Bankzaken en wiel- en bandenpuzzels

Maandag 27 september 2009
Een actueel onderwerp, ondersteuning aan banken die er niet florissant bij staan. Nu stond de toekomstige bank van mijn Burton, lees de achterbank uit de donoreend, er bij de sloop van de eend ook niet bepaald florissant bij, hoog tijd dus voor een forse ingreep.

Na de demontage van de bekleding met verdere bankinhoud, na een grondige schuurbeurt, 1 laag RX5 en 2 lagen RX10, was het frame inmiddels weer zo goed als nieuw. De oude jute matjes zijn vervangen door kunststof exemplaren en er zijn 50 nieuwe ophangrubbers ingehaakt. In zo'n bank zitten ongeveer 100 ophangrubbers maar Burton Car Company adviseert om oude en nieuwe rubbers om en om te gebruiken, anders zit je niet soepel en bovendien te hoog. Volgzaam als we zijn voeren we dit advies dus gewoon uit. Zie het resultaat links op de foto, de basis van de bank is weer helemaal gezond !

Ook de nieuwe bekleding hebben we even om het frame geschoven en de bank hebben we ook nog even voorzichtig los in de Burton geplaatst. Het definitief vastzetten van de bank doen we later, dat moet trouwens ook zonder bekleding gebeuren. Dan ontstaat er trouwens ook een beter beeld van de plaatsing van de meters en klokken en schakelaars op het dashboard, je moet de meters natuurlijk goed kunnen aflezen en ook de schakelaars moet je simpel kunnen bedienen. En hoe zou je het ontwerpen van het dashboard beter kunnen doen dan vanuit je luie bankje ?

Rechts een eerste indruk van het bankje met de zwarte skai-bekleding. Nog niet strakgetrokken, dus het bankje wordt straks nog veel mooier.

Inmiddels ben ik ook verder gegaan met de wielen. Nu had ik een tijdje geleden 4 gestraalde en gepoedercoate eendvelgen gekocht. Inmiddels heb ik ontdekt dat het ene eendenwiel zeker niet het andere eendenwiel is. Je hebt gepuntlaste velgen en geklonken velgen, de geklonken velgen zijn ouder, ze zien er aan de buitenkant ook iets anders uit en ze zijn ook nog eens ongeschikt voor tubeless banden, bij deze velgen moet je binnenbanden gebruiken. En jawel hoor, ik bleek 3 gepuntlaste en 1 geklonken velg te hebben gekocht.

Dat betekent dus slechts 3 bruikbare velgen en die heb ik naar de spuiter gebracht om ze in de Ralkleur 1015 van de body te laten spuiten. Twee heb ik inmiddels terug. Er zijn natuurlijk ook nog 4 velgen met banden bij de donoreend, het reservewiel had ik in een vrijgevige bui al aan een Patronrijder gegeven. Maar van de donoreendwielen bleek vandaag ook 1 velg geklonken te zijn en 2 velgen zijn zodanig verroest aan de binnenkant dat ik ze niet wil gebruiken. Dit levert dus 1 bruikbare velg op van de donoreend en samen met de 3 gekochte bruikbare velgen kom ik dan op 4 velgen. Van de 8 velgen die ik bezit houd ik dus maar 4 velgen over.

Morgen maar naar In m'n Eendje om nog een velg te kopen voor het reservewiel met een goede band. Daarna maar even weer naar de spuiter om nog 2 velgen te laten stralen en spuiten.

Voor de nog steeds niet afgehaakte bloglezer volgt hier het bandenverhaal, ik heb 2 nieuwe banden gekocht en om de donoreend zaten nog 2 goede banden, dat zijn dus 4 banden en ik heb er 5 nodig. De nieuwe banden heb ik vandaag om de nieuw gespoten velgen gelegd en bij een eendvelg lukt dat zonder gereedschap, puur met brute handkracht ! Je smeert de rand van de band in met een glijmiddel, in mijn geval heb ik daarvoor die fles met dat hele geconcentreerde vaatwasmiddel gebruikt waarmee je wel 10 jaar de afwas kunt doen. Dan de band goed in het diepe gedeelte van de velg leggen en met de hand verder over de velg drukken.

