Kerstwens

Maandag 24 december 2012
En alweer loopt er een jaar naar zijn eind. Gelukkig zijn we er allemaal nog, sommigen onder ons geloofden namelijk in het einde van de wereld op 21 december 2012, dit zou zijn voorspeld door de Maya's. Maar die Maya-kalender kon ook weer op verschillende manieren worden uitgelegd, zo was later te lezen. Nu is het einde der tijden iets van alle tijden, ik weet nog goed dat dit tientallen jaren geleden ook al eens was voorspeld, ik zat toen op de HBS en we hadden onze jaarlijkse sportdag. Iedereen sprak erover op die mooie zomerdag. Toen was niet de kalender van de Maya's de oorzaak maar de zakjapanners van de Jehovah's getuigen. Die waren namelijk aan het rekenen geslagen maar de uitgangspunten zullen wel niet helemaal goed geweest zijn.
Wij bivakkeren nog steeds aan het Schildmeer, in afwachting van de overdracht van onze nieuwe woning. Ik had al verteld dat bivakkeren aan het Schildmeer absoluut geen straf is, dit huisje, pardon deze villa, heeft zelfs een warmtepomp en vloerverwarming, wat wil een mens nog meer.
Als we straks weer gesetteld zijn, het huis en de garage zijn ingericht en de Burton is weer in ons midden, dan zijn we weer een stap verder. de dagen worden dan ook weer langer, een mooi vooruitzicht!

Hierbij wil ik alle trouwe lezers hele prettige Kerstdagen toewensen en een gezond en voorspoedig 2013 !

Fijne Kerstdagen en alle goeds voor 2013 !

Burton duikt tijdelijk onder

Zondag 16 december 2012

Vertrek uit Spijk

Dit blogje schrijf ik in een vakantiehuis aan het Schildmeer in Groningen. Ik kan u verzekeren dat er minder mooie plekken zijn om blogjes te schrijven want dat vakantiehuis is echt een aanrader en wordt door de verhuurder zelfs "villa" genoemd!

Burton in de sneeuw

Enige uitleg over ons verblijf aan het Schildmeer is wel nodig, denk ik. Ik had al verteld dat ons huis was verkocht en zo'n verkoop betekent altijd ook dat het huis moet worden ontruimd. Op 8 december heb ik samen met zoon, neef en zwager de inboedel uit ons huis in Spijk gehaald. Die inboedel kon niet direct naar ons nieuwe huis worden getransporteerd want dan zou het wel een hele volle boel worden, dat huis wordt namelijk nog bewoond! Gelukkig kon de boel tijdelijk worden opgeslagen in een boerderij van een kennis in Spijk. Maar in zo'n boerderijschuur is altijd veel leven in de vorm van muizen en ook ratten. De spullen die uitstekend geschikt zijn om muizennesten van te maken hebben we dus tijdelijk achtergelaten in onze oude woning, de nieuwe eigenaren gaan eerst verbouwen en doen dat vanaf half januari en stelden zelf voor om de meubels achter te laten in één kamer, heel sympathiek. En de tuingereedschappen mochten we alvast in de schuur bij de nieuwe woning parkeren.

Toen zaten we nog met de elektrische apparaten zoals de TV en de PC, en dat mocht ook alvast in de nieuwe woning worden opgeslagen. Zeg nu nooit weer tegen mij dat mensen niet aardig en geschikt zijn want in onze buurt zijn ze dat namelijk wel!

Op onderduikadres

De oude woning is officieel overgedragen op 14 december en we krijgen de sleutel van de nieuwe woning op 28 december. We zouden dus 14 dagen geen dak boven ons hoofd hebben. Ik had al even gekeken of we in een doos konden slapen in het plantsoen in Groningen maar dat idee hebben we snel laten varen, de winter sloeg namelijk toe. Vandaar dus de keuze voor de vakantiewoning aan het Schildmeer.
En toen was er ook nog de Burton. Die is ook tijdelijk ondergebracht in de boerderij. Ik heb de Burton eerst rustig uitgelegd dat hij tijdelijk naar een onderduikadres ging, dat hielp vast want hij startte onmiddellijk, dit ondanks de vrieskou! Voorzichtig ben ik naar de boerderij gereden en heb een goede plek opgezocht. Ik had al een lekkere autohoes gekocht en hij staat nu onder dat hoesje te wachten op de definitieve verhuizing. En op beter weer want ik wil het volgende jaar toch wel wat meer kilometers rijden dan dit jaar! 

