Virus

Maandag 26 juli 2011

Meilenwerk, Goggomobil coupé

We zijn van het prachtige voorjaarsweer geruisloos overgegaan naar een soort van regentijd, dus het zitgedeelte van het bankje in de Burton is de laatste weken niet erg aan slijtage onderhevig. Af en toe een ritje over de Groninger binnenwegen, daar blijft het bij. Toch maar even verder sparen voor een dakje op de Burton maar daar ben ik nog niet helemaal uit, de instap wordt met dak toch wel erg lastig en ik ben nu eenmaal geen slangenmens.
Daarnaast heb ik nog mijn tuinproject, ik heb heel veel klinkers en tegels besteld en ook geleverd gekregen, maar ook daarvoor heb je droog weer nodig, tegels leggen in drijfnat zand is niet echt handig. Nog even uitstellen dus.


Meilenwerk, Rolls Royce

Ik wil het nog even met u hebben over computers, geweldige apparaten, tenminste als ze goed functioneren. Over dat goed functioneren gesproken, de laatste weken merkte ik dat mijn computer steeds trager werd tot er eigenlijk niet meer mee te werken viel. Hij was op het laatst ongeveer net zo snel als een ambtenaar uit het voormalige Oostblok en dan 3 dagen voor zijn pensionering.
Bovendien kwam er bij het opstarten een vreemde melding NTVDM c0h op het scherm. Dan ga je dus googelen wat met die trage computer heel lastig was, en ik las toen tot mijn grote schrik dat die melding het gevolg was van het Torpig virus. Een heel knap gemaakt maar gevaarlijk virus dat zich nestelt in de master bootrecord en dus direct bij het opstarten actief is. Dat virus wordt niet ontdekt door virusscanners. Jawel, natuurlijk had ik de computer al met 3 verschillende virusscanners gecontroleerd maar hij was volgens de meldingen brandschoon. Ik heb tussen 2 haakjes nog nooit een virus op mijn PC gehad, ik controleer er regelmatig op.

Meilenwerk, Traction Avant in topconditie, geweldige auto !

Dat Torpig virus komt waarschijnlijk op de PC via een bijlage bij een ontvangen mail. En nu het ergste, dat Torpig virus verzamelt alle logins en wachtwoorden die je intypt. Bij dat intypen worden de toetsaanslagen afgevangen, de logins en wachtwoorden worden opgeslagen in een file die naar de criminelen wordt gezonden die uit zijn op je bankgegevens ! Niet fijn, ik heb direct de inloggevens van mijn bank gewijzigd op een andere PC.
En toen ? Dan bel ik onze zoon waarbij ik op jonge leeftijd al de interesse voor computers heb gewekt via de aanschaf en het samen ontdekken van de Commodore Vic20, de Commodore 64 en later PC's. Hij werkt nu in de IT-branche en weet echt alles van computers, van je eigen zoon mag je dat toch zeggen ?
Ook dit keer heeft hij me weer prima geholpen, via allerlei trucs is het virus verdwenen.
De PC loopt weer als een tierelier en ik kon me dus weer eens lekker wijden aan een blogje.

Meilenwerk, Ieda naast een Minerva, een ontzettend grote auto

 Ik hoop niet dat u ooit last krijgt van dit virus. Nog een tip: als uw PC ooit op onverklaarbare wijze erg traag wordt, de PC is schoon en de scanners vinden geen virus, typ dan in "Uitvoeren" de opdracht "Command.com". Als u dan de foutmelding NTVDM c0h krijgt dan heeft u waarschijnlijk het Torpig virus. Dan is het tijd om hulp in te roepen, misschien heeft u ook een zoon of dochter die u vroeger heeft leren computeren, dat zou heel fijn zijn !

Ik heb nog een paar foto's geplaatst die ik bij Meilenwerk in Berlijn heb gemaakt, bij het zien van die mooie auto's loopt het water me nog weer uit de mond, nee niet over het toetsenbord want dat zou weer nieuwe computerproblemen geven.



