Kortstondig dakloos

Vrijdag 30 april 2010

Het dak aan de voorkant van de garage is donderdag volledig verwijderd, zowel de pannen als het dakbeschot. Een vreemde gewaarwording als je zo vanaf je vertrouwde beschutte garagezolder naar de op dat moment nog blauwe lucht kijkt. Daarna zijn er watervaste platen opgelegd met een melamine toplaag, het voordeel is dat het dakvlak direct  mooi afgewerkt is want daar kijk je vanuit de binnenkant tegenaan. De platen zijn door de aannemer met een spijkermachine vastgenageld op de gordingen en daarbij mag er natuurlijk niet naast de balk worden genageld, die balken zijn 8 cm breed, dat betekent eerst strepen trekken op de platen. De platen hebben afmetingen van 2.60m bij 2.20m en zijn loeizwaar, ik schat zo'n 75 kilo. En ze moeten met handkracht naar boven en op het dak en ze mogen niet worden beschadigd. 

Ik heb een klein handje geholpen en dan ben je 's avonds wel bekaf, mijn waardering voor de mensen in de bouw was al groot maar stijgt nog per dag ! Toen waren de isolatieplaten aan de beurt, hierop zitten ook de tengels waarop later de panlatten worden gezet. De isolatieplaten wegen gelukkig niet veel maar moeten wel weer nauwkeurig worden vastgeschroefd, ook op de gordingen. Weer strepen zetten dus, we worden op deze manier echte lijntrekkers ! En dan komt weerman Piet P. , door onze kleinzoon omgedoopt tot Piet Piraat toen we hem tegenkwamen bij Delfsail, met een weersvoorspelling met absoluut een behoorlijke portie regen, geen twijfel mogelijk. Dus de aannemer heeft donderdagmiddag de dekzeilen zo goed mogelijk vastgezet, we zijn er vannacht een paar keer uitgeweest om alles te inspecteren maar we hebben geen nattigheid ontdekt gelukkig ! Op naar de panlatten, dakpannen  en nog 3 dakvlakken. Een goede aannemer is hier van levensbelang en die hebben we gelukkig !

Linksboven een inkijkje in de dakloze garage en andere ruimtes, rechtsboven hebben we alweer een mooi glimmend nieuw dak !

Oranje boven

Maandag 26 april 2010

Het is de verbouwing die ons leven nu volledig beheerst. Na de steigeropbouw is de afbraak begonnen, de pannen op de voorkant van het huis zijn verwijderd, ook de tengels en de panlatten. Het oude dakbeschot bestaat uit spaanplaat met glaswoldeken als isolatie, een typische jaren-70-bouwmethode. Onder bij de goten was het spaanplaat hier en daar flink "aangekomen", lees opgezwollen door vochtinwerking, een Dr. Frank-dieet zou hier ook geen oplossing meer bieden, dus we wisten dat dit zou moeten worden vervangen.

Omdat er nog meer slechte plekken in het beschot bleken te zitten hebben we vandaag maar besloten om het hele dakbeschot te vervangen. Op dit nieuwe beschot komen dan isolatieplaten en daarop de nieuwe dakpannen. Tegenwoordig zijn er prachtige dakplaten met ingebouwde isolatie te koop maar deze platen zijn te dik voor ons huis, het dak zou dan te hoog komen te liggen ten opzichte van de gevelbetimmering en de goten.

Maar het meest vervelende is dat het dakbeschot ook gelijk de wandafwerking is in de slaapkamers, dat betekent dat de slaapkamers leeggehaald moeten worden. Veel werk hoewel er nu even een bouwstop is omdat het dakbeschot in bestelling staat.

Ondanks de bouwstop heb ik toch helaas geen tijd voor de Burton, de bovenverdieping moet worden ontruimd en er moet binnen van alles en nog wat worden losgeschroefd. Een kitcar opbouwen heeft toch mijn sterke voorkeur !

Boven links een foto van het dak met de totaal verweerde en kleurloze cementpannen, rechts een foto van de tijdelijke dakbedekking die overigens heel goed bij de komende Koninginnedag past. 

