woensdag 24 september 2014

Bronsmotoren en veel zand

Woensdag 24 september 2014
Préhistorische tractor op ijzeren wielen
In de stad Appingedam, jawel Appingedam heeft stadsrechten, wonen wij nu bijna 2 jaar met veel plezier. Niet zo heel erg bekend maar wel leuk om te weten, Appingedam heeft in het verleden een aantal roemruchte inwoners gekend. Zo was er een heer Jan Brons die de machinefabriek Brons Motoren heeft opgericht. Brons Motoren is een begrip onder de schippers want een Brons motor staat bekend als uiterst betrouwbaar en onverslijtbaar. In wat oudere sleepboten en vrachtschepen ligt vaak een Brons motor al jarenlang tevreden te stampen. 
Helaas is de machinefabriek van Brons na wat overnames ter ziele gegaan. Maar in Appingedam is na het einde van het bedrijf in een vroegere fabriekshal het Bronsmotorenmuseum opgericht en dit wordt in stand gehouden door een grote club vrijwilligers. Eenmaal per jaar wordt er een open dag georganiseerd waar je veel van die oude motoren draaiend kunt bewonderen (klik voor een indruk maar eens op de volgende link http://www.bronsstichting.nl/).
En natuurlijk ben ik er naar toe gegaan en ik was erg onder de indruk van de vaardigheden van de heer Brons en zijn mensen! 
Op die open dag worden er naast de Brons motoren ook oldtimers geshowd en dat is ook erg leuk.
Zo stond er een Amerikaanse tractor  van het eerste uur met ijzeren wielen en daar moest ie het mee doen. Niks geen dikke rubberen sloffen om de wielen, gewoon op het ijzer door de klei! Ik heb er een foto van gemaakt.
Ook heb ik een foto gemaakt van een zaagmachine die werd aangedreven door een Brons motor. En die zaagmachine zaagt die grote stam niet in plakjes maar in hele lange planken, hij zaagt de stam dus horizontaal door. Zou het gezegde "Van dik hout zaagt men planken" hier vandaan komen? 
Nog even iets heel anders, we zijn een paar weken geleden op een namiddag met kleinzoon Maurice naar Blauwestad gereden want daar zouden indrukwekkende zandsculpturen staan.  Welnu, daar was geen woord van gelogen, ze waren erg groot en erg mooi. 
Het was ook nog eens erg regenachtig maar die regen werd wonderwel goed getrotseerd door die zandkastelen! Ook daarvan heb ik een kiekje geschoten.
Zaagmachine, niet van de bouwmarkt!

Kleinzoon bij een groot zandkasteel



















































zondag 7 september 2014

Leve de zon!

Zondag 7 september 2014
Tuinhuis, twee onder één kap
Zo, even uitpuffen en de tijd vinden om een nieuw weblogje te schrijven!
Want er is echt veel gebeurd de afgelopen dagen, het nieuwe tuinhuis staat er, de zonnepanelen liggen op het talud en ze wekken ook nog energie op!
Eerst maar even een plaatje van de blokhut, ahum het tuinhuisje. En eigenlijk is het een twee-onder-één-kap-tuinhuis want er is een linkerdeel en een rechterdeel en elk deel heeft zijn eigen dubbele toegangsdeur. Dat leek ons handig, een ruimte voor de fietsen en een ruimte voor de motormaaier, de houtklover, de strimmer, de heggeschaar, de bladblazer en ga zo maar door. Dan hoef je niet eerst de zooi aan de kant te schuiven om de fiets te pakken of andersom de fietsen aan de kant te zetten als je je gras gaat maaien. Die 2 ruimtes vonden we wel een goed idee, ook wel een sportieve stimulans want je pakt nu heel gemakkelijk je fiets.
Een deel van de zonnepanelen
Hij staat er dus, het tuinhuisje, maar hoe gaat dat, er moet verlichting in en stopcontacten, de bestrating moet weer aansluiten, de regenafvoer moet geregeld worden en ga zo maar door. Maar we maken goede vorderingen!
En dan de zonnepanelen, 13 stuks liggen op het talud aan het water achter ons huis. aan de ene kant van het terras 6 stuks en aan de andere kant 7 stuks. Mooie egaal-zwarte panelen uit Duitsland. Ze werken nu een week en ik moet zeggen, het werkt echt geweldig! Ik kan het allemaal wel gaan uitleggen maar dan wordt dit een taai en lang blogje vrees ik.
De omvormer, een wonderding dat
van gelijkstroom wisselstroom maakt
Toch maar even op hoofdlijnen, als die panelen er eenmaal liggen en de zaak is gekoppeld aan het net dan hoef je er niets meer aan te doen. We hebben een slimme elektriciteitsmeter gekregen die het allemaal bijhoudt voor de energieleverancier en de omvormer in het tuinhuis registreert ook alles wat met de opwekking te maken heeft.
Bekijk ook de plaatjes maar even van de omvormer.
Een kast, vol met Zwitserse know-how.
En met een display met heel veel informatie.
Voor de geïnteresseerden: ieder paneel heeft 260 Watt-piek, in de meest ideale situatie kan er dus maximaal 13 keer 260 watt = 3.380 watt worden opgewekt. Dat haal je niet helemaal, wel is er bij ons in de achtertuin al een piekvermogen van 3,1 Kilowatt gemeten, dat is 3.100 Watt.
Als dat een uur duurt dan heb je 3,1 kilowattuur opgewekt, maar dat is theorie.
Display van de omvormer
In die ene afgelopen week hebben we al wel een topdag gehad waarop 14 kilowattuur is opgewekt. Wat je tijdens de opwekking aan stroom verbruikt in je huis wordt afgetrokken van de opgewekte stroom en het restant wordt aan het net geleverd en ook aan je vergoed op de energienota, tenminste als de opwekking over het jaar groter is dan het verbruik. Ook dat zal niet het geval zijn, ons jaarverbruik ligt hoger dan de verwachte opgewekte stroom.
Maar heel leuk om te zien dat je met 13 panelen toch al redelijk veel energie kunt opwekken.
Tot zover maar even weer de projecten om het huis.
De Burton staat gelukkig weer binnen in de garage, lekker gewassen, en we gaan  er zeker ook weer in rijden, want in september kan het weer nog heel prima zijn in dit landje van melk en honing en zonnepanelen!