Uitzicht op ondergaande zon vanuit tuin van nieuwe woning

Radiostilte

Vrijdag, 2 november 2012

Even remmen met de omgebouwde eend voor echte eenden

Zo'n lange tijd ben ik nog nooit "uit de lucht geweest" op mijn weblog, een echte Groninger zegt dan: "Hai hai toch". Het lijkt wel een beetje op de kabinetsformatie, daaromheen heerste ook een complete radiostilte. Maar als zo'n formatie dan eindelijk klaar is dan barst het geweld echt los. Een goed voorbeeld dus, dat geweld na de stilte, laat ik dat maar proberen op te volgen, alleen dan niet met zoveel commotie in het land. Want er wordt alleen nog maar gesproken over nivellering, zorgpremie, huurverhoging, hypotheekrenteaftrek en ook over het verdwijnen van de vrijstelling van wegenbelasting voor oldtimers van 30 jaar en ouder, ja echt waar. Die vrijstelling willen Mark en Diederik vanaf 2014 afschaffen. Brengt natuurlijk meer geld in het laatje en minder rotzooi in de lucht. Een beetje de schuld van de niet-oldtimer-liefhebber-maar-goedkoop-willen-rijden-in-een-Duitse-roetuitstotende-Diesel-automobilist.
Nou ja, als u protest wilt aantekenen tegen die bedachte maatregel om de vrijstelling af te schaffen, tekent u dan vooral de KNAC-petitie en klik deze link aan:  http://www.knac.nl/petitie/   Namens de kitcarrijders: dank u !

Schitterende Lomax bij de Noorderrondrit

Wat is er allemaal gebeurd in de afgelopen weken ? We hebben sporadisch nog een paar ritjes met de Burton gemaakt, vanwege het slechte weer maar ook doordat we het erg druk hebben. Ons huis is namelijk verkocht, in december gaan we eruit. En we hebben ook een ander huis op het oog, dat is nu in een gevorderd stadium, de volgende week tekenen we het koopcontract als het meezit. Dat "nieuwe" huis heeft eigenlijk alles wel wat we zochten, vrij uitzicht achter over de velden, achtertuin op zon, slaapkamer beneden met badgelegenheid, dat is nu nog werkkamer maar je weet maar nooit, boven ook nog 3 slaapkamers met badkamer, goed geïsoleerd en in een grotere plaats met meer voorzieningen. En, heel belangrijk, weer een ruime garage met bergzolder, de garage om de Burton te stallen en te onderhouden en de bergzolder voor het grotere gereedschap en onderdelen. Als het allemaal rond is dan zal ik het tipje van de sluier een beetje verder oplichten. Maar nu komt het, de overdracht van de nieuwe woning is 2 weken na de overdracht van de oude woning, we gaan dus de meubels opslaan en tijdelijk wat huren. Om dat alles te regelen kost zeeën van tijd. Ook de Burton moet ergens worden geparkeerd, maar dat gaat allemaal lukken !

Burton voor 24h-Francorchamp

Nog even een Burton-nieuwtje, Burton Car Company heeft weer meegedaan aan de 24 uur van Francorchamp, bekijk de foto van dit monster maar eens, dat is toch nauwelijks meer een 2CV ?Maar er zit toch echt een eend-onderstel onder en de motorisering is toch echt het 2-cilindermotortje uit de eend.
En ik voeg nog een paar foto's bij, dat maakt het hopelijk weer een beetje goed  tussen u en mij.
Tot de volgende weblog en dan wat sneller, dat is beloofd !

Tropische Noorderrondrit

Zondag 26 augustus 2012

Bij Ekenstein, in slagorde opgesteld

In het vorige weekend, op zondag 19 augustus 2012, werd de Noorderrondrit verreden onder welhaast tropische temperaturen van ruim boven de 30 graden, het weekend-warmterecord van 1994 werd zelfs verbroken ! De Noorderrondrit van zo'n 120 kilometer lang was uitgezet door Leo en ik heb wat hand- en spandiensten verleend aan Leo. Zo heb ik samen met Ieda de rit een paar dagen tevoren gereden om te kijken of er ook wegstremmingen waren.

