Draagarm-uitlaat-conflict

Vrijdag 17 december 2010
De Burton heeft me deze week wel wat hoofdbrekens bezorgd. De plaats van het linkerachterspatbord had ik al afgetekend maar ik heb nog even gecontroleerd of het spatbord niet door het wiel wordt geraakt als de auto wordt opgekrikt met een krik onder het chassis. Je kunt een auto op veel manieren opkrikken maar de meest gebruikte methodes zijn òf met de krik onder een draagarm òf met de krik onder het chassis.

Tegen beide manieren van opkrikken moet de auto natuurlijk bestand zijn. Als je de krik onder het chassis plaatst dan veert de draagarm helemaal uit en dat is bij een eend dan ook echt een heel eind. Dit is een gevolg van het typische veersysteem en ook bedoeld om het achterwiel bij een lekke band te kunnen verwisselen, bij een eend zit het achterwiel namelijk opgesloten in het spatbord waardoor je niet zonder meer de wielmoeren kunt bereiken, je moet dan het wiel laten uitveren bij het opkrikken.

Links een foto van de draagarm en de uitlaat terwijl de Burton gewoon op zijn wielen staat.

Welnu, de opkrikproef bracht goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws was dat het met tape vastgezette spatbord niet door het wiel wordt geraakt als dit helemaal uitveert. Dit is trouwens wel een test die alle Burton-bouwers moeten uitvoeren, er is hooguit 2 centimeter speling tussen de band en de onderste rand aan de voorkant van het spatbord. Als je het spatbord iets te ver naar achteren vastzet dan gaat het fout.

Het slechte nieuws was dat de draagarm bij het uitveren niet op de aanslag kwam te rusten maar op de uitlaat die onder de draagarm doorloopt. Niet zo mooi, de ophangrubbers van de uitlaat krijgen het dan zwaar te verduren en zullen gegarandeerd losscheuren !

Volgens de bouwhandleiding zal de uitlaat niet door de draagarm geraakt worden als je de uitlaat goed monteert. Ik heb dus het hele uitlaatsysteem weer losgehaald en van alles geprobeerd maar het lukt mij echt niet om de uitlaat zodanig op te hangen dat de draagarm bij het volledig uitveren de uitlaat niet raakt. Je kunt de ophangpunten van de uitlaat ook niet gemakkelijk aanpassen, zo heeft het achterste ophangpunt van de uitlaat een vaste plaats. Tom Poes was weer niet beschikbaar dus ik heb zelf maar weer een list bedacht en dat was eigenlijk niet zo moeilijk. Als de draagarm een paar centimeter minder ver zou uitveren dan was het goed. Zo heb ik het dan ook opgelost, ik heb een extra blokje geplaatst op het aanslagpunt van de draagarm op het chassis, dit aanslagpunt is standaard een aluminium vulplaat die tussen de as en het chassis ligt. Deze vulplaat heb ik 1,5 centimeter "dikker gemaakt" met een aluminium plaat. Vlak naast de vulplaat zit een niet-gebruikt voorgeboord gat in de chassisrand, ik heb dit gat gebruikt en met een M6-boutje door dit gat in het chassis het extra vulplaatje vastgeschroefd. Tussen het plaatje en het chassis ligt een koperen moer als afstandsbus. Rechtsboven een foto van het extra vulblokje, de draagarm is nu helemaal uitgeveerd en raakt de uitlaat niet meer.

En links nog een foto van de draagarm, rustend met de aanslag op het verhoogde aanslagpunt.

Inmiddels is alles in de RX10 gezet, dus "het is zwart en het valt niet op".

Weer een behoorlijk taai verhaal maar ik hoop dat andere Burtonbouwers hier ook iets aan hebben, dit probleem moet haast wel bij iedere Burton voorkomen.
Nog even iets anders, vanavond vieren we alsnog "Sinterklaas met vertraging" maar het lijkt erop dat dit wederom niet doorgaat, er valt veel sneeuw en onze dochter met familie uit Soest moet wel een eind rijden. Het Sinterklaaslied met de regels "Zou de goede Sint wel koooomen, nu hij 't weer zo lelijk vindt" is dit jaar wel heel erg toepasselijk. We wachten af en anders verschuiven we dit festijn naar de Kerst of desnoods naar Pasen als het blijft winteren ! Misschien kunnen de kinderen dan ook gelijk een ritje maken in de Burton.