vrijdag 15 augustus 2014

Energie uit het talud

Vrijdag 15 augustus 2014
Talud waar de zonnepanelen komen
Goed nieuws, ik heb formeel toestemming van onze gemeente gekregen om 13 zonnepanelen te plaatsen! Omdat ik de panelen niet op het dak maar op het talud bij de waterpartij achter ons huis wil plaatsen moest er een vergunning worden aangevraagd. Na een week of acht is de toestemming er dan en kan het feest beginnen.
Maar eerst het tuinhuisje, dat is nu ook door de fabriek opgeleverd en wordt de volgende week geplaatst. In dat nieuwe tuinhuisje wil ik straks de omvormer plaatsen die de gelijkstroom van de zonnepanelen omvormt naar wisselstroom. Zo'n omvormer bromt soms een klein beetje en dan heeft niemand er geen last van. Een hele planning maar we gaan er uitkomen!
Op 11 augustus werd mijn vader 90 jaar en dat is groots gevierd door mijn ouders met hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Mijn ouders wilden dit vieren op een locatie met vermaak voor de kinderen en het is Yankee Doodle geworden in Hoogkerk. Een aanrader, leuke tent met heel veel attracties voor de kleintjes en heel veel keus bij het erg lekkere eten!
Op Amerikaanse leest geschoeid en dan mag natuurlijk Barack Obama and family niet ontbreken, ik ben nog met ze op de foto gekomen!
Inmiddels maak ik toch nog wel veel tochtjes met de kleinkinderen die beurtelings bij ons logeren. Het weer is nu wat minder maar tussen de buien door is het droog en de Burton moet af en toe even rijden. Het beestje staat namelijk nog steeds buiten omdat het tuinhuis met de grond gelijk is gemaakt en de garage bomvol staat met van alles en nog wat.
Maar er is licht aan de horizon, eind volgende week staan we er anders voor!
En daarvan hou ik u zeker op de hoogte!

Tochtje met Mariëlle naar Delfzijl


President Obama met familie en een  fan


dinsdag 5 augustus 2014

Over tuinhuisjes en een Burton-trouwauto

Dinsdag 5 augustus 2014
De sloop van het oude tuinhuisje
De sloop vordert
Deze zomer is een echte Burton-zomer. Iedere dag is het schitterend weer dus we maken veel tochtjes, soms gewoon om 's avonds af te koelen!
We genieten dus volop maar er wordt naast het aangename natuurlijk ook nog wel iets nuttigs gedaan, daar zijn we Hollanders voor! 
In onze achtertuin staat een tuinhuisje dat zijn beste tijd heeft gehad. dat had ik al verteld. Het nieuwe tuinhuisje was 6 weken geleden al besteld. Het is een standaardhuisje waarvan we de maten iets hebben veranderd en dan wordt het ineens een maatwerkhuisje, kleiner en toch nog iets duurder! De vorige week belde de leverancier dat ze het optrekje zouden plaatsen in 2,5 dag vanaf maandag 11 augustus.
De plaatsing heb ik uitbesteed maar ik moet wel zorgen voor een geëgaliseerde en schone bouwplaats. Oeps, en dan moet je het oude huisje snel gaan slopen!
Dat was in een dag gebeurd en de hele boel kon in 2 ritten naar de stort worden afgevoerd. Uit de goede planken kon ik nog 50 stukken zagen van 120 cm lang, het plan is om daarvan ooit nog een kinderspeelhuisje te fabriceren.
Tuinhuisje is weg!
In het tuinhuisje stonden de fietsen, alle tuingereedschappen en nog veel meer. Dat hebben we tijdelijk in de garage opgeslagen en de Burton slaapt dus een week of twee buiten. Er zit een tonneau-cover op, dus de zitruimte is redelijk afgesloten. Eerst had ik er een hoes overheen getrokken maar die blijkt niet waterdicht te zijn. En dan is het middel erger dan de kwaal want dan zit er water tussen de auto en de hoes, dus de hoes er maar weer afgehaald.
Ach, het is meestal mooi droog weer en de Burton moet er maar even tegen kunnen!

Iets heel anders, dochter Marieke logeerde een lang weekend bij ons, samen met haar man en 2 zoontjes. Zoontje Lex is 4 jaar en zoals het vaak gaat met jongetjes die weg zijn van hun moeder, Lex wilde heel graag met zijn moeder trouwen. Welnu, dat kon geregeld worden, de trouwjapon hing toch bij ons op zolder en Lex had van neefje Maurice een keurig pak geleend!
De ceremonie werd bij ons in de achtertuin geregeld, ik mocht trouwambtenaar zijn, ringen werden aan de vingers geschoven en natuurlijk werd de Burton gebombardeerd tot trouwauto.
En het kan echt, de instap is wat lastig maar een bruidje past met haar trouwjurk in de Burton, dat bewijst de foto rechtsonder!
Ach, zo breng je wat humor in het leven, we hebben veel plezier gehad en er is zelfs een echte fles Moët champagne ontkurkt!


droomwens van kleinzoon Lex!