Eerst heb ik natuurlijk wel een nieuw ventiel in de tubeless velg gezet. Toen heb ik de band goed op spanning gezet zodat de band letterlijk over de velgverhogingen voor tubeless banden knalde en klaar was het wiel. En geen beschadigde velgranden !

Hierboven en hiernaast 2 plaatjes van een voorwiel, nieuw in de verf, met nieuwe band en nieuwe RVS-wieldop. Geen sportvelg maar ik vind hem mooi zo !

Nog even wat sluikreclame, ik monteer Michelin-X-125R15-banden die speciaal voor de eend worden gemaakt, verreweg de duurste maar volgens mij ook verreweg de beste band, soepel, lange levensduur en lage rolweerstand dus hogere snelheid en lager verbruik. Met de blote handen om de velg te zetten en balanceren is niet nodig. Komt goed uit want balanceren lukt me echt niet in mijn bescheiden werkplaatsje !

Kabelboomoverdenkingen

Dinsdag 21 september 2010

De afgelopen week ben ik voorzichtig begonnen met de inbouw van de kabelboom in de Burton. De kabelboom heb ik kant en klaar gekocht bij BCC.  Eerst heb ik de kabelboom naast de auto gelegd, zie foto links, dit om meer inzicht te krijgen in de logica achter deze bundel draden en verbindingen. De handleiding op de site van BCC is hier echt onmisbaar. Bijna alle draden zijn namelijk wit van kleur en hebben een opgedrukte cijfercode. Deze cijfercode geeft aan om welke aansluiting het gaat. Maar er zijn vele soorten aansluitingen. Als bijvoorbeeld de koplampen straks moeten branden dan gaat het eerst om de aansluitingen op de verlichtingsschakelaar inclusief de voeding vanaf de accu/zekeringkast en natuurlijk de aansluitingen op de koplampen zelf maar de bedrading naar de koplampen wordt ook nog eens onderbroken door een slimme multistekerverbinding. Dit omdat bij werkzaamheden aan de motor vaak het front van de auto wordt geschroefd en de verlichting kan dan via deze multisteker worden afgekoppeld. Bij de samenstelling van de kabelboom is ook rekening gehouden met mogelijke extra's zoals een derde remlicht en ook een aansluiting voor een contactdoos bij het gebruik van een triangel.

Deze triangel is niet het welbekende muziekinstrument maar een driehoekige trekstang waarmee de Burton kan worden gesleept.

Het bijzondere is dat je een eendachtige achter je auto kunt slepen zonder dat er iemand achter het stuur zit, de auto volgt keurig het spoor, dat heeft te maken met het zogenaamde caster, de hoek van de fusee. Een beetje ingewikkeld allemaal, maar als je de Burton gaat slepen dan moet de verlichting achter natuurlijk ook werken. Er moet dus een aansluiting worden gemaakt op de stekerdoos van de trekhaak van de trekkende auto. En de andere kant komt dan op een contactdoos op de Burton en deze bedrading is ook voorbereid. 

In ieder geval heb ik de achterlichten en de kentekenverlichting aangesloten. Nu verder naar de voorkant, zie de huidige situatie in de kofferbak op de foto rechts.

Verder heb ik de toekomstige zitting, dit is de achterbank van de donoreend, afgeschuurd en in de RX5 en later in de RX10 gezet. De volgende stap is namelijk de bevestiging van de profielen waarmee de zitting vastgezet wordt.

Op de foto links het kale frame van de bank, op zich wel weer een Citroën-kunstwerkje, heel licht uitgevoerd en toch ijzersterk.

