werd rubber genoemd, naar het Engelstalige werkwoord voor wrijven (to rub).

Trespa-list

Dinsdag 7 december 2010

Sinterklaas is weer uit Nederland vertrokken maar bij ons nog niet helemaal, onze dochter en haar gezin uit Soest konden zaterdag jongstleden niet komen door de barre toestand op de wegen. Dat halen we binnenkort wel in, de cadeautjes zijn niet bederfelijk en de gedichten al helemaal niet.  

Het is nog steeds koud in de garage, nog geen 10 graden, toch heb ik met de Burton-cap op mijn hoofd nog een paar dingen kunnen doen. De stuuras heb ik weer uitgebouwd om het doorvoerrubber vast te kunnen zetten. De stuuras loopt door een gat in de body naar de stuurinrichting en het doorvoerrubber sluit dit gat af.

Linksboven een foto van dit gat, vanuit de body gezien.

En rechts hetzelfde gat vanuit de motorruimte gezien.

Dit doorvoerrubber heeft een te smalle rand om het rubber met Sikaflex goed vast te kunnen lijmen, de Sikaflex laat bij mijn Burton in ieder geval steeds los doordat de stuuras een zijdelingse kracht uitoefent op het rubber, de stuuras loopt namelijk niet door het hart van het gat. Ollie B.Bommel zei in zo'n situatie altijd tegen Tom Poes "Verzin toch eens een list, jonge vriend". Helaas heb ik geen Tom Poes tot mijn beschikking dus ik moet zelf een list verzinnen.

Uit een stuk Trespa van 6 mm dik heb ik 2 plaatjes gezaagd en in het hart van de plaatjes met de busboor een gat geboord van 79 mm, precies de grootte van het gat in de body. Hieronder links een foto van het doorvoerrubber met de plaatjes Trespa. En rechtsonder een foto van het rubber met de plaatjes op de juiste plaats.

De plaatjes sluiten precies om de grootste "plooi" van het rubber en houden het rubber op deze manier op zijn plaats. Ik zet de plaatjes straks vanuit de binnenkant van de body vast met 4 M5-boutjes.

Dan kan de stuuras er weer in en dan kan ik weer verder. Ik popel om een proefrit te maken om de motor, versnellingsbak, remmen, koppeling en nog meer te controleren maar daarvoor is het nog te koud en ook te zout op de weg. Er is nog wel meer te doen, de achterspatborden met tankaansluiting moeten ook nog worden vastgezet op de body dus ik hoef nog niet stil te gaan zitten.

De temperatuur moet eigenlijk eerst een beetje omhoog maar daarvoor kun je geen list verzinnen, zelfs Tom Poes niet. 

Brrrrurton

Woensdag 1 december 2010

Het is koud, erg koud. Heel Nederland gaat gebukt onder de zeer vroege winter. In mijn garage is het 's morgens 5 graden en vanochtend was het zelfs maar 4 graden, zie de foto links. Mijn kacheltje brengt de temperatuur zo'n 4 graden omhoog maar ook bij 8 of 9 graden werkt het niet lekker, door de koude handen heb je geen goed gevoel meer voor materiaal en gereedschap en dat leidt tot fouten.

Buiten is het trouwens nog erger, om 11 uur vanochtend vroor het nog 5,1 graden, zie de foto hieronder.

De sleutelactiviteiten staan dus op een laag pitje, in tegenstelling tot de verwarming en de houtkachel, die branden volop. Nu gloort er wel een beetje hoop, vanaf komend weekend komen de temperaturen boven nul te liggen. En dan kunnen we dus weer los. Nu heeft Piet Piraat wel weer een nieuwe winterperiode aangekondigd maar weermannen hebben het vaak alleen maar bij het goede eind als ze het over het weer van gisteren hebben. 

Ondertussen vermaken we ons prima met de voorbereidingen voor Sinterklaas, bij ons altijd weer een groot familiefeest. Hopelijk kan ik de volgende keer weer wat vorderingen melden maar nu ligt de Burtonbouw eventjes stil.

Laten we dit maar gewoon vorstverlet noemen, dan heeft het tenminste een naam.

Sint en zijn Pieten hebben trouwens ook de Burton ontdekt, hieronder een paar foto's van Pieten die de Burton voor hun vervoer hebben gebruikt, natuurlijk met het hoofd in de buitenlucht, het zijn toch wel echte bikkels !

KIT-car

Donderdag 25 november 2010

De afgelopen week is er niet zo heel veel gesleuteld, dat heeft iets te maken met ons jaarlijkse familieweekend in de Huttenheugte in Dalen. Het was dit jaar wederom erg leuk, bijpraten, buurten -wat heel gemakkelijk gaat omdat je 4 dagen vlak naast je familie woont-, samen eten en drinken en leuke dingen doen. 