maandag 21 juli 2014

Zomeroverdenkingen

Maandag 21 juli 2014
In deze dagen wordt het je weer eens goed duidelijk dat alles in het leven heel betrekkelijk is! Als je hoort van het passagiersvliegtuig dat boven Oekraïne is neergeschoten met bijna 300 inzittenden aan boord waarvan 193 Nederlanders, dan schrik je heel erg. En dan schaam je je dat je je druk maakt over van alles, zoals de tropische temperatuur in Nederland of een pijntje of een rare overheidsmaatregel. Het staat in geen verhouding tot het verdriet van zoveel mensen die er alles voor over zouden hebben om hun familieleden en vrienden weer in levende lijve te zien.
Verschrikkelijk allemaal en ook nog eens volkomen zinloos!  
Bij zulke gebeurtenissen gaan de dingen van de dag raar genoeg gewoon door en dat lijkt haast onwerkelijk voor de direkt betrokkenen. Kinderen spelen gewoon buiten, vogels fluiten, het gras wordt gemaaid.
Dat alles doorgaat moet ook wel, anders zou de mensheid zich niet verder ontwikkelen en in treurnis blijven hangen. Maar heel Nederland is wel in rouw.

Amsterdam vanuit de sloep

Kleindochter op de boeg
Wat hebben wij gedaan de afgelopen dagen?
Allereerst hebben we een hele mooie boottocht door Amsterdam gemaakt. Niet in de welbekende rondvaartboten maar aan boord van de "Anna", een prachtige sloep die door schoonzoon Erwin met zijn vriend Vincent helemaal is opgeknapt en betimmerd. De boot ligt in een jachthaven bij Amsterdam en dat is een prima uitvalsbasis voor een tochtje door de prachtige grachten van Amsterdam.
Heel erg mooi, Amsterdam vanaf het water!

De temperatuur in ons landje kwam eind vorige week boven de 30 graden uit en dan is een verkoelend ritje in de Burton lekker.
Wij hebben een dagje getoerd in Drenthe, eerst richting Westerbork waar een herinneringscentrum aan Kamp Westerbork is ingericht, dat moesten we nodig eens bezoeken.
Heel indrukwekkend, in Kamp Westerbork werden de Nederlandse Joden, Roma en Sinti en opgepakte verzetstrijders verzameld in afwachting van hun doorreis naar de concentratiekampen.De Nazi's wilden dat het leven in Kamp Westerbork er zo normaal mogelijk uitzag, kinderen gingen naar school, de vrouwen werkten aan kleding, de mannen waren ook aan het werk, er waren diverse werkplaatsen. Maar het vervolg was gruwelijk, de mensen werden in goederentreinen afgevoerd naar Auschwitz, Treblinka en andere vernietigingskampen. Zoals bekend hebben 6 miljoen Joden dit niet overleefd, onvoorstelbaar. Vooral de geoliede organisatie van de Duitsers om zo'n onmenselijke actie uit te voeren doet je steeds weer verbazen. Waarom heeft zo'n hoog ontwikkelde bevolking hieraan meegewerkt? De beschaving van de mensheid blijkt toch maar een heel klein kwetsbaar laagje te zijn!
Hierna hebben we nog maar even de bossen van Ruinen opgezocht, het schitterende Dwingelderveld bekeken en een hapje gegeten.

En zaterdag werd het nog warmer, we zijn richting Lauwersoog gereden maar in Hornhuizen bij Kloosterburen hebben we een leuke picknickbank opgezocht onder de bomen en daar was het zo goed toeven dat we, toen het een beetje afkoelde, weer op huis aan zijn gegaan. In Pieterburen, bekend van de zeehondencrèche en het wadlopen, staat een uitstekende pizzeria met steenovenpizza's en die vielen er goed in!
De Burton heeft de hitte uitstekend doorstaan, de olietemperatuur kwam niet boven de 90 graden, een heerlijke zorgeloze auto, perfect voor warme (en minder warme) dagen!
De Burton in Houwerzijl (Groningen)
Burton in Ruinen (Drenthe)










maandag 7 juli 2014

Rover

Maandag 7 juli 2014
Roerige tijden zijn het, ons Oranje-elftal laat ons vol zenuwen opzitten tot midden in de nacht maar het was de moeite waard!
Een bloedstollende legendarische wedstrijd tegen Costa Rica, dat was het.
Tim Krul als invaller-doelman, wat een sublieme strategische zet, zijn naam komt straks vast in het rijtje te staan van Johan Cruijff, Abe Lenstra, Faas Wilkes en natuurlijk Arjen Robben uit Bedum, jawel! En Van Gaal moet er natuurlijk ook bij, in het buitenland wordt hij al Louis van Geniaal genoemd. Ja, die Hollanders zitten niet stil.
In ons huis in Appingedam zit ik ook niet helemaal stil, af en toe wel natuurlijk met dit schitterende WK-voetbal.
Er lopen nog 2 projecten, we hebben een nieuw tuinhuisje besteld, het bestaande houten tuinhuis is een beetje aan het veranderen in een roggebrood-tuinhuis, het brokkelt langzaam maar zeker weg. Maar met dat nieuwe tuinhuis hadden we al rekening gehouden bij de koop van de woning.
En dan heb ik nog een aanvraag lopen voor een vergunning voor zonnepanelen. Ons huis grenst aan de achterkant aan een waterpartij en de tuin loopt daar schuin af met een zogenaamd talud. Op dat talud groeit niet veel en het is een beetje vervelend te onderhouden en het ligt op het zuiden, dus toen ging er een lampje bij mij branden, zouden daar geen zonnepanelen kunnen worden geplaatst?
Informatie gevraagd, technisch blijkt dat mogelijk te zijn, er kunnen 13 panelen van 1 meter breed en 1.60 meter lang worden geplaatst. Onderhoud van het talud is opgelost en het levert ook nog iets op, volgens de offerteman zo'n 2.500 kWh per jaar.
Ik heb er alleen wel een omgevingsvergunning voor nodig, je mag zonder vergunning je hele dak vol leggen met zonnepanelen maar niet in het veld, daar moet je een vergunning voor aanvragen. Heb ik gedaan, ik houd u op de hoogte!
O ja, gisteren gezellig een hapje gegeten in Wirdum, op de parkeerplaats aldaar kwam ik deze schitterende Rovers tegen, dit wilde ik u niet onthouden!
Natuurlijk niet te vergelijken met een Burton! Echte oldtimers en bloedstollend mooi!
Oudste Rover met rechts stuur
Wat een beauty, toen maakten ze nog echte auto's!


