De opkomst voor deze rit was geweldig, er reden 26 kitcars mee en een aantal clubleden had er zelfs een minivakantie aan vastgeknoopt, op de camping of in het hotel bij Landgoed Ekenstein of in een gezellige Bed and Breakfast in de buurt. De Noorderrondrit beloofde al een mooi beeld van het Groninger landschap te geven maar als je nog een paar dagen langer blijft dan valt er natuurlijk nog veel meer te zien, de hangende keukens in Appingedam bijvoorbeeld of een rondje om de kerk in Spijk.

Het was leuk dat er veel verschillende kitcars meereden zoals de Lomax, Patron, Burton, Voglietta, Cygnus, en Deauville en dan ook nog in allerlei varianten. Er zat zelfs nog een internationaal tintje aan, er reed ook een schitterende Duitse Lomax mee, pas afgebouwd door Hielke.

Een deel van de deelnemers

Ook het Dagblad van het Noorden was ingeseind en wijdde op de website en in de krant aandacht aan de rit.

Nadat de auto’s in slagorde en in de schaduw waren opgesteld op de parkeerplaats bij Landgoed Ekenstein werd er een kop koffie gedronken en werd iedereen hartelijk welkom geheten. Ondertussen was er al een behoorlijke belangstelling voor onze toch wel opvallende eigen bouwsels. 

De rit startte om ruim 11 uur vanaf de parkeerplaats van Landgoed Ekenstein in Appingedam en voerde over schitterende landweggetjes langs Oosterwijtwerd, Leermens, ’t Zandt, Zijldijk, Uithuizermeeden, Uithuizen naar Noordpolderzijl oftewel het begin of einde van Nederland. Noordpolderzijl ligt aan het eind van een doodlopende weg, het is een piepklein haventje met een huiskamercafé en vanaf de zeedijk heb je een schitterend uitzicht over de Waddenzee. Bij helder weer kun je Borkum en Schiermonnikoog zien liggen maar door de hitte hing er een lichte mist boven het Wad. In het huiskamercafé werd een hapje gegeten en de dorst gelest. Natuurlijk hadden we onze komst al aangekondigd maar we waren niet de enigen, ze konden de drukte niet helemaal aan en we ontdekten dat de huisgemaakte gehaktbal of poffert sneller werd geleverd dan een uitheemse kroket.

De schitterende Lomax-variant 224 van Hielke,
 let ook even op het nummerbord, achter de letters van de Kreis
kun je tegen betaling de andere letters kiezen in Duitsland

Hierna ging de rit verder via Usquert, Kantens, Uithuizen, Zandeweer, Doodstil, Huizinge, Middelstum, Westerwijtwerd, Onderdendam, Bedum, Ten Boer, Ten Post en langs het Damsterdiep terug naar Landgoed Ekenstein waar we om tegen drie uur ’s middags aankwamen. Persoonlijk vond ik het Jaagpad langs het Boterdiep richting Onderdendam het mooiste stukje van de route. Dat komt natuurlijk ook een beetje doordat neef Jan en neef Carlo stonden te zwaaien aan de andere kant van het water. Onderweg had een Lomax nog te kampen met een te heet geworden bobine, het is dan geweldig om te zien hoe men elkaar helpt, een andere deelnemer had een reservebobine bij zich en er kon weer vlot worden doorgereden.

Bij Landgoed Ekenstein werd nog even nagepraat waarna een ieder weer huiswaarts reed, met uitzondering van de campinggasten die het verblijf in Groningen nog even verlengden.

Een erg geslaagde rit, voor mij de eerste keer maar we gaan dit zeker nog een keer doen !
Nog een link naar een leuk filmpje van onze zoon Bert van de start van alle kitcars, wel het geluid even aanzetten en scherm op "groot" zetten !
http://imageshack.us/clip/my-videos/214/c72qeasvdjoszfougyoahg.mp4/