O ja, ik heb ook nog een handgreep aan het dashboard geschroefd, handig voor Ieda bij het instappen straks. BCC vermeldt ook dat deze beugel een must is voor passagiers van rijders die niet zeuren maar scheuren. Dat scheuren moet nog maar even wachten, de beugel zit in ieder geval goed vast !

Zie de foto rechts.

Burton goes electric

Dinsdag 14 september 2010

Op 12 september 2010 bestond Burton Car Company 10 jaar, er zijn inmiddels 1.014 Burtons verkocht en van het 1.000e exemplaar heeft BCC iets heel bijzonders gemaakt, deze auto heeft een electrische motor. Het is dus geen hybride zoals de Prius maar een sportauto met alleen maar electrische aandrijving. Natuurlijk wilde ik de onthulling meemaken, ik had ook nog wat onderdelen nodig en ben dus naar Zutphen getogen. Veel Burtonrijders hadden de reis ook ondernomen, ik denk dat er ruim 100 Burtons op de parkeerplaats stonden, een mooi gezicht. Jammer dat het de hele middag heeft geregend maar het enthousiasme was zeker wel aanwezig bij de bezoekers. Eerst was er een presentatie van de afgelopen 10 jaar waarbij Iwan Göbel liet zien hoe de eerste Burton werd ontwikkeld en hoe vervolgens de auto in de jaren daarna is doorontwikkeld.

Iwan gebruikt dagelijks nog de Burton nummer 1, deze auto heeft 180.000 km als eend gereden en 225.000 km als Burton.

Daarna werd de Burton Electric gepresenteerd door broer Dimitri, de ontwerper, en Willem Vermeend, de nieuwe commissaris van BCC. De benoeming van Willem Vermeend is een slimme zet, dit brengt gegarandeerd publiciteit met zich mee en Vermeend heeft invloed in Den Haag. Radio en TV Gelderland waren ook uitgenodigd.

Links een foto van de Burton Electric met Dimitri Göbel achter het stuur en Willem Vermeend als passagier.

BCC heeft de auto gebouwd in nauwe samenwerking met de HTS Arnhem, afdeling autotechniek. Er is een 25 KW 96 Volt electromotor ingebouwd, samen met een groot pakket met lithium-ijzerfosfaat accu's, die voorin èn achterin zijn geplaatst en een converter om de gelijkstroom om te zetten in wisselstroom. Onderstel is zoals gebruikelijk van een 2CV, de carrosserie is nagenoeg gelijk gebleven. Ook de remmen en versnellingsbak en aandrijving zijn van een eend afkomstig, je kunt alleen nu wel gewoon in de 4e versnelling wegrijden en een koppeling heb je niet nodig.

Actieradius met volle accu's is 120 kilometer, topsnelheid is 120 km/u, gewicht is zo'n 750 kilogram tegen 500 kilo voor een Burton met eendmotor. Prijs bedraagt nu nog € 50.000 maar deze zal zakken als er meer worden gebouwd. De actieradius zal in de toekomst ook nog stijgen, de ontwikkeling van accu's is nog in volle gang.

Het vreemde is dat zo'n auto helemaal geen geluid maakt bij het rijden en zeer snel optrekt, het koppel is hoog.

Links een kijkje in het vooronder van de electrische Burton.

Ik ben benieuwd of dit een succes gaat worden maar hoop het wel, alleen al als beloning voor zo'n inspanning van een klein bedrijf.

Daarna was de verkiezing van de mooiste Burton van het land en een presentatie van de auto die meedoet aan de 24 uur van Francorchamps.

Deze "race-Burton" staat links op de foto.

Ik heb van de gelegenheid ook maar gebruik gemaakt om een tonneau-cover te kopen en wat kleinere onderdelen, veren en klemmen en 5 ventielen voor de velgen met tubeless banden.

Rechts een foto van een Burton met tonneau-cover, zo'n afdekking was op 12 september wel onmisbaar door de vele regen die er viel en al helemaal als je Burton geen hardtop of softtop heeft.