maandag 30 juni 2014

Water

Maandag 30 juni 2014
Wolkbreuk in Zuidlaren op 28 juni 2014
In Nederland hebben we een haat-liefde-verhouding met het water.
Geen wonder natuurlijk, want ons landje is voor een groot deel op het water veroverd. Als de dijken doorbreken dan ziet het er niet goed uit. Zware stormen zorgen er nu soms voor dat het water aan de zeedijk ruim 4 meter hoger staat dan normaal. En dan heb je in Groningen ook nog de bodemdaling en de aardbevingen door de gaswinning.
Als er regen wordt voorspeld dan ga ik uit voorzorg al geen grote tochten ondernemen met de Burton. Het rijden door dikke plensregens lokt niet erg, aan de andere kant lijkt het toch ook wel weer lekker om de ontberingen van de elementen te ondergaan. In de jaren dat ik motor reed kreeg je ook wel eens een bui over je heen, dan reed je net zo lang door tot je op de duur weer droog was gewaaid.
 Dat had wel wat, hetzelfde gevoel als een voetbaltraining bij slecht weer denk ik of  kamperen als het vriest. Hoe kom ik hier nu op? Vanuit de Burtonclub wordt er volgend jaar een tocht naar de Noordkaap georganiseerd. Lijkt me geweldig, aan de andere kant weet je dat je te maken krijgt met regen en kou. Maar als je zo'n tocht hebt volbracht dan zal dat toch een heel lekker gevoel geven. Nog even over nadenken!
De foto's op dit weblogje hebben ook alles te maken met water, lees de onderschriften maar even.
Zowel overlast van water, zie de wolkbreuk in Zuidlaren, juist toen we daar met de auto langs reden, als ook veel plezier van het water, zie de jachthaven in Appingedam en kleinzoon Joost in het zwembad.
Kleinzoon Bas bij jachthaven Appingedam


Kleinzoon Joost in zijn element







zondag 22 juni 2014

Leuke tochtjes

Zondag 22 juni 2014
De zomer is begonnen. Vroeger heb ik geleerd dat de zomer begint op 21 juni en dat dat dan ook de langste dag was, heeft te maken met de beweging van de aarde en dus de zonnestand. Dit jaar schijnt 22 juni de langste dag te zijn, ons zonnestelsel beweegt blijkbaar niet met de precisie van een kwartshorloge, af en toe moet je even een afrondinkje maken.
De temperatuur is nu niet echt zomers maar we hebben mooie dagen gehad en zullen ook nog wel wat tegoed hebben. Op een mooie dag, een week geleden, zijn we in de Burton geklommen en richting de graanrepubliek gereden. Door Delfzijl, Termunten en dan door de enorme polders richting Nieuweschans. Mooie rustige landweggetjes door een mooi wijds landschap.
Weggetjes waarvoor de Burton is bedoeld! Uiteindelijk kwamen we in Nieuw Statenzijl, daar staat een groot gemaal dat het overtollige water uit Groningen en Drenthe loost op de Dollard.
De kiekkast in Nieuw Statenzijl
Uitzicht op het Wad
 Je kunt daar "buitendijks" komen en via een leuk houten pad door het riet in de kwelder kom je dan in een uitkijktoren, dat heet op zijn Gronings "Kiekkast". Een echte aanrader, bekijk de foto's maar eens. Natuurlijk was er weer veel belangstelling voor de Burton, er kwamen op de parkeerplaats mensen op ons af die zich in alle ernst afvroegen of dit een prototype van een zelfrijdende auto was omdat er geen stuur in zat. Dat stuur haal ik er altijd af als de auto geparkeerd staat. Ten eerste omdat je met het stuur in de auto moeilijk uitstapt (geen deuren weet u nog?) en ten tweede is het een mooie diefstalbeveiliging.
Leuk trouwens, al die contacten die je hebt met de Burton!
Maar je moet ook aan je gezondheid denken en kunt niet altijd de auto pakken. We bewegen dus ook nog wel eens af en toe.
In dezelfde week hebben we een fietstocht gemaakt langs het Schildmeer.

Bekijk de foto's maar eens, Groningen is gewoon een hele mooie provincie!


Bij het Schildmeer
Klapbruggetje Schildmeer


zaterdag 7 juni 2014

Geslaagd!