House for sale

Zondag 5 augustus 2012

Op stap met de kleinkinderen

We hebben de knoop doorgehakt, ons huis staat te koop. Al een tijdje sluimert het gevoel bij ons beiden om wat dichter bij de stad Groningen te gaan wonen. We hadden al wel een paar leuke woningen gevonden en bekeken maar dat blijkt de verkeerde volgorde te zijn, aldus de makelaar. Eerst moet je in deze barre economische tijden je eigen woning verkopen en dan pas moet je kijken naar een andere woning. Dat kan dus ook betekenen dat je tijdelijk ergens onderdak moet gaan zoeken, in afwachting van die ene woning die helemaal in de smaak valt.
We zien wel wat het wordt, voor geïnteresseerden is hier de link: http://www.funda.nl/koop/spijk-gn/huis-48427516-de-kluft-7/
Voor zo'n complete woning is de prijs echt laag maar dat ligt puur aan de ligging in het gebied Noord-Oost-Groningen. Als u vindt dat het in huis een beetje een kale boel is dan ben ik het helemaal met u eens, voordat de foto's worden gemaakt komt er eerst een interieurstyliste en die vond dat er teveel meubels stonden. Die hebben we dus maar even geparkeerd in de ruime garage die dan ook begrijpelijkerwijs niet op de foto's is te vinden.

Poging om kleinzoon te leren fietsen

We hebben het trouwens erg druk gehad met het verkoopklaar maken van het huis, de hal, trapopgang en studeerkamer moesten nog worden geschilderd en het laatste terras ben ik nu aan het leggen, dat lag er nog steeds half afgemaakt bij.
Momenteel logeren 2 kleinkinderen bij ons en natuurlijk heb ik tussen de buien door met hen wat tripjes gemaakt in de Burton. De Burton blijkt telkens weer een volledig probleemloze auto te zijn, je start de motor en je rijdt weg. Het is de simpelheid en degelijkheid zelf en dat is best lekker.
We hebben in de Eemshaven 2 nieuwe gigantische windmolens bekeken, ze zijn inclusief wieken in de hoogste stand 177 meter hoog en wekken 6 Megawatt op, dat is 6.000 Kilowatt. Enorm indrukwekkend als je er vlakbij gaat staan.

Enorme windmolen, 177 meter hoog

Die 6 Megawatt is weliswaar heel veel vermogen voor een windmolen, maar als je bedenkt dat de nieuwe kolencentrale van RWE 1.560 Megawatt opwekt dan zou je, als je dit vermogen met windenergie wilt opwekken, 260 van die enorme windmolens moeten hebben en dan moet er bovendien continu sprake zijn van een bepaalde windsterkte.

Zo'n molen duw je niet zomaar om !

Maar goed, zo'n enorme windmolen met zelfs een helicopterplatform op het turbinehuis is een gigantisch ding om te zien. Dit is trouwens een proefproject, men wil dit type molens in zee gaan plaatsen ten Noorden van het Duitse eiland Helgoland.
We leven in een turbulente tijd !

Duitsland

Zaterdag 30 juni 2012

Oranje-slot Dillenburg

Misschien een beetje een vreemde titel zo in deze EK-voetbaltijd, maar wees niet bang, ik zal dit uitleggen. Zoals we allemaal weten is Nederland in de EK-pool achtereenvolgens door Denemarken, Duitsland en Portugal verslagen en kunnen we nu iedere avond op de TV zien hoe de echte kenners, tenminste dat vinden ze zelf, hierover denken en dat is niet al te fris. Inmiddels is Duitsland ook alweer uit de EK-strijd verdwenen doordat ze verloren hebben van Italië, dat is misschien wel hun straf omdat ze de wedstrijd van Denemarken tegen Nederland  een andere naam gaven, namelijk Legoland tegen Egoland. Toen de wedstrijd Nederland-Duitsland werd gespeeld waren wij op vakantie in Duitsland waar we overigens heel plezierig zijn behandeld en dat kwam echt niet doordat Nederland van Duitsland heeft verloren. We hebben schoonzuster Martha naar haar dochter Annet in Gladenbach gebracht en wij hebben een hotelletje geboekt. U zult begrijpen dat zo'n reis niet in de Burton viel te realiseren, 3 mensen wordt echt teveel en bovendien regende het van tijd tot tijd ongenadig hard.
We waren dus in Gladenbach, wij waren er nooit eerder geweest maar het is een schitterend gebied, op dezelfde hoogte als Maastricht maar dan zo'n 250 km naar het Oosten. 