Typeplaatje en ruitensproeier

Donderdag 22 april 2010

De ruitensproeier zit nu ook in de Burton, tenminste de beugel met tank en motortje. De plaats van de tank kun je zelf kiezen maar een plaats links in de motorruimte is wel handig, je houdt dan veel ruimte over en kunt dan ook bijvoorbeeld het reservewiel voorin kwijt, hiervoor is zelfs een speciale houder te koop. De doorvoer van de electriciteitsdraden, de slang en de plaats van de sproeikop heb ik nog niet bepaald, eerst moet de voorruit erop. Je kunt ervoor kiezen om de sproeikop op de motorkap of op de body te plaatsen, de meeste bouwers kiezen voor een plaats op de body. Dat komt allemaal later wel. Ook de electriciteitsdraden laat ik nog even zitten, ik heb voorzichtig naar de kabelboom van BCC gekeken en daarbij zitten diverse losse kabelboompjes, ook voor de ruitensproeieraansturing. Dus nog maar even bekijken of het bij de tank geleverde losse stekkertje met stukjes draad wel gebruikt moet worden of dat de kabelboom hierin voorziet.  

Ook is de Burton weer voorzien van het typeplaatje uit de donoreend, dat is een eis van de RDW, zonder typeplaatje wordt de auto straks niet goedgekeurd. Een persoon moet een identiteitsbewijs bij zich dragen maar ook een auto moet zich kunnen identificeren, bij een auto gebeurt dat aan de hand van het kenteken met kentekenbewijs, het chassisnummer en het typeplaatje. Ik heb het 24 jaar oude aluminium plaatje flink opgepoetst en goed vastgeschroefd, het is de bedoeling dat het plaatje nog een hele tijd gratis meelift in de Burton.
Iets vastschroeven in een polyester auto moet trouwens altijd gebeuren met bouten, moeren en ringen, parkers en andere schroeven hebben geen houvast. Dat houdt in dat er altijd gemeten en geboord moet worden.
Op de foto's zijn de ontwaseming, de tank van de ruitensproeier en het typeplaatje te zien.

Bastaard kitcar met ontwaseming

Woensdag 21 april 2010

De ontwasemingsmotor zit in de Burton, ja ook in een open auto moet  voorruitontwaseming aanwezig zijn ! Als je een Burton bouwt met een hoge voorruit en dat doe ik, dan eist de RDW dat de auto ook is voorzien van ruitenwissers, ruitensproeiers en ontwaseming. BCC levert hiervoor een 12 volt ontwasemingsmotor die de lucht uit de voetenruimte zuigt en via een flexibele slang, een mondstuk en een uitblaasrooster over de voorruit blaast, ook nog met 2 regelbare snelheden. De verbinding met de voetenruimte wordt gemaakt door een 80 mm PVC-buis en er moet dus een 80 mm groot gat in het horizontale vlak in de motorruimte worden gezaagd. Op de blaaszijde van de motor zit een flexibele slang waarvoor een gat van 50 mm in  het verticale vlak tussen schutbord en dashboard moet worden gemaakt. De motor zelf zit vast met 4 M6-bouten, ook moeten de beide aansluitkabels naar binnen worden geleid. Wel een precies werkje, je meet eerst het 80 mm-gat uit, zaagt dit uit en je plaatst dan voorlopig de 80 mm PVC-buis en laat daarin de motor zakken. Dan teken je op het verticale vlak de 4 bevestigingsgaten uit en boort deze gaten. Daarna verwijder je de ontwasemingsmotor weer en zaagt het 50 mm-gat uit. Dit gat teken je af door een lijn te trekken tussen het bovenste en het onderste boutgat en precies in het midden van deze lijn zet je de centrale boorpunt van de 50 mm busboor. Vooraf heb ik alle plekken waar geboord of gezaagd wordt afgeplakt met schilderstape.

Je moet volgens de bouwhandleiding de PVC-doorvoer van 80 mm op het polyester afkitten met Sikaflex maar ik heb de afdichting anders opgelost. In de PVC-buis zit een rubberen manchet waar de luchtinlaatkant van de motor ingeschoven en ingeklemd wordt. Nu klemt de motor ook al zonder manchet in de PVC-buis, dus dit manchet heb ik eruitgehaald en over de buitenkant van de PVC-buis geschoven en naar beneden op de rand van het gat gedrukt. Mocht dit in de toekomst toch nog regenwater doorlaten dan lijm ik alsnog de rubberen rand met Sikaflex vast maar dan ziet het er nog steeds strakker uit dan met alleen een kitrand.