Meilenwerk, wonderschoon Jaguar-dasbord



Dwergauto en boordgereedschap

Zondag 3 juli 2011

Bij Marten en Immy op bezoek

Na het laatste weblogje is er niet echt iets spectaculairs gebeurd maar dat hoeft natuurlijk ook niet altijd.
Als je er even voor gaat zitten dan is er altijd wel weer genoeg stof om een stukje te schrijven.
En ik ben er nu even voor gaan zitten.
Het weer is wat wisselvalliger geworden waardoor het aantal ritjes iets is afgenomen. Wel hadden we een paar dagen van 30 graden of meer en die hete dagen hebben we aangegrepen om een paar leuke langere tochten te maken.
Heerlijk, die afkoeling in een open auto.
En die positieve reacties van veel mensen op de Burton, het blijft leuk.

Zo stonden we ergens geparkeerd toen er een oude baas van 80 jaar op ons afkwam.
Hij vertelde in het kort zijn levensverhaal, was erg geïnteresseerd in de Burton en het waarom werd ons al snel duidelijk. Hij had meer dan 50 jaar geleden ook een open autootje gehad waarin hij met zijn vrouw leuke tochtjes had gemaakt. Wel was het een heel klein autootje, nu noem je dat een dwergauto. 

Kleinschnittger dwergauto

Toen ik wat doorvroeg bleek het een Kleinschnittger te zijn geweest, toen al zeldzaam en nu nog veel zeldzamer. Gemaakt in Duitsland van 1950 tot 1955, met een ILO-tweetaktmotor van 125cc en 6 pk !
Er zijn maar een kleine 3.000 stuks van gemaakt.

Bekijk de foto's van de Kleinschnittger maar eens goed, de foto's komen niet van de oude baas maar die heb ik van Internet gehaald, het lijkt een beetje op een Burton die te heet gewassen is.

Toeval ? Ja, maar daarom extra leuk om mee te maken.





Nu even iets heel anders, ik heb veel oudere auto's gehad en we gingen als gezin daar natuurlijk ook mee op vakantie.

Te heet gewassen Burton ?

Misschien ga ik nog eens een weblogje wijden aan de toch wel vele pechgevallen die ik met die auto's op vakantie heb gehad. Ik kon het gelukkig bijna altijd zelf wel verhelpen en had dan ook bij alle reizen een goedgevulde gereedschapstas bij me. Als we straks wat verder van huis gaan toeren met de Burton en pech zouden krijgen dan moet je dat natuurlijk ook zelf kunnen verhelpen, ik heb de auto immers zelf gebouwd !
Nu kun je iedere keer als je vertrekt het gereedschapsbord in de garage gaan leegplunderen maar dat is niet praktisch. Op Internet heb ik eens gekeken naar een pech-onderweg-gereedschapssetje maar ik kon niets geschikts vinden. Ik heb dus zelf maar een lijstje met nuttige boordgereedschappen gemaakt en heb mijn verjaardag aangegrepen om dit om te zetten in een verlanglijstje.
En het is geweldig, Ieda heeft het hele verlanglijstje afgewerkt ! 

Ik ga op vakantie en neem mee ......

Als wij met de Burton op vakantie in de toekomst ooit getroffen worden door mechanisch onheil dan kan ons weinig meer gebeuren.
Natuurlijk afgezien van echt hele grote ellende zoals uitgelopen krukaslagers, afgebroken kleppen enzo, maar daar gaan we maar niet vanuit.

Meilenwerk

Maandag 13 juni 2011

Een laatste stuk Berlijnse muur, ter herinnering

Het weer is op deze 2e Pinksterdag jammer genoeg wat minder, toch heb ik vanmiddag nog een ritje in de Burton gemaakt, zo tussen de buien door. De afgelopen week hebben we trouwens iets langere ritjes gemaakt, namelijk heen en terug naar Berlijn. En die ritjes van 2 keer 570 kilometer plus wat lokaal verkeer hebben we toch maar in onze V70 gemaakt, dat schiet wat sneller op over de autobahn. Bovendien was het een stedenreis en dan gaat het niet om het rijden zelf, je wilt er immers snel zijn. Over Berlijn hadden we al veel positiefs gehoord en dat wil je dan ook wel eens met eigen ogen zien. We zijn er 5 dagen geweest en hebben heel veel gezien maar nog lang niet alles. Een erg indrukwekkende wereldstad met ruim 3 miljoen inwoners en een enorme geschiedenis waarvan je de sporen overal terugvindt. Na de keizers en koningen werd de monarchie een republiek en zoals bekend kwamen van 1933 tot 1945 de nationaal-socialisten in Duitsland aan de macht. 