Op de Burton-todo-lijst stond ook nog het vastzetten van de de uitlaat van de Burton. De uitlaat heb ik eerst uitgericht en daarna heb ik het ophangpunt achter de tweede demper aan de bodem van de body gemaakt. Dat uitrichten is best nog wel een karweitje, de uitlaat past vrij nauw onder de auto en door de pijpen in de klemmen wat te verdraaien moet je ervoor zorgen dat de uitlaat spanningsvrij wordt opgehangen waarbij de uitlaat nergens de body of het chassis mag raken. Dat is ook weer gelukt.

Linksboven een foto van het bevestigingspunt achter de tweede demper en rechts de vloer van de body met links naast de bankrail de plaats van het bewuste ophangpunt.

Verder heb ik de bevestigingsbouten van de voor- en achteras geborgd met de nieuwe borgplaten die al onder de boutkoppen waren gemonteerd. Ook de bouten van de stuurleviers op de fuseestukken zijn geborgd, ook hier zijn borgplaten aanwezig. En deze bouten en borgplaten staan nu in de RX5, als dit droog is dan komt de afwerklaag RX10.

De kitspuit met Sikaflex is er ook weer aan te pas gekomen, alleen nu met wat minder succes. Volgens de bouwhandleiding moet de doorvoer van de stuuras door de body worden afgedicht door een rubberen hoes, hiervoor wordt hetzelfde type hoes gebruikt als ook op de aandrijfas aan de wielzijde wordt gezet. Deze hoes moet met Sikaflex in de body worden gelijmd maar de lijmrand is maar een paar millimeter breed en de hoes staat ook nog onder spanning, de stuuras zit namelijk niet helemaal in het hart van het gat. De kit had ongeveer voor de helft losgelaten, dus ik heb een flinke dot nieuwe Sikaflex ertussen gespoten en de hoes daarna met stokjes en ty-raps op zijn plaats gefixeerd maar helaas, de hoes is na een tijdje volledig losgeschoten van de body.
Hierboven een foto van het bewuste doorvoergat, de stuuras en de restanten Sikaflex. Het wordt zo toch wel een echte kitcar, een bouwkit met hier en daar een beste lik kit uit de kitspuit.
Ik ga de afdichting van dat gat nu anders oplossen, niet met kit maar onder druk met een bevestigingsschijf en 4 boutjes. Deze schijf moet ik zelf fabriceren, het idee is om hiervoor Trespa te gebruiken, Trespa is niet gevoelig voor vocht en goed te bewerken. Het stuk Trespa heb ik al, foto's komen nog wel, eerst de stuuras maar weer uitbouwen.
Kleine bijkomstigheid, de temperatuur in de garage is 's morgens 8 graden, ik heb dus eerst maar 40 liter petroleum gehaald voor mijn kacheltje. Want we willen er natuurlijk wel een beetje warmpjes bij zitten !

Doorkijkvelg

Vrijdag 19 november 2010

Achter het dashboard zijn nu ook alle kabels vastgezet en gebundeld. Dat ziet er weer netjes uit, je ziet vanaf het bankje geen kabels meer onderuit het dashboard hangen. Dankzij de kabelbindervoetjes die ik op strategische plaatsen op het schutbord heb geplakt liet alles zich goed ordenen met ty-raps. Voordeel van de ty-raps is dat je bij storingen of uitbreidingen de kabelboom snel kunt loshalen, als je de kabelboom rechtstreeks in de body plakt dan is dat een stuk lastiger.

Zoals gezegd, de kant en klare kabelboom is een uitstekende oplossing die je veel tijd bespaart. De  boom is dusdanig ontworpen dat alle mogelijke klokken en schakelaars kunnen worden bediend. Doordat iedereen toch zijn eigen dashboardindeling kiest is er een klein minpuntje, soms is er een kabeltje te lang en soms kom je een stukje tekort. De te lange kabels moet je dan even bundelen, te korte kabels heb ik verlengd met dezelfde soort stekkers en connectoren. Het blijft een keuze, bij een eigen kabelboomontwerp maak je alles precies op maat en zul je goedkoper uit zijn, maar ik schat dat je er dan wel een dag of drie extra mee zoet bent. En dan moet je het ook nog kunnen en er zin in hebben. Ik ben in ieder geval erg tevreden met mijn boom !

Linksboven een foto van de gebundelde kabelboom achter het dashboard. Rechts is de kachelbediening te zien, deze heb ik ook gemonteerd naast de handrem.