Nog een tip voor de bouwers, de doorvoer van kabels door het dikke polyester is lastig af te dichten met rubber doorvoerrubbers, simpelweg omdat deze doorvoerrubbers gemaakt zijn voor dun plaatwerk en de rubbers dus een te smalle doorvoerrand hebben. Nu kun je hiervoor ook weer Sikaflex gebruiken maar ik heb puntvormige  rubberdopjes gebruikt waarin de klemmen van de sierstrippen op de deuren van een VW-kever vastzitten. Je boort een gat van 7 mm, drukt of trekt het rubberen dopje hierin, knipt een klein gaatje aan de punt van het dopje, voert de draden door en je bent klaar. Het klemt prima in het polyester doordat het dopje taps toeloopt en het dicht goed af. De dopjes kun je via Internet bestellen bij een kevershop. 

Naast eendonderdelen heb ik nu dus ook materiaal van de Volvo en de kever gebruikt. Het wordt op deze manier een echte bastaard kitcar maar de Burton verschilt daarin niet van een nieuwe moderne auto, daar zitten ook onderdelen in die niet van eigen makelij zijn, het overgrote deel zelfs ! 

Op de foto's boven de ingebouwde ontwasemingsmotor vanuit de motorruimte en vanuit de voetenruimte.

Op onderstaande foto links de rubberen keverdopjes en de uitgezaagde stukken polyester en op de foto rechtsonder is het rubberen manchet voor de afdichting te zien en de doorgevoerde draden met het kever-dopje. Lekker strak toch, dus helemaal van deze tijd !

Bouwen en verbouwen

Dinsdag 20 april 2010

Mijn tijd verdeel ik tussen de verbouwing van het huis en de bouw van de Burton waarbij de balans wel doorslaat naar de verbouwing. De steiger is opgebouwd aan de voorkant van het huis, de nieuwe dakpannen, isolatieplaten en dakvensters zijn bezorgd, het profiel van de goten is opgemeten voor de vervanging van het zink, het feest gaat heel binnenkort van start. In onze tuin staat een grote afvalcontainer. Ik heb de steiger alvast maar even benut om een daklijst van een broodnodig nieuw verflaagje te voorzien. Linksboven een foto van de vrachtwagenchauffeur die de isolatieplaten aflevert. En rechtsboven de dakpannen en isolatieplaten, straks goed voor een mooi en goed geïsoleerd dak.

Maar ook aan de Burton wordt tussendoor gewerkt. De versnellingspook is geïnstalleerd, zie de foto linksonder. Op de driehoek komt nog een mooi aluminium plaatje waarin ik het contactslot en een 12 Volt-aansluiting ga plaatsen.

Eigenlijk wilde ik de versnellingsbediening uit de eend opnieuw gebruiken maar dat betekent las- en draaiwerk en daarvoor is nu geen tijd. Ik heb dus de RVS-versnellingsbediening van BCC gekocht, deze is ervoor ontworpen, past prima en ziet er goed uit. Het gaspedaal is verbonden met de gaskabel en werkt nu ook, de verwarmingsbuizen zitten erop, zie de foto rechtsonder. Het is trouwens wel passen en meten met de linker verwarmingsbuis, de versnellingsbediening moet niet in het gedrang komen en de handremstrip loopt aan de andere kant dicht bij de buis langs. De nieuwe lange chokekabel is  vastgezet aan de carburateur en ik ben bezig met de kachelbediening. De juiste plaats van de chokeknop en de kachelbediening moet ik nog bepalen, dit doe ik als de bank is geïnstalleerd, deze knoppen moeten natuurlijk goed kunnen worden bereikt maar ze moeten ook niet in de weg zitten. De boorkop van 13 mm is inmiddels ook bezorgd dus de busboor kan nu ook worden gebruikt, ik heb het grote gat van 80 mm voor de vooruitontwaseming geboord, ook wel weer een ervaring, zo'n groot gat in de body maken ! 