De mooiste Burton van het land werd verkozen door de bezoekers hun stem te laten uitbrengen. Ik vind de auto een beetje "over de top" met teveel verfraaiingen en tierelantijnen, zie de foto hieronder. Het dakje is trouwens geen echt dak maar een afdekhoes tegen de regen.

Samenvattend, om met de overleden Gert-Jan Dröge te spreken: "het was weer een fijne maar vermoeiende dag", met de nadruk op fijn en van het vermoeiende was eigenlijk geen sprake.

Ruit en wissers

Maandag 13 september 2010

Gisteren vierde Burton Car Company het 10-jarig bestaan op een wel heel bijzondere manier. In een volgend weblog zal ik hierop terugkomen want er is eerst genoeg te melden over de bouw van mijn eigen Burton.

De plaatsing van de voorruit inclusief ontwaseming en ruitenwissers is namelijk afgerond en ik vond dit achteraf toch wel een vrij pittige klus. De voorruit wordt op 5 plaatsen vastgezet, één bout M6 in het midden en 2 bouten M5 aan iedere kant. Bijna alles is natuurlijk wel weer van roestvrijstaal. Het gat in het midden moet je precies uitmeten en dan boren, ook de gaten waar de doorvoer van de ruitenwisserassen komt moeten tegelijkertijd worden uitgemeten en geboord. Je kunt je hier geen missers veroorloven, alles moet precies passen.

Links een foto van het uitblaasrooster, vóór de plaatsing van het rooster moest ik hieronder sleuven frezen. De stand van de voorruit en de gaten voor de ruitenwisserarmen zijn ook al afgetekend.

De voorruit wordt eerst zonder onderrubber geplaatst en dan worden de gaten aan de zijkanten geboord. Hierdoor wordt bereikt dat de ruit met onderrubber daarna strak tegen het polyester komt te liggen. Wel moet je alles eerst helemaal afplakken om beschadigingen te voorkomen. De doorvoergaten voor de ruitenwisserassen moeten onder een hoek worden geboord en wijzen ook nog eens iets naar buiten.

Rechts een foto van de gaten voor de ruitenwisserassen en de hierin geplaatste assen en geleiders. De bouwhandleiding is wel goed en je moet deze ook echt gaan volgen. Zo moet je alles gaan uitmeten vanaf het gat voor het rechter motorkapscharnier, als je dit anders gaat doen dan komt het echt niet goed, de body is namelijk niet symmetrisch en hiermee is rekening gehouden.

Het ruitenwissermechanisme zit heel ingenieus in elkaar, hiervoor wordt de originele 2CV-ruitenwissermotor gebruikt, je moet dan ook bij aanschaf  je eigen donoreend-ruitenwissermotor inleveren. De stangen en de doorvoer zijn BCC-maatwerk. De wissers draaien "tegen elkaar in", dat is bij de eend niet het geval.

Rechts een kijkje onder het dashboard. De ruitenwissermotor met mechanisme en de buizen van de ontwaseming zijn goed te zien, het wordt al een beetje vol onder het dashboard.

Het goede nieuws is dus dat de ruit en toebehoren naar tevredenheid zijn ingebouwd. Het slechte nieuws is dat de ruit er binnenkort weer even af moet omdat er vlak onder de ruit gaten moeten worden geboord voor de drukknopen van de tonneau-cover. Dat is een moeilijk woord voor een afdekzeil dat het zitgedeelte moet beschermen tegen de regen als de auto geparkeerd staat. Ook kun je hiervan delen laten zitten als je rijdt, dat houdt de rijwind tegen en houdt de warmte vast van de kachel. Zo'n tonneau-cover heb ik bij het bezoek aan BCC gekocht, samen met andere kleine onderdelen.

Hier nog een paar foto's van het resultaat van dit karwei.