Zaterdag 7 juni 2014
Gisteren moest de Burton worden gekeurd voor de APK. Dat feest is nu nog jaarlijks, na 2016 wordt dat tweejaarlijks, als Den Haag tenminste de regels niet weer verandert.
Onderaan de smeernippel van de fusee en de (grote!)  maximale speling
Zo'n APK is toch altijd een beetje spannend. De dag ervoor heb ik de Burton lekker gesopt zodat hij er blinkend bijstond. De olie was al ververst inclusief nieuw oliefilter en luchtfilter. Aan de onderkant van de auto zitten nog een paar smeernippels, op de fusees en op de schuifstukken op de aandrijfassen. Die smeer je dan door met een hand-vetspuit met daarin een koker met zogenaamd MOS2-vet. Bij het doorsmeren van de fusees moeten de voorwielen niet worden belast, dus de krik moet onder de draagarmen worden gezet.
Dan moeten de kantelmessen worden ingevet, hieraan zitten de ogen van de trekstangen naar de veerpotten. Die kantelmessen moeten bij het smeren ook niet onder spanning staan, dus de auto moet dan hoog worden opgekrikt tot de wielen van de grond komen. En dat duurt lang bij een 2CV!
Ook de draadeinden op de trekstangen vet ik dan in met kopervet, dat houdt de boel lekker gangbaar. 
Goedgekeurd tot 6 juni 2015
Banden nog even op de goede spanning en controleren op scheurtjes, verlichting controleren, remmen controleren, scharnierpunten smeren.
De kleppen hoefden nog niet te worden gesteld en de bougies kunnen ook nog een tijdje mee.
Afijn, de Burton kwam met vlag en wimpel door de APK-keuring, ik kan weer rijden tot 6 juni 2015. Maar niet in de maanden december, januari en februari, want dat is zo bepaald in de overgangsmaatregel van de vrijstellingswet voor oldtimers!

zaterdag 31 mei 2014

Texel

Zaterdag 31 mei 2014
We zijn er een weekje tussenuit geweest en wel naar het geweldige waddeneiland Texel. We gaan daar de laatste tijd regelmatig even naar toe voor een week, fietsen mee en genieten van strand, duinen, mooie plaatsjes als De Koog en Den Burg.
Kijk, dat is echt genieten !
Een echte aanrader! Omdat we de fietsen meenemen en dus ook de fietsendrager, gaan we met de "andere" auto. Maar deze keer kreeg ik echt heimwee van de Burton, het was schitterend weer en dan is het helemaal genieten op zo'n eiland. Misschien een volgende keer en dan wat korter, ook kunnen we natuurlijk fietsen gaan huren. Maar je zit altijd lekkerder op je eigen fiets, dat zult u met mij eens zijn!
Vandaag nog lekker getoerd met de Burton, even flink warm gereden want de olie moest worden ververst en dan zet ik er ook altijd een nieuw oliefilter op.
Een lekker gevoel, nieuwe olie in het motortje. Niet dat het nu ineens anders gaat lopen maar 2,6 liter nieuwe blanke motorolie moet toch wel een genot zijn voor zo'n eendenmotortje!
Nog even een klein verhaaltje over de wegenbelasting en het veranderende beleid vanuit  Den Haag. Zoals ik wel eens heb verteld was mijn Burton vrijgesteld van wegenbelasting op het moment dat de 25-jarige leeftijd werd bereikt en dat was eind 2011 het geval.
Noodzeestrand Texel
Het zal u ook niet ontgaan zijn dat Nederland in een crisis zit en dat er allerlei belastingmaatregelen worden doorgevoerd. Zo is ook de vrijstellingsgrens van de  wegenbelasting voor oldtimers plotsklaps verhoogd van 25 jaar naar 40 jaar. Ik moet met ingang van 2014 dus weer wegenbelasting gaan betalen. Voor mijn Burton is dat een piepklein bedrag van 28 Euro per jaar want die drinkt benzine en kan dan onder het kwart-tarief vallen. Je betaalt dan een kwart van  de wegenbelasting met een maximum van 120 Euro per jaar en je mag dan in de maanden december, januari en februari niet op de weg komen. Voor de auto's op LPG en diesel tussen de 25 jaar en de 40 jaar is het allemaal veel erger, die vallen niet onder het kwart-tarief en moeten nu weer het volle pond betalen. Je zal maar een Landrover met dieselmotor hebben van 30 jaar oud, dan moet je ineens weer honderden Euro's per maand betalen.
Dan heb ik niets te klagen en dat doe ik ook niet. Dan drinken we maar een paar Texelse biertjes minder!



woensdag 21 mei 2014

Aapjes kijken

Woensdag 21 mei 2014
Onlangs is Ieda 65 jaar geworden. Vroeger werd je dan Dreestrekker genoemd omdat je dan je AOW-uitkering kreeg. Dat moment is voor haar weliswaar 2 maanden opgeschoven, maar je 65e verjaardag blijft toch nog steeds bijzonder.
Ze heeft ervoor gekozen om haar verjaardag met de kinderen en schoonkinderen en kleinkinderen en mij te vieren in de dierentuin in Emmen. Op zondag 18 mei hebben de aapjes ons dus bekeken en wij hen. Er was veel te zien, het was mooi weer, dus het was genieten! 
De Burton bleef trouwens die dag op stal staan.
Iets anders, als de kleinkinderen komen dan willen ze altijd graag een ritje in de Burton maken en dat doe ik natuurlijk met alle plezier, als het tenminste droog weer is. Vandaar nog even onderstaande foto.
De Burton moet trouwens binnenkort nog wel even helemaal worden nagelopen, de fusees moeten worden doorgesmeerd, de olie en het oliefilter moet worden vervangen. Want uiterlijk 6 juni moet er weer APK worden gekeurd. De Burton is nu 28 jaar oud, vanaf 30 jaar is de keuring niet meer jaarlijks maar eens per 2 jaar. En ik vind dat helemaal niet erg!