Huis, tuin en busboorhouder

Vrijdag 16 april 2010

Wat kan een mens het druk hebben ! De tuin moest na de winter weer op orde gebracht worden en dat is best veel werk. Bovendien, na het aanbrengen van de drainage eind vorig jaar leek het wel alsof er een Hulk-achtige mol door de tuin was gekropen, de opgeworpen aarde moest dus weer letterlijk met de grond gelijk worden gemaakt en voor wie het nog niet weet, Groninger klei is wat lastiger te bewerken dan teelaarde ! En dan pak je je motormaaier weer voor de eerste keer, die bleek het na de winterstop alleen nog te doen met de choke er vol op en de tank is dan heel snel leeg, dus de carburateur maar uit elkaar gehaald en schoongemaakt, ook weer klaar.

Tussendoor heb ik nog een klein beetje aan de Burton gewerkt, ik ben begonnen met de laatste schuur- en verfkarweitjes, de motorkapsteun en de achterbank heb ik geschuurd. De achterbank van de eend wordt voorzien van nieuwe rubbers, ondermatten en nieuwe bekleding en wordt zo veranderd in een knus en gezellig tweepersoons zeteltje in de Burton.

Ook heb ik mij verdiept in de montage van de voorruit, ruitenwissers en voorruitontwaseming. Eerst wilde ik maar eens de gaten boren voor de ontwaseming, een fors gat van 80 mm en een gat van 50 mm. Bij BCC had ik de busborenset gekocht, zie de foto links, om grote gaten te kunnen boren, de Burton naar buiten gerold en voor het eerst aan het zonlicht laten ruiken, de body afgeplakt, gaten afgetekend en toen kwam ik tot de ontdekking dat de houder voor de busboren een zeskantige schacht heeft die niet in mijn boormachine past. Dus maar een nieuwe grotere boorkop met capaciteit tot 13 mm besteld voor de boormachine, deze zal eerdaags wel komen.

Er is nog een belemmering in de voortgang van het Burton-project en dat is een komende verbouwing. De voorbereidende werkzaamheden hiervoor zijn al in gang gezet, ons huis gaat de komende weken in de steigers. Er komt gedeeltelijk nieuw dakbeschot op met isolatie en de dakpannen, dakvensters, zinken dakgoten en loodslabben worden vernieuwd. De aannemer verwacht hiermee een maand bezig te zijn en ik ga daarbij hand- en spandiensten verrichten. Het is niet anders, toch blijft het plan overeind om deze zomer in de Burton te gaan rijden !

Op de middelste foto links het bankframe en op de onderste foto de Burton voor het eerst buiten, klaar voor de inbouw van de ontwasemingsmotor, maar dat moet dus helaas nog heel even wachten. 

Vergroening van het remsysteem

Zaterdag 10 april 2010
Vandaag heb ik nog een klein klusje uitgevoerd, maar wel een belangrijk klusje en ook wel een beetje spannend. Met als resultaat dat de hydraulische remmen nu werken ! Ik heb het reservoir gevuld met LHM, Ieda is in de body gekropen, op de vloer van het chassis gaan zitten en heeft mij geholpen met het ontluchten van de remmen. Voor de geïnteresseerden, een remsysteem dat nieuw is gemonteerd bevat lucht en dat mag niet, lucht kun je samendrukken en als er ook maar een beetje lucht in het systeem zit dan heb je een sponzig aanvoelend rempedaal en dus een zeer slechte remwerking.

Ontluchten moet je met 2 personen doen en gaat als volgt. Je vult het reservoir, de hulp trapt pompend op het rempedaal tot er iets van tegendruk ontstaat en houdt daarbij het pedaal dan ingedrukt, je draait de ontluchtingsnippel op een cylinder of schijf los, de hulp trapt het pedaal dan door tot op de vloer, houdt het pedaal ingedrukt en je draait de ontluchtingsnippel weer vast. Dan begint het ritueel weer opnieuw, totdat alle lucht uit de leiding is verdwenen. Voordat je gaat ontluchten druk je een slangetje op de ontluchtingsnippel en je hangt dit slangetje in een potje met remvloeistof. Bij het losdraaien van de nippel en het doortrappen van het pedaal kun je dan zien of er lucht uit het systeem komt.

Eerst moet je de rem ontluchten die het verst van de hoofdremcylinder ligt, dus rechtsachter, daarna linksachter, daarna de schijfremmen vóór die doorgelust zijn en maar één nippel hebben. Alles werkt nu, het pedaal voelt hard aan en zakt niet weg, het pedaal moet nog iets te ver worden ingetrapt maar ik moet de achterremmen nog even nastellen, dan komt dit goed. De revisie van de schijfremklauwen is dus gelukt, de nieuwe remcylinders achter doen hun werk goed, de hoofdremcylinder werkt prima en alle verbindingen van de nieuwe RVS-remleidingset zijn dicht.