Oude vakwerkhuizen in het stadje Limburg

Een glooiend landschap, vergelijkbaar met het Sauerland, veel vakwerkhuizen, mooie steden in de buurt, we zijn in Limburg, Marburg en Weilburg geweest en natuurlijk ook in Dillenburg waar het kasteel staat dat door onze eigen Willem van Oranje werd bewoond en van waaruit hij de strijd tegen de Spanjaarden voerde. In het slot Dillenburg vind je heel veel over de Oranjes en dat is leuk om een keer te zien.
Een aanrader dus en trouwens ook een geweldig gebied om een keer met de Burton te gaan bezoeken, mooie slingerende weggetjes door een schitterend landschap. 
Nog even iets heel anders, op 19 augustus wordt de Noorderrondrit verreden, natuurlijk niet op de schaats maar met kitcars. Afgelopen vrijdag heb ik met Patronrijder en organisator Leo de route verkend, de rit loopt vanaf landgoed Ekenstein langs mooie Groninger weggetjes naar het Zielhoes in Noordpolderzijl aan de Waddenzee, dat is het begin of het einde van Nederland. Daarna rijden we langs misschien nog wel mooiere weggetjes terug naar Ekenstein. De rit staat op de evenementenkalender van de 2CV-kitcarclub, we hopen op een grote opkomst en natuurlijk mooi weer.
U hoort er nog wel meer over !  

Koninginnedag en aardappels

Vrijdag 11 mei 2011

Vertrek uit huis, op weg naar Haren

Koninginnedag lijkt in Nederland van jaar tot jaar een grootser festijn te worden, het hele land kleurt oranje, iedereen is vrolijk, overal zijn vrijmarkten en ook in Haren was het feest. Haren ligt aan de Zuidkant van Groningen, laten we maar zeggen aan de duurdere kant. Nu woont Gerard in Haren en Gerard is naast makelaar ook nog een enthousiast Voglietta-bouwer. De Voglietta is een hele mooie kitcar, net als de Burton gebouwd op het onderstel en de techniek van de 2CV. Gerard is ook nog eens bestuurslid van de Oranjevereniging in Haren en kwam op het lumineuze idee om deze Koninginnedag op te leuken met een kitcar-show, weliswaar op kleine schaal maar toch. Het leek mij wel leuk om de Burton eens te laten zien aan allerlei vrolijke feestgangers en misschien zelfs aspirant-bouwers. Uiteindelijk waren we present met 2 Vogliëtta's, 2 Patrons, 2 Burtons en een hele oude 2CV-bestel. Het was mooi weer en de kitcars vielen in de smaak.
 Bijna iedereen heeft wel iets met de 2CV en deze bouwsels op basis van de aloude eend riepen ongeloof en verbazing op.

Kitcars op het Raadhuisplein in Haren



Ik kreeg nog de vraag of de Burton kon worden gehuurd voor een aanstaande trouwerij maar dat heb ik maar afgewimpeld. De vragenstelster kreeg dit ook wel door toen ik haar de instap zonder deurtjes voordeed, niet aan te bevelen voor een mooie bruid in een prachtige bruidsjurk !

En zoals met alles, je neemt van zo'n dag iets van mee. Ik kreeg namelijk 2 dagen later de griep en niet zomaar de griep, dit lijkt wel op een combinatie van de Mexicaanse griep en de vogelgriep. Een week lang koorts en tot overmaat van ramp heb ik ook Ieda nog aangestoken.



Maar we zijn weer aan de beterende hand. Onlangs hebben we zelfs even weer een eindje door de polder gereden, wel overdekt, en deze mooie foto geschoten van de kaarsrechte en eindeloze ruggen waarin de aardappelen liggen te wachten om boven de grond te groeien. 

Dit is mien eerappellaand (Ede Staal)



Weet u ook weer waar de aardappelen, de friet en de chips vandaan komen !
Luister dan gelijk ook even naar de schitterende muziek van Ede Staal: http://www.youtube.com/watch?v=72fgZd174YQ

Trapauto's

Maandag 2 april 2012


Een BMW 328-trapauto, 't is net een Burton !



Het is volgens mij nog niet eerder gebeurd dat ik een maandlang niets op mijn weblog heb geschreven. Maar het is nu wel een feit, mijn vorige blogje dateert van februari 2012. Is er niets gebeurd dan ? Jazeker wel, maar het is er gewoon niet van gekomen. Eerst maar even het belangrijkste nieuws, we zijn op 5 maart voor de vierde keer opa en oma geworden, zoon Bert en schoondochter Evelien zijn trotse papa en mama geworden van Bas, een gezond, pittig en prachtig mannetje ! We hebben nu 3 kleinzoons en een kleindochter, een rijk gevoel ! Ooit heb ik even met de gedachte gespeeld om, toen het groepje nog wat kleiner was, voor de kleinkinderen later Burtons gaan bouwen. Ja, natuurlijk ook voor Mariëlle want je mag niet discrimineren. Een beetje fantaseren mag toch wel ? Maar dat idee moet ik maar laten schieten, Burton 968 kan natuurlijk wel in mijn testament worden opgenomen en zodoende in de familie blijven.

Bij de geboorte van Bas dacht ik ineens aan een Burton trapauto ! Dat zou leuk zijn maar wel een klus, want zo'n mini-Burton moet je zelf bouwen, hij is nog niet op de markt. Wel is er een trapauto van de BMW 328 die grote gelijkenis vertoont met de Burton. Wellicht ga ik me eens verdiepen in de kunst van het polyester-bakken om deze BMW te transformeren naar een Burton.

Kleinzoon Lex wijst met z'n vingertje: dit is een echte Burton !

Even terug naar de echte Burton. Er is alweer een jaar verstreken na de RDW-keuring, tijd dus voor de jaarlijkse APK. Deze heeft de Burton glansrijk doorstaan. Eigenlijk heb ik nog nooit zo'n probleemloze auto gehad, na de winter startte de auto vlot en reed weer als vanouds. De eerste mooiweerdagen zijn alweer achter de rug en ik heb er alweer 300 prettige kilometers opzitten. Op dit moment is het trouwens wel weer guur weer, dus weer even wachten op betere tijden.
Er komt weer een prachtig Burtonseizoen aan met vele mooie tochten. U hoort ervan !

Verkocht !



CZ type 472.06 bj. 1989, 350 cc tweetakt tweeclilinder

Dinsdag 21 februari 2011

Nee, het is niet wat u denkt, natuurlijk niet ! De Burton zal ik nooit verkopen, tenminste zoals ik er nu over denk. Want ik heb inmiddels ook wel geleerd dat je nooit "nooit" moet zeggen. Eerst iets over de aanleiding tot de verkoop. Mijn verzameling vervoermiddelen was met de komst van de Burton toch wel een tikkeltje te groot geworden, bovendien kan ik nu in de Burton volop genieten van een frisse neus en de wind om het hoofd. Die motor kon er dus wel uit. Jawel, ik had ook nog een motor, hoewel sommige mensen mijn stoere motorbike halsstarrig een brommer noemden. Ik vond dat het een echte motor was en de RDW vond dat ook. Het was een exemplaar van een legendarisch merk, een echte CZ uit voormalig Tsjecho-Slowakije met een Jawa hart. Een echte tweetakt tweecilinder 350 cc met 22 paardekrachten. Het was een CZ van het zeldzame type 472.06, ik denk de enige van dit type in Nederland.

Toch een leuke motor en echt geen brommer

De motor was van bouwjaar 1989 en ik kocht het beestje in 1994 met slechts 1.800 km op de teller. Eigenlijk gloednieuw dus. De motor heeft het in de 18 jaar onder mijn bezit gebracht tot een tellerstand van 9.700 km, ik heb er dus 7.900 km op gereden in 18 jaar, dat is gemiddeld 440 km per jaar, bar weinig dus. Er mankeerde helemaal niets aan, hij reed prima, maar de laatste jaren had ik niet veel plezier meer aan motorrijden. En dat had verschillende oorzaken, allereerst was dat de dikke kleding en de helm. Als het lekker weer was dan stond je al te zweten voordat je een meter had gereden. Dan de toenemende agressiviteit op de weg, als motorrijder moet je echt defensief gaan rijden en rekening houden met autorijders die geen richting meer aangeven en bestuurders die je geen voorrang geven omdat je de zwakste partij bent. Op één van mijn laatste ritjes reed ik achter een auto en de bestuurder vond het blijkbaar leuk om regelmatig de ruitensproeier aan te zetten, voor hem leuk maar niet leuk voor die motorrijder die tot dat moment lekker droog op zijn motor zat.

Pas ingereden

Afijn, hij is nu weg, ik heb er ook geen spijt van want het open toeren is wel zo leuk in de Burton met Ieda gezellig naast me. Ik heb haar een paar keer kunnen bewegen om achterop de motor te springen maar dat was voor haar en dus ook voor mij niet echt een groot succes.