Samen met kleinzoon Lex in de Burton

woensdag 14 mei 2014

Grens overschreden

Woensdag 14 mei 2014
Mooi tellerklokje met mooie stand
Er worden dagelijks vele grenzen overschreden. Zowel letterlijk, denk maar aan de grens tussen Rusland en de Oekraïne, als ook figuurlijk, waarbij de ene mens de andere iets aandoet tegen zijn of haar wil. Allemaal niet zo fraai.
De Burton heeft ook een grens overschreden en dat is wel fraai, tenminste dat vind ik.
De kilometerstand staat nu op 7.034, de 7.000 kilometergrens is gepasseerd.
En dat is natuurlijk nog helemaal niets, 7.000 kilometer in ruim 2 jaar tijd. Maar het waren wel hele fijne kilometers zonder enig probleem.
Ik hoop dat er nog heel veel kilometers bijkomen.
Die Burton-teller heeft maar 5 telwerken plus een telwerk voor de hectometers.
Eén van mijn vorige auto's, een Volvo 244, had een teller met 6 telwerken. En dat was bij deze auto's ook wel nodig, ik heb de auto uiteindelijk van tellerstand 220.000 naar tellerstand 540.000 gereden, op LPG en met dezelfde motor. Best een prestatie, van de auto dan hè!
In Noord-Groningen, altijd leuk toeren
Bescheidenheid siert de mens en ook de Burton, vandaar dat de tellerstand bij stand 99.999 steeds opnieuw weer naar 0 springt. Je zou ook kunnen vaststellen dat een Burton hierdoor de eeuwige jeugd heeft!
Ik hoop die grensoverschrijding van 99.999 naar 0 ooit mee te maken !

Hiernaast een foto die gemaakt is tijdens een tochtje met Ieda door het mooie Groningerland.


dinsdag 13 mei 2014

Linux

Dinsdag 13 mei 2014
Na lange tijd weer eens een berichtje, ik ga me haast schamen!
We zijn erg druk geweest, en nog, met ons nieuwe huis. Tuin veranderen, nieuwe sectionaaldeur in de garage, keukenvloer eruit, keuken gerenoveerd, ga maar door.
De Burton wordt wel gebruikt maar in de afgelopen winter natuurlijk niet zoveel, pekel is niet zo goed voor een verbouwde eend! Trouwens ook niet voor een originele eend.
De computer, die op XP draaide, werkt nu onder Linux Mint 13 en zo'n operatie vergt ook veel tijd. Maar ik ben er erg blij mee, een enorme vooruitgang.
Hierbij nog een paar recente foto's en binnenkort weer een nieuw berichtje.

De Burton op 1e Paasdag in Delfzijl

De Burton naast het nieuwe aanrechtblad

dinsdag 24 december 2013

Op stee !

Dinsdag 24 december 2013
Het hele jaar 2013 heb ik niets aan mijn blog toegevoegd. Is er dan niets gebeurd, zo hoor ik u vragen. Jawel, er is heel veel gebeurd en daardoor is het schrijven op de achtergrond geraakt. Ik vind dat wel jammer en ik hoop dat de lezers dat ook vinden want dan is er in ieder geval belangstelling voor mijn stukjes.
Ik heb mij wel voorgenomen om vanaf nu weer regelmatig mijn weblog bij te houden.
Eerst de belevenissen in 2013 in een kleine samenvatting, eerst even een beginnetje.
Zoals u nog weet zijn wij begin 2013 verhuisd van Spijk naar Appingedam. Dat is goed verlopen, we hebben een maand in een zomerhuis gewoond aan het mooie Schildmeer in Groningen. Dat moest wel omdat ons oude huis was verkocht voordat we het nieuwe huis hadden gekocht.
Onze meubels en andere huisraad waren opgeslagen in een boerenschuur en daar stond ook de Burton.
In het nieuwe huis moest eerst het nodige worden gedaan, ook de garage moest opnieuw worden ingericht, er moest onder andere meer elektriciteit worden aangelegd. De Burton kon gelukkig nog even in de boerenschuur blijven staan en toen we hem later haalden startte mijn grote vriend direkt!
En dat terwijl mijn andere
eigentijdse auto niet wilde starten toen we de Burton gingen halen. Zo'n Burton verliest geen spanning als hij stil staat, er is zelfs geen klokje dat loopt. En in zo'n nieuwe auto barst het van de stroomverslinders zoals het alarm, de geheugens voor van alles en nog wat en ga maar door.
De kracht van de eenvoud, heel mooi.
De Burton in de "nieuwe"garage, de werkbank is ingericht!

Ik besluit nu even met een paar foto's, later meer!

De Burton, ritje in Appingedam
Een heel fijn Kerstfeest en een gelukkig 2014!

maandag 24 december 2012

Kerstwens

Maandag 24 december 2012
En alweer loopt er een jaar naar zijn eind. Gelukkig zijn we er allemaal nog, sommigen onder ons geloofden namelijk in het einde van de wereld op 21 december 2012, dit zou zijn voorspeld door de Maya's. Maar die Maya-kalender kon ook weer op verschillende manieren worden uitgelegd, zo was later te lezen. Nu is het einde der tijden iets van alle tijden, ik weet nog goed dat dit tientallen jaren geleden ook al eens was voorspeld, ik zat toen op de HBS en we hadden onze jaarlijkse sportdag. Iedereen sprak erover op die mooie zomerdag. Toen was niet de kalender van de Maya's de oorzaak maar de zakjapanners van de Jehovah's getuigen. Die waren namelijk aan het rekenen geslagen maar de uitgangspunten zullen wel niet helemaal goed geweest zijn.
Wij bivakkeren nog steeds aan het Schildmeer, in afwachting van de overdracht van onze nieuwe woning. Ik had al verteld dat bivakkeren aan het Schildmeer absoluut geen straf is, dit huisje, pardon deze villa, heeft zelfs een warmtepomp en vloerverwarming, wat wil een mens nog meer.
Als we straks weer gesetteld zijn, het huis en de garage zijn ingericht en de Burton is weer in ons midden, dan zijn we weer een stap verder. de dagen worden dan ook weer langer, een mooi vooruitzicht!