Foto linksboven: weer een stapje verder, het vloeistofreservoir op de hoofdremcylinder is gevuld met groene LHM-remvloeistof

Rechtsonder: voor de bouwers nog een foto van de binnenkant van de kofferruimte met de achterklep en slot en slotvanger. De haak van het slot valt om de bovenkant van de slotvanger, deze haak had bij mijn auto te weinig bewegingsruimte en liep bij het sluiten van de klep vast tegen de binnenkant van de klep, ik moest een kleine inkeping in de binnenkant van de klep slijpen zodat de haak nu ver genoeg omhoog kan scharnieren.

Denken en doen

De laatste dagen heb ik niet veel aan de Burton gewerkt, ik heb andere bezigheden en onze kleinzoon van 3 jaar logeert een weekje bij ons, hij wil graag overal bij helpen maar daar is de kleurlaag op de Burton niet goed tegen bestand, ben ik bang. Op tweede Paasdag ben ik naar de open dag van BCC in Zutphen geweest, het was gezellig druk en ik heb weer veel kennis en ideeën opgedaan, ook weer over polyesterbewerking. Antoni van BCC heeft weer een goede uitleg gegeven over hoe je foutief geboorde gaten kunt repareren, gelcoat kunt aanbrengen, krassen kunt wegwerken.

Wel handig want de klussen die nu komen vragen veel nauwkeurigheid, de voorruit moet worden gemonteerd en ook het ruitenwissersysteem en de voorruitontwaseming. De gaten die hiervoor moeten worden geboord zijn op de millimeter nauwkeurig aangegeven op de BCC-tekening, dus missers zijn hier echt niet toegestaan.

Zie het linker bouwplaatje.

De achterspatborden kunnen nu eigenlijk ook al wel worden gemonteerd maar ik wil eerst het remsysteem vullen en ontluchten en controleren, ik kan nu erg gemakkelijk bij de ontluchtingsnippels op de achterwielen komen.

En zo wacht het ene een beetje op het andere en kan ik me intussen mooi verdiepen in de beste aanpak. Dit ter voorkoming van foutieve gaten, het gezegde "denkt aleer ge doende zijt en doende denkt dan nog" is ouder dan de Burton maar nog steeds van toepassing.                                          

Ik heb natuurlijk foto's gemaakt op de open dag op Paasmaandag bij BCC.

Linksboven een zeer fraaie gele Burton met zwarte spatborden, lekker strak zonder "frutsels" en met 2 hoofdsteunen uit een Peugeot 206 CC, erg mooi gedaan.

Daaronder de Burton van Marcel, die eigenhandig 2 deuren in zijn Burton heeft gemaakt, inclusief stalen versteviging in de body. Heel knap en bijzonder geslaagd.

Onderaan een plaatje van alweer een gele Burton maar nu met blauwe spatborden en mooie velgdoppen. De kruk op de grond zal niet van de eigenaar zijn, als je slecht ter been bent is de instap lastig, tenzij je deurtjes in je Burton hebt !  

Mooi achterwerk

Zaterdag 3 april 2010

Het kofferdeksel heeft mij de afgelopen dagen behoorlijk veel tijd gekost. Eerst heb ik de scharnieren aan de body geschroefd, daarna het kofferdeksel voorzichtig op zijn plaats gelegd, het gebied waar de gaten voor de scharnieren in het deksel moesten komen heb ik afgeplakt met schilderstape en de gaten van de scharnieren hierop afgetekend. Het deksel heb ik trouwens eerst uitgelijnd met behulp van verfmengstokjes in de sponningen. Toen zijn de gaten in het deksel geboord en alles is vastgeschroefd. Om het scharnier aan het deksel vast te kunnen schroeven moest ik bij 2 bouten het polyester van de klep dunner maken, het boutje dat aangegoten is aan het scharnier kwam er niet ver genoeg doorheen. Het deksel is gelukkig dubbel uitgevoerd dus een beetje afslijpen kan geen kwaad. Met een rond slijpsteentje op de dremel en de "kopse kant" van het slijpsteentje ging dit prima.

