En toen was het zomaar 18 mei

18 mei 2015

Kleinzoon Maurice op trike

Het is erg stil op mijn blog de laatste tijd, er is over de Burton weinig te melden. Ik heb door allerlei drukte nog maar 2 tochtjes in de buurt gemaakt (schande!), meer om te kijken of mijn rijdende vriend het nog goed deed. En dat was het geval, na maanden stilstand was de koude start het spreekwoordelijke "één-tik-en-lopen". Steeds weer verbazingwekkend om te zien hoe robuust en betrouwbaar zo'n eendenmotortje is.
Als ik terugkijk dan is het heel opvallend hoe de dagen voorbijvliegen, helemaal als je geen loonslaaf meer bent en theoretisch dus alle tijd van de wereld hebt. U gelooft dat natuurlijk niet en dat begrijp ik, bij wijze van alibi som ik dan ook maar mijn belangrijkste belevenissen na mijn vorige blog van 4 maart even voor u op.
Allereerst hadden we een prachtige week in een huisje in Ruinen. Lekker gefietst op het Dwingelderveld. Een aanrader!
Ook een vermelding waard, we hebben een voorstelling bijgewoond van Marcel Hensema, ja die uit de serie "Hollands Hoop". Een must voor Groningers, schitterende one-man-show.
En de rode draad, oppassen op de kleinkinderen en natuurlijk logeerpartijen bij ons thuis. En dan ga je als opa natuurlijk ook leuke dingen doen.

2 keer RROD

X-Box inside

Ook leuk, de X-Box van de kleinkinderen proberen te repareren. Die dingen hebben namelijk hitteproblemen en dan krijgen ze last van de zogenaamde RROD, dat zijn de Red Rings Of Death. Leve Youtube trouwens, met complete reparatiefilmpjes! De eerste reparatiepoging gaf moed, hij deed het een poosje maar zoals een verslaafde moeilijk kan afkicken is dat ook met X-Boxen het geval, wederom dus de RROD, nu 2 stuks, eerder waren dat 3 stuks. We zullen doorgaan!

Folieloze fronten

Dan hadden we nog een tegenvaller met onze keuken, op een (niet zo) mooie dag begon de folie op de lades en deurtjes ineens te bobbelen en dus los te laten. Geen gezicht maar gelukkig hebben we onze schoonzoon Florian die in de keukenbranche werkt en een goed adres wist alwaar men de folie op de fronten kon verwijderen en daarna het naakte mdf van een sterke laklaag kon voorzien. Aldus geschiedde, het resultaat is boven verwachting!

En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan maar dat wordt vervelend. Ik hoop dat u allen nu gelooft dat ik niet stilgezeten heb.
O ja, ook neef Jan Willem hebben we nog verhuisd, veel werk maar iedereen is blij!



De volgende keer hoop ik wat Burton-nieuws te vermelden, maar alleen als ik het wat minder druk heb!