Lang geleden heb ik ook motor gereden omdat ik toen geen geld had voor een auto, dat was ook een Jawa, maar dat was een 250 cc ééncilinder. Toen keek ik erg op tegen de veel snellere 350 cc Jawa twins maar zoals het zo vaak gaat, dat echte gevoel dat je vroeger had komt niet meer terug.

Ach, binnenkort is het gedaan met de kou en de nattigheid en dan gaan we weer genieten van de Burton !

EV

Maandag 23 januari 2012

De ontmantelde fiets, al wel met nieuwe bagagedrager

 De titel van dit weblogje is EV en EV staat voor elektrisch voertuig. Juist ja, helemaal van deze tijd. Nu hoor ik u denken "Hij zal toch niet die Burton omgebouwd hebben ?"  Nee, wees gerust, bij Burton Car Company hebben ze dat kunstje al wel gedaan, ik heb dat wonder van vernuft in Zutphen aanschouwd en ik moet zeggen, dat zag er knap ingewikkeld uit, in ieder geval veel te ingewikkeld voor mij. Bovendien vind ik dat de Burton een sportief geluid moet maken en dat je de olie- en benzinedampen moet kunnen ruiken.

Het gaat dus niet om de Burton, maar om een fiets. Ik heb me gewaagd aan het ombouwen van de mensenvoet-aangedreven fiets van mijn vrouw Ieda tot een, zoals dat heet, fiets met trapondersteuning. En eigenlijk kwam dit door Dick. Dat is een vroegere collega van mij, die al jaren in Zuid-Frankrijk woont op een schitterende plek met uitzicht op de Pyreneeën. Dick houdt ook een leuk en interessant weblog bij, ik hoor bij de trouwe lezers en onlangs meldde hij dat hij zijn fiets had omgebouwd tot een elektrische fiets. 

De ombouwkit

Hij kon namelijk zijn vrouw niet meer bijhouden die sinds kort in het bezit was van een elektrische fiets. Vooral als ze heuvelopwaarts fietsten dan werd hij zwaar hijgend op afstand gezet. Nu kennen wij in Noord-Groningen geen heuvels maar wel een open landschap en veel wind. Ja, het waait hier altijd flink, niet voor niets staan er aan de Waddenkust heel veel windmolens en het gekke is dat het voelt alsof je meestal de wind tegen hebt. Dat is dan zwaar trappen en als je af en toe pijnscheuten in je knieën voelt dan gaat de lol eraf. Het ombouwprojekt van de fiets van Dick was erg succesvol verlopen en ik heb hem dus naar zijn leverancier gevraagd. Ik had trouwens echt nog nooit gehoord van de mogelijkheid om je fiets om te bouwen met, zoals dat heet, een e-bike kit maar er blijken zelfs meerdere leveranciers te zijn. Door de goede ervaringen van Dick heb ik bij datzelfde bedrijf een ombouwset gekocht en ik moet zeggen, het is echt prima spul. Je krijgt een nieuw voorwiel met ingebouwde elektromotor van 250 Watt, een nieuwe bagagedrager met een controller en een accu van 36 Volt en 10 Ampère, een trapsensor, nieuwe handremhandels met motorremschakelaars en een bedieningspaneel voor op het stuur. En, niet te vergeten, het hele elektrische kabelpakket. 

De trapsensor op zelfgemaakt plaatje

De ombouw van de fiets van Ieda gaf een paar extra problemen, er moest een andere voorvork in omdat de rollerbrake werd vervangen door een V-brake en de trapsensor moest ik met een zelfgemaakt plaatje vastzetten. Zo'n trapsensor moet er wel op, de motor springt namelijk aan als je trapt en als je niet meer trapt dan stopt de motorondersteuning. En ook als je remt dan valt de motor direkt stil, wel zo veilig. De eerste ervaringen zijn heel goed, gemiddeld heb je een actieradius van zo'n 70 kilometer maar dat moeten we nog even testen.

Mocht u meer willen weten, mail gerust, ik kan het u echt aanraden als u trapondersteuning wilt en nog een prima fiets heeft.

Klaar voor gebruik

En ikzelf ?
Ach, ik fiets voorlopig nog wel zonder trapondersteuning en bij heel mooi weer pak ik toch de Burton met boxermotor-ondersteuning !