De ruit met spiegels en ruitenwissers, gezien vanaf de buitenkant en de binnenkant van de auto. Weer een stapje verder !

Burton op Borgentocht

Donderdag 9 september 2010

Afgelopen zondag kreeg ik een sms van mijn broer Bert, op dat moment werd de Drie Borgentocht verreden, hij was deelnemer met zijn Renault 4 en er reden ook een Burton en een Lomax mee. Dat moest ik natuurlijk zien, de start en finish waren bij de Fraeylemaborg in Slochteren, een superlocatie. Het was zeer de moeite waard, ruim 120 oude auto's kwamen 's middags binnen en daar waren schitterende exemplaren bij. Daar paste ook de Renault 4 van mijn broer heel goed tussen, bouwjaar 1958 en in een hele mooie conditie, hij kreeg dan ook de 2e prijs voor de mooiste auto in zijn klasse.

Links een foto van de Renault 4 uit 1958, mooi hè ?

Daarachter een groen met zwarte Citroën B12 in concoursstaat.

Op Citroën-gebied was er ook het nodige te zien, een Citroën B12 dus, maar ook een Traction Avant, DS21, 2CV, Dyane en een Citroën vrachtwagentje die zo uit een Franse schuur leek te komen, compleet met bouwmaterialen, deze auto kreeg dan ook de originaliteitsprijs.

En de Burton was een zeer bijzonder exemplaar, bouwnummer 3 of 4 (!), type Sport, dus met meedraaiende voorspatborden en deze auto was helemaal aangepast aan de mindervalide zoon van de eigenaar. Er was door Burton car Company een omhoogscharnierende lange rechterdeur in de auto aangebracht en een rechterstoel die gedraaid kon worden en naar buiten kon worden geschoven om de instap gemakkelijker te maken. Zoon kon op deze manier meerijden en genoot daarvan zichtbaar, geweldig om te zien.

Rechts een foto van de aangepaste Burton, gebaseerd op een eend uit 1967.

Nu we toch weer bij Burton zijn beland, ik ben druk met de voorruit, de ruitenwissers en de onwaseming. Dat is een millimeterklusje, ik heb de bevestigingsgaten van de voorruit na veel meetwerk geboord, nu verder met het ruitenwissermechanisme en de ontwaseming.

Links het uitmeten van de voorruit.

Het vordert, wel langzaam maar ook wel zeker.

Gesloten inrichting

Donderdag 2 september 2010

Vandaag heb ik weer eens volop aan de Burton gewerkt. De belastingdienst heeft mij extra actief gemaakt. Ik kreeg namelijk bericht dat het bijna een jaar geleden is dat ik de donoreend heb geschorst en dat ik tijdig moet melden of ik de schorsing wil verlengen. Opnieuw schorsen ná afloop van de schorsingstermijn is veel duurder. Ik was van plan om de Burton binnen een jaar op de weg te hebben maar dat is dus jammer genoeg niet gelukt, door de koude winter en de grote verbouwing aan ons huis. Maar weer schorsen dus, dat moet dan weer voor een jaar. 

Toch moet ik nu maar wat meer haast maken en vandaag heb ik de mouwen dan ook opgestroopt en de stuurkolom ingebouwd. Dat is een precies werkje, het gat in het dashboard moest eerst van 40 mm naar 49 mm, dus de dremel heeft zijn nut weer bewezen.

Dan wordt het onderste deel van de stuurkolom met de klem vastgezet aan de stuurinrichting in de vooras, de kruiskoppeling wordt vastgezet en daaraan het bovenste deel van de stuurkolom. Links een foto van de stuurkolom achter het dashboard.

Daarna worden er gaten in het dashboard geboord en ook in het schutbord om de extra klem vast te zetten. Het is belangrijk dat de flens van de stuurkolom niet onder te grote spanning aan het dashboard wordt geschroefd, je moet dus een beetje "spelen" met de verbindingen, deze kunnen een paar millimeter worden verschoven. Het is weer gelukt, ik heb Bij Burton Car Company een houten Motolita sportstuur met een zogenaamde quick release gekocht, je kunt dan met één hand het stuur afnemen. Gemakkelijk bij het instappen en ook een beveiliging tegen diefstal van de auto. En het is een schitterend stuur !