Hierbij wil ik alle trouwe lezers hele prettige Kerstdagen toewensen en een gezond en voorspoedig 2013 !
Fijne Kerstdagen en alle goeds voor 2013 !









zondag 16 december 2012

Burton duikt tijdelijk onder

Zondag 16 december 2012
Vertrek uit Spijk
Dit blogje schrijf ik in een vakantiehuis aan het Schildmeer in Groningen. Ik kan u verzekeren dat er minder mooie plekken zijn om blogjes te schrijven want dat vakantiehuis is echt een aanrader en wordt door de verhuurder zelfs "villa" genoemd!
Burton in de sneeuw
Enige uitleg over ons verblijf aan het Schildmeer is wel nodig, denk ik. Ik had al verteld dat ons huis was verkocht en zo'n verkoop betekent altijd ook dat het huis moet worden ontruimd. Op 8 december heb ik samen met zoon, neef en zwager de inboedel uit ons huis in Spijk gehaald. Die inboedel kon niet direct naar ons nieuwe huis worden getransporteerd want dan zou het wel een hele volle boel worden, dat huis wordt namelijk nog bewoond! Gelukkig kon de boel tijdelijk worden opgeslagen in een boerderij van een kennis in Spijk. Maar in zo'n boerderijschuur is altijd veel leven in de vorm van muizen en ook ratten. De spullen die uitstekend geschikt zijn om muizennesten van te maken hebben we dus tijdelijk achtergelaten in onze oude woning, de nieuwe eigenaren gaan eerst verbouwen en doen dat vanaf half januari en stelden zelf voor om de meubels achter te laten in één kamer, heel sympathiek. En de tuingereedschappen mochten we alvast in de schuur bij de nieuwe woning parkeren.

Toen zaten we nog met de elektrische apparaten zoals de TV en de PC, en dat mocht ook alvast in de nieuwe woning worden opgeslagen. Zeg nu nooit weer tegen mij dat mensen niet aardig en geschikt zijn want in onze buurt zijn ze dat namelijk wel!
Op onderduikadres
De oude woning is officieel overgedragen op 14 december en we krijgen de sleutel van de nieuwe woning op 28 december. We zouden dus 14 dagen geen dak boven ons hoofd hebben. Ik had al even gekeken of we in een doos konden slapen in het plantsoen in Groningen maar dat idee hebben we snel laten varen, de winter sloeg namelijk toe. Vandaar dus de keuze voor de vakantiewoning aan het Schildmeer.
En toen was er ook nog de Burton. Die is ook tijdelijk ondergebracht in de boerderij. Ik heb de Burton eerst rustig uitgelegd dat hij tijdelijk naar een onderduikadres ging, dat hielp vast want hij startte onmiddellijk, dit ondanks de vrieskou! Voorzichtig ben ik naar de boerderij gereden en heb een goede plek opgezocht. Ik had al een lekkere autohoes gekocht en hij staat nu onder dat hoesje te wachten op de definitieve verhuizing. En op beter weer want ik wil het volgende jaar toch wel wat meer kilometers rijden dan dit jaar! 
Uitzicht op ondergaande zon vanuit tuin van nieuwe woning


vrijdag 2 november 2012

Radiostilte

Vrijdag, 2 november 2012
Even remmen met de omgebouwde eend voor echte eenden
Zo'n lange tijd ben ik nog nooit "uit de lucht geweest" op mijn weblog, een echte Groninger zegt dan: "Hai hai toch". Het lijkt wel een beetje op de kabinetsformatie, daaromheen heerste ook een complete radiostilte. Maar als zo'n formatie dan eindelijk klaar is dan barst het geweld echt los. Een goed voorbeeld dus, dat geweld na de stilte, laat ik dat maar proberen op te volgen, alleen dan niet met zoveel commotie in het land. Want er wordt alleen nog maar gesproken over nivellering, zorgpremie, huurverhoging, hypotheekrenteaftrek en ook over het verdwijnen van de vrijstelling van wegenbelasting voor oldtimers van 30 jaar en ouder, ja echt waar. Die vrijstelling willen Mark en Diederik vanaf 2014 afschaffen. Brengt natuurlijk meer geld in het laatje en minder rotzooi in de lucht. Een beetje de schuld van de niet-oldtimer-liefhebber-maar-goedkoop-willen-rijden-in-een-Duitse-roetuitstotende-Diesel-automobilist.
Nou ja, als u protest wilt aantekenen tegen die bedachte maatregel om de vrijstelling af te schaffen, tekent u dan vooral de KNAC-petitie en klik deze link aan:  http://www.knac.nl/petitie/   Namens de kitcarrijders: dank u !
Schitterende Lomax bij de Noorderrondrit
Wat is er allemaal gebeurd in de afgelopen weken ? We hebben sporadisch nog een paar ritjes met de Burton gemaakt, vanwege het slechte weer maar ook doordat we het erg druk hebben. Ons huis is namelijk verkocht, in december gaan we eruit. En we hebben ook een ander huis op het oog, dat is nu in een gevorderd stadium, de volgende week tekenen we het koopcontract als het meezit. Dat "nieuwe" huis heeft eigenlijk alles wel wat we zochten, vrij uitzicht achter over de velden, achtertuin op zon, slaapkamer beneden met badgelegenheid, dat is nu nog werkkamer maar je weet maar nooit, boven ook nog 3 slaapkamers met badkamer, goed geïsoleerd en in een grotere plaats met meer voorzieningen. En, heel belangrijk, weer een ruime garage met bergzolder, de garage om de Burton te stallen en te onderhouden en de bergzolder voor het grotere gereedschap en onderdelen. Als het allemaal rond is dan zal ik het tipje van de sluier een beetje verder oplichten. Maar nu komt het, de overdracht van de nieuwe woning is 2 weken na de overdracht van de oude woning, we gaan dus de meubels opslaan en tijdelijk wat huren. Om dat alles te regelen kost zeeën van tijd. Ook de Burton moet ergens worden geparkeerd, maar dat gaat allemaal lukken !
Burton voor 24h-Francorchamp
Nog even een Burton-nieuwtje, Burton Car Company heeft weer meegedaan aan de 24 uur van Francorchamp, bekijk de foto van dit monster maar eens, dat is toch nauwelijks meer een 2CV ?Maar er zit toch echt een eend-onderstel onder en de motorisering is toch echt het 2-cilindermotortje uit de eend.
En ik voeg nog een paar foto's bij, dat maakt het hopelijk weer een beetje goed  tussen u en mij.
Tot de volgende weblog en dan wat sneller, dat is beloofd !