Hierover is veel te zien en te lezen, ook over de jodenvervolging, erg goed dat dit in het centrum van het toenmalige derde rijk uitgebreid wordt vertoond en uiteengezet. Als u eens in Berlijn komt, bezoek dan beslist ook het Judendenkmal, na je bezoek ga je je voor de zoveelste keer afvragen hoe het in vredesnaam mogelijk is dat mensen elkaar zoiets aandoen.

En na de oorlog kwam de bezetting van Berlijn, de scheiding tussen oost en west en de muur van 1961 tot 1989, er zijn nog een paar restanten van die muur met daarbij ook weer informatiecentra. 

Meilenwerk, ook Citroën is aanwezig

Een echte aanrader dus, Berlijn. De schitterende nieuwe gebouwen na die Wende in 1989, de restauratie van oude gebouwen die door het Oostblok werden verwaarloosd, je moet het gewoon een keer zien. 



Natuurlijk hebben we in Berlijn ook nog de automobiele cultuur opgesnoven, we hadden de tip gekregen om Meilenwerk te gaan bezoeken, nog bedankt Bert ! Meilenwerk is een gerestaureerde voormalige tramremise waarin een aantal exclusieve autobedrijven zijn ondergebracht. Die autobedrijven zijn gespecialiseerd in één of meerdere merken en hebben een werkplaats. Totaal gerestaureerde exemplaren worden dan weer te koop aangeboden. We hebben heel veel bijzondere auto's gezien, van DKW tot Ferrari. 

Meilenwerk, Jaguar XK120 OTA 1951,

 prijs Euro 102.500



We kwamen ook nog een Jaguar XK120 OTS uit 1951 tegen, die vast een beetje model heeft gestaan voor de Burton.

  

Afijn, bekijkt u de foto's maar even rustig.



Burton 968, zou die Jaguar hierboven een
inspiratiebron kunnen zijn ?





Meilenwerk, zomaar een rijtje exclusieve auto's

Komkommerleed

Dinsdag 31 mei 2011

We horen de laatste tijd van alles over besmette komkommers. Ik moet zeggen dat het verwarrende berichten zijn. De EHEC-bacterie doolt rond in Noord-Duitsland, er worden veel mensen ziek, eerst krijgen de komkommers uit Spanje de schuld, dan ligt het ook aan de Nederlandse komkommers, vervolgens moet je ook nog uitkijken met sla, tomaten en paprika. En dat in de zomerperiode, de tijd van die heerlijke salades ! Het was beter geweest dat de boerenkool of een andere kool de schuld had gekregen, daar kunnen we nu goed mee leven en tegen de tijd dat het winter wordt is de EHEC-malaise hopelijk wel weer over. 

Afgegraven grond voor pad naar zonneterras

Ik heb trouwens nooit geweten dat er zoveel komkommers in Nederland worden geplukt, u wel ? Meer dan 100 miljoen per jaar (!), een grote teler uit Erica levert alleen al 22 miljoen komkommers per jaar, dat is in het groeiseizoen 100.000 komkommers per dag. In zo'n bedrijf is het toch onvermijdelijk dat je ook zelf steeds meer op een komkommer gaat lijken ? Hoewel, ik zag de arme man op de TV en qua uiterlijk zou je eerder een tomaatkweker achter hem zoeken.

Met al die ellende rondom groente, fruit en vlees begin je wel steeds meer te denken aan een eigen moestuintje, wellicht ook een varkentje en wat kippen. Nou, de kippen hebben we al maar daar zijn we zo aan gehecht dat we die echt niet door onze keel kunnen krijgen, zelfs niet als kippensoep. En een varkentje hebben we niet en dat gaan we ook niet doen want ook van een varkentje ga je houden en je vrienden ga je niet opeten. Maar dat moestuintje komt wel in zicht !  Zoals u weet ondergaat onze tuin een totale make-over en daar ben ik nogal druk mee. Het terras wordt uitgebreid, er komt zelfs nog een apart zonneterrasje bij en dat betekent tegels leggen. Maar onder die tegels moet zand liggen op plekken waar nu overal zware Groninger zeeklei ligt. 