Hieronder links een foto van het gemonteerde Motolita stuur en rechts een plaatje van het losgeklikte stuur. 

Op het forum las ik dat aan een Burtonrijder die met zijn stuur onder de arm een restaurant binnenliep werd gevraagd uit welke inrichting hij was ontsnapt. Kijk, dat is ook weer niet de bedoeling, het gaat om de stuurinrichting en niet om een open of gesloten inrichting.

Bonbons en friet

Woensdag 1 september 2010

Ieda en ik zijn er een paar dagen tussenuit geweest, dat was wel even nodig na de verbouwing. Het was maar een korte vakantie maar zeer de moeite waard.

We hebben een goed hotel geboekt bij Brugge en zijn er vanuit huis in ruim een halve dag naar toe gereden. In Brugge hoef je je niet te vervelen, zoveel is er wel te zien. In de binnenstad waan je je in de Middeleeuwen, er staan veel gebouwen uit de 16e en 17e eeuw, mooi gerestaureerd, en in de straten liggen nog de echte Belgische kinderkopjes. Er zijn veel winkels waar ze chocolade verkopen in allerlei vormen, van eigen ontworpen bonbons tot grote brokken met hazelnoten, jummie ! Behalve chocolade verkopen ze in Brugge ook veel kant, van boekenleggers tot doopjurken. En er lopen natuurlijk heel veel toeristen in Brugge, die dan weer die chocolade en kant kopen. Zo is vraag en aanbod weer prachtig op elkaar afgestemd. 

Als je in het buitenland bent dan moet je op bijzondere dingen letten die je thuis niet ziet. In Nederland zie je lang niet zoveel van die schitterende oude gebouwen als in België, we waren daar te zuinig voor, denk ik.

Ook is er in Nederland waarschijnlijk veel meer van die oude rijkdom in puin geschoten in de oorlogen of gesloopt om er "mooie" nieuwe gebouwen voor in de plaats te zetten.

Wat te denken van het mooie stadhuis van Brugge dat dateert uit ongeveer het jaar 1500 ?

Zie de foto linksboven.

En dan zie je ineens een prachtig oud straatje met de naam "Grauwwerkersstraat ".

Zie de foto rechts.

Wie weet wat een grauwwerker is, iemand die grauwt en snauwt als hij werkt, bijvoorbeeld een belastingcontroleur ? Of iemand die grauw wordt als hij werkt, bijvoorbeeld een mijnwerker ? Of iemand die dan eens wit werkt en dan weer eens zwart en er dan maar tussenin gaat zitten met de kleur ?

Wie het weet mag het zeggen.

De Vlaamse taal is ook altijd weer leuk, vooral de moeite die wordt gedaan om de Franse woorden uit de taal te bannen. In Nederland wordt je verzocht om geen fietsen tegen een etalage te parkeren, de Belgen vragen je om geen fietsen tegen het "uitstalraam" te zetten. Prachtig toch ?   

Van jongere datum is het Frietmuseum, echt waar, we hebben dit in Brugge gezien.

Zie de foto links.

We zijn niet naar binnen gegaan, simpelweg omdat we zelf de opkomst van friet hebben meegemaakt en dan kan het toch nog niet oud genoeg zijn om er een museum voor te stichten ?

Ook van jongere datum is deze eend, zie de foto rechtsonder.

Een heel bijzondere uitvoering in werkelijke nieuwstaat, zomaar gevonden in een parkeergarage in Brugge.

Zo zijn we toch weer beland bij de 2CV en de daarvan afgeleiden. Binnenkort volgt er meer over de leukste afgeleide van de eend, de Burton !