Het kofferdeksel sloot rechtsonder niet helemaal goed aan en aan de onderzijde moest het polyester worden bijgeschuurd, de rand was iets te lang, een bekend verschijnsel in Burtonland. Al met al kostte dit dus best veel tijd maar het is wel belangrijk dat het deksel mooi sluit en dat de naden aan alle kanten gelijk zijn. Daarna heb ik de slotvanger achterin de body geschroefd en het slot in het deksel gemonteerd. Ook dat heeft me een paar uur gekost. Er moest een beste hap uit het deksel worden gehaald en vlak naast deze hap moesten voor het vastzetten van het slot 3 schroefgaten worden geboord. De plaatsen waar dit moest gebeuren waren van een merkteken voorzien maar hier kun je je echt geen missers permitteren, een inkijkje langs een fout gat in de kofferbak met gesloten deksel is ook niet alles, laat staan het aquarium dat ontstaat bij een regenbui.

Ook hier was de dremel weer onmisbaar, om het slotgat te maken heb ik eerst een paar gaten geboord en toen met een freesje het gat verder op maat gemaakt. Grappig detail, het kofferdekselslot is identiek aan het motorkapslot van een VW Kever. Ik heb alles vastgezet, de slotvanger afgesteld en het werkt prima. Het achterwerk van de Burton wordt steeds fraaier en daar kun je toch niets op tegen hebben ?

Linksboven:  vastzetten van beide scharnieren

Midden rechts: de gaten voor het slot zitten erin

Linksonder: en zo zit het deksel compleet op zijn plaats. Het plaatje onderaan is bedoeld om de kentekenverlichting te monteren. Dit plaatje zit vast aan de slotvanger die onderin de kofferbak en ook op de bodyrand onder het slot vastzit.

Gaza-pedaal

Donderdag 1 april 2010

Het conflict tussen het gaspedaal en de handremhefboom is in het heel, heel klein, vergelijkbaar met het conflict over de Gazastrook, er zijn 2 partijen, in mijn situatie een gaspedaal en een handremhefboom, die de betwiste ruimte opeisen. Het grote verschil is dat ik bij de Burton geen jaren, maar hooguit een nachtje wil nadenken over de oplossing. Wat zijn de feiten ? De plaats van het gaspedaal staat vast en de doorvoer van de strip van de handremhefboom staat ook vast. Maar ze zitten nu te dicht bij elkaar, het gaspedaal wordt belemmerd. Ik vind dat het gaspedaal moet wijken. Het gaspedaal scharniert op de André Citroën-manier, aan het pedaal zit een bus met M9x1,25 inwendige schroefdraad en deze bus wordt bijna helemaal op een bout gedraaid die met flens en moer vastzit aan de pedalenset. Het scharnieren van het pedaal is dus feitelijk het steeds met een kleine slag los- en vastschroeven van het pedaal over de bout. Simpel en geniaal. Om het gaspedaal naar links te kunnen zetten heb ik 6 millimeter van de bus afgeslepen, het pedaal kan dan 6 millimeter verder naar links, dit komt ook nog beter uit ten opzichte van de gaskabel, en de handremhefboom en strip lopen er nu in alle vrijheid langs. Na de aanpassing van het gaspedaal heb ik de handrem geïnstalleerd, de geleiding met vergrendeling vastgeschroefd aan de body, de verlengde strip tussen de hefboom en het mechanisme op het chassis gezet en de handrem werkt nu prima. Weer een stapje verder.

Linksboven:  de draadbus van het gaspedaal heb ik afgeslepen en de bus wordt bijgewerkt.
Rechtsboven: en zo scharniert het pedaal op het schroefdraad van de bout die met de linkerkant aan de pedalenset wordt vastgezet. Het pedaal wordt dus op de bout geschroefd tot bijna het eind van de schroefdraad.
Linksonder:  het gaspedaal zit weer aan de pedalenbeugel vast en de handremhefboom zit met de geleiding en tevens vergrendelingsmechanisme aan de body geschroefd. Met de witte drukknop op het handvat ontgrendel je de handrem, als je de knop iets uittrekt en een kwart slag draait dan kun je de knop niet indrukken, dit is bedoeld als beveiliging tegen handige kinderhandjes die de auto anders aan het rollen zouden kunnen brengen. Met dit soort vindingen mag Citroën zichzelf dan toch ook wel "Créateur d' automobiles" noemen of niet ?