Verder heb ik nog een paar "todo's" afgewerkt. De centrale moeren op de achteras en vooras moesten nog goed worden nagetrokken. Vooral de moeren op de voorste aandrijfassen zijn lastig aan te draaien want de naven gaan dan ronddraaien, je moet de naaf dus blokkeren. Dat kan door op de rem te gaan staan met het nadeel dat er heel veel kracht wordt uitgeoefend op de homokineten. Ook kun je een speciaal blokkeerhulpstuk gebruiken maar het blijft een actie met risico's want de auto staat dan op een bok en de aandraaikracht is 350 Newtonmeter ! Op het forum had ik ooit een tip gelezen om als hulpmiddel hiervoor een oud wiel met band te nemen en het hart uit de velg te slijpen met een haakse slijper. De 2CV heeft namelijk volledig dichte velgen en als het wiel op de auto zit dan kun je niet meer bij de asmoeren komen. Met zo'n "doorkijkvelg" kan dit wel. Nu had ik nog wel een oud wiel met gladde band liggen dus ik heb de haakse slijper hier maar op losgelaten.

Rechtsboven een foto van de velg met uitgeslepen hart.

Het grote voordeel van zo'n hulpvelg is dat de as goed geblokkeerd wordt zodat je de moeren met kracht kan aandraaien en dat de auto bij het aandraaien stabiel op z'n vier wielen staat. Kortom een aanrader. Ook voor de centrale moeren op de achteras heb ik dit hulpmiddel gebruikt.

Links een foto van de hulpvelg op de vooras, met dop 32 kun je de moer goed aandraaien, tegen losdraaien wordt een splitpen gebruikt.

En hieronder een foto van de hulpvelg op de achteras, met een speciale dop wordt de grote moer aangedraaid en geborgd door een stukje van de rand van de moer te stuiken in de spiebaan van de as.

Hierbij een tip voor de Burtonbouwers die er af en toe geen gat meer in zien, slijp uw eigen gat in een oude velg !   

Aan het lijntje

Dinsdag 16 november 2010
De kabelbindervoetjes zitten muurvast in de body gelijmd en ik heb de kabelboom met ty-raps hieraan vastgemaakt. Van die voetjes heb ik nu zo'n 40 stuks gebruikt, ik lijm ze in de body met zo'n 10cm tussenruimte. Ook de voetjes onder het dashboard heb ik nu gelijmd, nog even wachten tot de Sikaflex is uitgehard en dan kunnen de kabels ook daar worden gefatsoeneerd.

Ik vind het wel belangrijk dat de kabels goed worden vastgezet, ik heb met andere auto's vaak problemen gehad door storingen in de elektriciteit. Maar dat komt op deze manier helemaal goed. Overigens moet je de voetjes eerst opruwen met schuurpapier, het polyester opschuren op de plaats waar de voetjes komen, daarna het polyester ontvetten met terpentine, Sikaflex aanbrengen op de voetjes en dan pas kun je gaan plakken. Als je dit voorbereidende werk niet doet dan gaan de voetjes na verloop van tijd gegarandeerd loszitten.

En daarna de handen schoonmaken, ik ben nu overgestapt op eerst de borstel met garagezeep en daarna scrubben, je haalt dan een toplaagje van de huid af, dat geeft een iets beter resultaat. Je kunt natuurlijk ook handschoenen aantrekken maar dat werkt niet lekker met dit priegelwerk. 

Op de foto links is de kabelboom in het achterste gedeelte van de body te zien.

Verder heb ik de voorwielen uitgelijnd en wel met een touwtje, niet te verwarren met de houtje-touwtje-methode want met een touwtje kun je een auto als de 2CV goed uitlijnen. De uitlijning van de achterwielen is niet instelbaar maar de voorwielen kun je uiteraard wel uitlijnen. De 2CV moet 0 tot 3mm uitspoor hebben op de voorwielen. Dat betekent dat de ruimte tussen de voorkant van de voorwielen 0 tot 3mm groter moet zijn dan de ruimte tussen de achterkant van de voorwielen. De voorwielen moeten dus iets naar buiten wijzen aan de voorkant. Volgt u het nog? 

Je kunt dat uitlijnen natuurlijk bij de Snelle Fitter laten doen maar je kunt het dus ook prima zelf doen. Ik heb een touwtje gespannen aan de zijkant van de auto op ashoogte.Wel eerst de wieldoppen verwijderen. Dat touwtje moet het midden van de velg van het achterwiel en het midden van de velg van het voorwiel net raken. Dan meet je de afstand van het touwtje tot de voorste velgrand van het voorwiel en de afstand tot de achterste velgrand van het voorwiel. De afstand tot de voorste velgrand moet 1,5mm groter zijn dan de afstand tot de achterste velgrand. Bij 2 voorwielen wordt dat dan 3mm.

