Om de overgang van de huisverbouwing naar de Burton-bouw soepeltjes te laten verlopen ben ik me nog even te buiten gegaan aan het in elkaar zetten van een kast. Jawel, gekocht bij die grote winkelketen uit het bekende Skandinavische land met de volgende kenmerken: het is er altijd maar dan ook echt altijd immens druk, je koopt altijd meer dan dat je van plan was, alles is in voorraad, veel mensen proppen op de parkeerplaats grote zware pakketten in te kleine auto's, de zelfmontage heeft vermoedelijk veel Nederlanders aan de Seroxat gebracht om over het sterk gestegen percentage echtscheidingen maar te zwijgen, en heel vreemd, in verband met het lange verblijf van velen is er een restaurant waar iedereen troggen vol met gehaktballetjes verorbert. En ik heb ooit nog wel gezegd dat ik nooit weer zou deelnemen aan de kopers- en kijkersfile die schuifelend vele kilometers aflegt in dit immense gebouw. Maar ach, na zo'n verbouwing is je vermogen om te relativeren aardig gegroeid en kom je tot vreemde acties.
Nu heb ik wel vaker zo'n meubel in elkaar gezet en dan moet je de aanpak zo langzamerhand wel weten: dagdeel reserveren, pakket uitpakken, zorgen voor een goed humeur, onderdelen en schroeven tellen en sorteren, deken op de bouwplaats, je stipt houden aan de handleiding, ja ook als je zeker denkt te weten dat het niet klopt. Want het klopt wel. Onze kast met 8 lades telde 359 onderdelen, te weten de wanden, lade-onderdelen, schroeven en deuvels. De 50 spijkers voor de achterwand heb ik hierbij niet meegeteld. Links een deel van de 359 onderdelen.
Na 3 uur stond de kast op zijn plek en ik moet zeggen, hij komt degelijk over.
Alleen de naam vind ik nog steeds wat verdacht, de kast heet "Hopen". Zou dit te maken hebben met een stil advies van de bedenker ? Je moet bij de montage blijven hopen dat het lukt ? Zouden er ook bouwpakketten zijn met de naam "Wanhopen" ?
De klus is in ieder geval volbracht, ik ben tevreden, Ieda is er erg gelukkig mee en daar gaat het om.
Rechts het eindprodukt, versierd met ook weer Skandinavische accessoires. Dat zijn dus van die dingen die je toch koopt terwijl je het niet van plan was.
Na deze inwerkklus heb ik me weer gestort op Burton 968. Ik heb hem verlost van zijn beschermende kleden en daarna laten wennen aan de buitenlucht en het daglicht en buiten heb ik het vele stof er met de compressor afgeblazen. De nog in te bouwen onderdelen zijn weer op de zolder gegroepeerd, ik weet nu gelukkig weer waar alles ligt. Linksboven een plaatje van de weer stofvrije body en rechtsboven de motor, ook helemaal glimmend.
Het volgende is de inbouw van de stuurkolom. Best wel een precies karweitje, allereerst moet het gat van 40 mm in het dashboard worden vergroot tot 50 mm. Dit omdat ik voor een afneembaar stuur heb gekozen met als gevolg een grotere diameter van de stuurkolom .
Daarna de ruitenwissermotor, het ontwasemingsrooster en de voorruit.
Mooi voor(r)uitzicht !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten