Gisteren is er niet gewerkt aan het Burton-project. Wel vond ik tussen de oude foto's nog een foto van mijn eerste vierwielige auto, een echte 2CV uit 1959 met ernaast mijn trotse broer, toen nog broertje Bert. De eend had een motor van 425cc en een centrifugaalkoppeling. De koppeling greep aan als je gas gaf. Je kon dus wegrijden en schakelen zonder de koppeling te gebruiken. Het was de meest luxe uitvoering met veel sierstripjes en 3 zijruiten, toendertijd waren de eenden normaal gesproken voorzien van 2 zijruiten. De voordeuren waren zogenaamde zelfmoorddeuren, ze openden aan de voorkant en als je ze opende tijdens het rijden dan sloegen ze door de rijwind de andere kant op en werd je uit de auto geslingerd, hoewel dit met een eenddeur waarschijnlijk wel zou zijn meegevallen. Ik heb het maar niet uitgeprobeerd. Het linkervoorspatbord zit in de plamuur, dit vanwege een deuk die onze melkboer had veroorzaakt. Er gaan altijd veel verhalen rond over melkboeren maar de onze had de vreemde gewoonte om auto's te beschadigen en er niets van te vertellen. Hij deed dit overigens niet met opzet en heeft uiteindelijk ook betaald.
Links de eend aan de Bedumerweg in Groningen en erachter een paar auto's, alleen maar kevers, zelfs een zogenaamd "brilletje" uit 1951. Het straatbeeld is inmiddels wel veranderd.Als ik deze eend nu nog had gehad en hij verkeerde nog in dezelfde staat, dan zou ik hem zeker niet gebruiken als donorauto voor de Burton !