Op de tekening midden rechts is de methode duidelijk te zien.

Je kunt de sporing bijstellen door de stelmoffen op de spoorstangen te verdraaien. Zo'n stelmof heeft aan de ene kant links draad en aan de andere kant rechts draad zodat je de lengte van de spoorstang kunt vergroten of verkleinen. Wel moet je ervoor zorgen dat het stuur niet scheef gaat staan, eigenlijk moet je het stuur vastzetten op de middenstand. Op de foto links is de stelmof te zien, mooie nieuwe van BCC van roestvrij staal.

Een precies karweitje maar erg belangrijk en ook wel leuk om te doen. Dat het belangrijk is heb ik deze week gemerkt, bij mijn andere niet-roadster-auto waren de dure niet-aangedreven achterbanden na 15.000km totaal scheef afgesleten door een uitlijnfout van de dealer. De banden moest ik laten vervangen, het toespoor op de achterwielen bleek ongeveer 5 keer de maximumwaarde te zijn !

Poeh, wat weer een technisch verhaal. Sorry, leuker kan ik het niet maken, hopelijk wel wat duidelijker.

Sikaflex en Zwarte Piet

Vrijdag 12 november 2010

Vannacht de eerste stormtest van ons nieuwe dak, het loeide met windkracht 10 over de Wadden. Deed me heel even denken aan de nog veel ergere storm met orkaanstoten van 160 km/u van 13 november 1972, ja we worden oud, toen we complete platte daken van de huizen achter ons zagen wegwaaien. Anno 2010 gaf  ons nieuwe dak gelukkig geen krimp en dat is maar goed ook, want wat moet je nu met een gekrompen dak ?

Inmiddels heb ik 2 nieuwe bronzen lagerbussen in de startmotor van de Burton gezet. Het ronddraaiende anker in de startmotor dat zorgt voor de startbeweging is aan beide kanten gelagerd in deze bronzen bussen. Belangrijke bussen dus en ze kosten nieuw slechts 2,70 Euro wat ik dan weer niet begrijp. De nieuwe bronzen bussen moet je trouwens eerst verzadigen met motorolie. Dat gaat als volgt, eerst moet je de bronzen bus volgieten met olie, uiteraard de wijsvinger aan de onderkant, olie erin, duim op de bovenkant en dan persen. Echt waar, na een halve minuut begint de bus aan de buitenkant te zweten en zie je de oliepareltjes verschijnen. Dan nog even de druk vasthouden, daarna de busjes nog een nacht laten zwemmen in een klein potje met motorolie en dan kunnen ze in de startmotor worden geperst. Daarna heb ik de losse delen weer samengevoegd tot een complete startmotor en de speling is helemaal verdwenen ! Startmotor in de Burton gezet en het starten gaat nu volgens het boekje, de 2CV-motor wordt tenminste dapper rondgetrokken door de startmotor en nu zonder misslagen. Linksboven een foto van de startmotor die inmiddels weer aan de versnellingsbak is gemonteerd.

Ook ben ik begonnen met het vastzetten van de kabelboom in de Burton, tenminste met het vastplakken van de kabelbindervoetjes waaraan dan de kabelboom met ty-raps wordt vastgezet.

Die voetjes moet je in de polyesterbody plakken en daarvoor is volgens de deskundigen maar één goede kit en wel Sikaflex. Dat is een soort rubberkit met blijkbaar een enorme hechting.
Links een foto van het aanbrengen van Sikaflex op de voetjes.

Maar helaas, zoals zo vaak, elk voordeel heeft zijn nadeel, je krijgt de kit namelijk met goed fatsoen maar ook zonder goed fatsoen niet weer van je handen af.

Ik heb al veel vervelende kitten en vloeistoffen aan mijn handen gehad zoals bitac, siliconenkit, teer, verf, beits en zelfs secondenlijm,  maar al deze produkten geven het uiteindelijk wel op door een gedegen aanpak met de juiste middelen.

Zo niet Sikaflex, wasbenzine, terpentijn, schuurmiddel en harde borstel, 2 soorten garagezeep, je krijgt het spul niet uit de poriën. Zal er wel uit moeten slijten, hopelijk worden de cellen op mijn handen regelmatig vernieuwd. Maar zoals gezegd, de hechting is wonderbaarlijk !

Foto links, schoner krijg ik die handen echt niet, de werkelijkheid is nog erger dan de foto, toch maar doorgaan voor een bijrol als Zwarte Piet ?