Afgraving voor vergroot terras, minder gras = minder maaien !

Die klei moet dus eerst worden afgegraven en daar ben ik momenteel druk mee bezig. En die klei moet ook nog eens worden afgevoerd, voor onze deur staat dus een gehuurde container die berekend is op 10 m3 grond. Dat leek eerst veel maar de container raakt al aardig vol, die 10 m3 haal ik wel. Mijn armen zijn voor mijn gevoel wel iets langer geworden door de vele zware kruiwagens maar dat trekt wel weer bij.

De afgegraven grond gaat naar de overslag van onze gemeente, daarna moet er vulzand komen en natuurlijk de tegels met opsluitbanden.    

En dat moestuintje ga ik ook nog aanleggen en we gaan er ook komkommers telen, zonder EHEC-besmetting. Ik zal alvast die komkommerteler uit Erica waarschuwen, hij kan voor volgend jaar zijn productie naar beneden bijstellen !

En dit is de 10 m3-container, raakt al lekker vol

Dan is er natuurlijk ook nog de Burton, bij mooi weer rijden we ermee, het is nog steeds een groot genoegen. We hebben het steeds vaker over een Burton-vakantie in Frankrijk maar we zien ook wel in dat er dan toch een dakje op de auto moet komen. Als je in je vakantie overvallen wordt door een paar regendagen dan is dat zonder dakje niet leuk. En ook in Frankrijk kan het goed regenen, we zijn ons dus aan het oriënteren. BCC levert een mooi dak maar dat heeft als nadeel dat de instap nog moeilijker wordt, er zijn ook alternatieven met een dak dat bij het instappen aan de bovenkant kan worden opengeritst. Nog even nadenken, een dak is vrij kostbaar, van 1250 tot 1750 Euro, en je moet dan wel een goede keuze maken.

Onder het werken in de tuin kun je trouwens prima nadenken, bij het versjouwen van klei kun je je verstand op nul zetten en de blik bijna op oneindig, namelijk op die grote container.

Op de site van BCC kwam ik nog een leuk promotiefilmpje tegen, ik blijf natuurlijk reclame maken voor die sympathieke jongens uit Zutphen, hieronder staat de link:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=b2g_h8LvrFs

Grondkabel

Maandag 16 mei 2011

Burton met BMW-boxer. Geen simpele klus !

Zo, het heeft even geduurd, het schrijven van een nieuw weblogje. Blogger heeft er weliswaar een paar dagen uitgelegen maar daar wil ik me niet achter verschuilen, de waarheid dwingt me te vertellen dat ik gewoon weinig tijd heb gehad om te bloggen.

Nou hoor ik u denken: "Waarmee kan een mens dan wel alle dagen zo druk zijn ? "

Natuurlijk hebben we de nodige ritjes in de Burton gereden en dat is nog steeds geweldig ! De laatste aanpassingen aan de Burton moet ik trouwens nog steeds doen, in de motorkap moet een verstevigingsbeugel worden gekit en de carburateur krijgt een grotere sproeier maar dat moet maar even wachten op een paar regenachtige dagen. En ik moet binnenkort nog een keertje naar BCC in Zutphen, voor het unieke nummerplaatje en om wat transportbeschadigingen te laten wegwerken. Er zijn trouwens genoeg kitcar-activiteiten, in de lente en zomer worden er veel ritten georganiseerd, helaas meestal in het zuiden en westen van het land. Zo was er de "Damtotdamtotdam"-rit, langs allerlei plaatsen die op "dam" eindigen en dan in Noordholland bij Amsterdam in de buurt. Zie voor een indruk van deze rit met ongeveer 40 deelnemers het volgende filmpje:

http://www.youtube.com/watch?v=YVxvo8hLQuQ&feature=player_embedded

Wel even het geluid aanzetten voor de juiste beleving. 

64 ienie-mienie-hederaplantjes

Naast de Burtons, Patrons, Lomaxen, Voglietta heb ik in het filmpje ook een echte Morgan ontdekt, een schitterende auto maar hij past niet in dit rijtje, een beetje onder z'n niveau, eerlijk is eerlijk.