zondag 26 augustus 2012

Tropische Noorderrondrit

Zondag 26 augustus 2012
Bij Ekenstein, in slagorde opgesteld
In het vorige weekend, op zondag 19 augustus 2012, werd de Noorderrondrit verreden onder welhaast tropische temperaturen van ruim boven de 30 graden, het weekend-warmterecord van 1994 werd zelfs verbroken ! De Noorderrondrit van zo'n 120 kilometer lang was uitgezet door Leo en ik heb wat hand- en spandiensten verleend aan Leo. Zo heb ik samen met Ieda de rit een paar dagen tevoren gereden om te kijken of er ook wegstremmingen waren.
De opkomst voor deze rit was geweldig, er reden 26 kitcars mee en een aantal clubleden had er zelfs een minivakantie aan vastgeknoopt, op de camping of in het hotel bij Landgoed Ekenstein of in een gezellige Bed and Breakfast in de buurt. De Noorderrondrit beloofde al een mooi beeld van het Groninger landschap te geven maar als je nog een paar dagen langer blijft dan valt er natuurlijk nog veel meer te zien, de hangende keukens in Appingedam bijvoorbeeld of een rondje om de kerk in Spijk.
Het was leuk dat er veel verschillende kitcars meereden zoals de Lomax, Patron, Burton, Voglietta, Cygnus, en Deauville en dan ook nog in allerlei varianten. Er zat zelfs nog een internationaal tintje aan, er reed ook een schitterende Duitse Lomax mee, pas afgebouwd door Hielke.
Een deel van de deelnemers

Ook het Dagblad van het Noorden was ingeseind en wijdde op de website en in de krant aandacht aan de rit.
Nadat de auto’s in slagorde en in de schaduw waren opgesteld op de parkeerplaats bij Landgoed Ekenstein werd er een kop koffie gedronken en werd iedereen hartelijk welkom geheten. Ondertussen was er al een behoorlijke belangstelling voor onze toch wel opvallende eigen bouwsels. 
De rit startte om ruim 11 uur vanaf de parkeerplaats van Landgoed Ekenstein in Appingedam en voerde over schitterende landweggetjes langs Oosterwijtwerd, Leermens, ’t Zandt, Zijldijk, Uithuizermeeden, Uithuizen naar Noordpolderzijl oftewel het begin of einde van Nederland. Noordpolderzijl ligt aan het eind van een doodlopende weg, het is een piepklein haventje met een huiskamercafé en vanaf de zeedijk heb je een schitterend uitzicht over de Waddenzee. Bij helder weer kun je Borkum en Schiermonnikoog zien liggen maar door de hitte hing er een lichte mist boven het Wad. In het huiskamercafé werd een hapje gegeten en de dorst gelest. Natuurlijk hadden we onze komst al aangekondigd maar we waren niet de enigen, ze konden de drukte niet helemaal aan en we ontdekten dat de huisgemaakte gehaktbal of poffert sneller werd geleverd dan een uitheemse kroket.
De schitterende Lomax-variant 224 van Hielke,
 let ook even op het nummerbord, achter de letters van de Kreis
kun je tegen betaling de andere letters kiezen in Duitsland
Hierna ging de rit verder via Usquert, Kantens, Uithuizen, Zandeweer, Doodstil, Huizinge, Middelstum, Westerwijtwerd, Onderdendam, Bedum, Ten Boer, Ten Post en langs het Damsterdiep terug naar Landgoed Ekenstein waar we om tegen drie uur ’s middags aankwamen. Persoonlijk vond ik het Jaagpad langs het Boterdiep richting Onderdendam het mooiste stukje van de route. Dat komt natuurlijk ook een beetje doordat neef Jan en neef Carlo stonden te zwaaien aan de andere kant van het water. Onderweg had een Lomax nog te kampen met een te heet geworden bobine, het is dan geweldig om te zien hoe men elkaar helpt, een andere deelnemer had een reservebobine bij zich en er kon weer vlot worden doorgereden.
Bij Landgoed Ekenstein werd nog even nagepraat waarna een ieder weer huiswaarts reed, met uitzondering van de campinggasten die het verblijf in Groningen nog even verlengden.
Een erg geslaagde rit, voor mij de eerste keer maar we gaan dit zeker nog een keer doen !
Nog een link naar een leuk filmpje van onze zoon Bert van de start van alle kitcars, wel het geluid even aanzetten en scherm op "groot" zetten !
http://imageshack.us/clip/my-videos/214/c72qeasvdjoszfougyoahg.mp4/