Ik ontdek ook steeds meer ware kunstenaars in het kitcar-gebeuren. Zo is er bijvoorbeeld de "GroeneGrommer" die een BMW-boxer in zijn Burton heeft ingebouwd en aangesloten op de versnellingsbak van de 2CV. De Burton-carrosserie paste ook niet meer helemaal om de BMW-motor heen en moest worden voorzien van allerlei extra gaten. Nu wordt de Burton na een paar jaar te hebben gereden optisch mooier gemaakt, zie de foto.

Wat bij mij niet kon wachten tot de eerstvolgende regenperiode zijn de tuinwerkzaamheden. Langs het betongaas in de zijtuin hebben we hedera geplant, 64 erg kleine plantjes nog, maar ze slaan goed aan.

Grondkabel naar blokhut

Ook heb ik de bebossing van de gemeente aan de achterkant van het gaas gekortwiekt om meer licht te krijgen. Ik weet niet hoe het met uw gemeente is gesteld maar ik heb de indruk dat gemeenten steeds groener worden, de struiken in de plantsoenen worden niet meer gesnoeid en er groeit veel mos en onkruid tussen de straatklinkers. Bewust beleid of centenkwestie ?

Mijn grootste klus in de afgelopen 2 weken was trouwens de aanleg van 35 meter grondkabel van de garage naar de blokhut achterin de tuin. Die grondkabel, een rol van 100 meter, had ik al 5 jaar op zolder liggen en het moest nu dan toch maar eens gebeuren want het was mooi droog weer. Tegels eruit, geul gegraven, doorvoer gemaakt in garagemuur en blokhutvloer, kabel leggen, zand erin, tegels erin en toen de zaak aangesloten.

Spanning in de blokhut

De blokhut beschikt nu over binnenverlichting, een stopcontact en buitenverlichting. Luxe boel, vind ik zelf ook wel. De buitenverlichting werkt op een bewegingsmelder maar kan ook permanent branden, bijvoorbeeld op lange zwoele zomeravonden. 

Na enig zoekwerk op Internet vond ik de schakeling met 2 wisselschakelaars, de eerste om de spanning aan- en af te schakelen en de tweede om te switchen tussen de spanning naar de bewegingsmelder en de spanning rechtstreeks op de lamp.

En het werkt gelukkig ook nog !





Burton-beugel

Maandag 2 mei 2011

RVS-verstevigingsframe voor de motorkap

Pasen is weer achter de rug, er is al wekenlang geen regen gevallen, vandaag is bekend gemaakt dat Osama bin Laden is opgepakt in Pakistan en het is de hoogste tijd om weer eens een nieuw weblogje te schrijven. Ik heb weer veel ritjes gemaakt, de meeste samen met Ieda die steeds meer plezier aan het Burtonrijden beleeft. Zo zijn we samen in Lauwersoog geweest via een mooie route langs het Reitdiep en we hebben de kop van Drenthe en een stuk Friesland vanuit de open Burton bekeken. Het valt echt op dat mensen je overal aanspreken, zo kwamen we in Appelscha een man tegen die de Burton wilde kopen voor zijn vrouw wat natuurlijk niet is doorgegaan, stel je voor! Ergens bij Zoutkamp moesten we voor een brug wachten en de bestuurder van de auto voor ons kwam naar buiten om een praatje over de Burton te maken. Bij de meesten is de Burton onbekend hoewel ik ook mensen heb gesproken die de RAI hadden bezocht en voor wie de Burton inmiddels wel bekend is, ook de Burton Angels die op de RAI stonden en de electrische Burton hebben voor publiciteit gezorgd.

Tuinproject, Azobé palen met betongaas

De auto loopt goed en rijdt erg zuinig, bij rustig rijden is 1 op 18 zeker haalbaar. Op de prima polyester body heb ik één aanmerking, de motorkap heeft te weinig stevigheid en vibreert te veel. Via mijn autovriend Gerben ben ik bij Klaas, de eigenaar van een metaalbewerkingsbedrijf in Groningen terechtgekomen en heb hem gevraagd of  hij de motorkap kon verstevigen met een RVS-frame. Klaas zag daar wel kans toe en heeft iets moois in elkaar gelast, een frame dat onder 2 moeren van de motorkapscharnieren wordt gezet en rondom in de motorkap moet worden gekit, het frame is gemaakt van RVS-strip van 5 mm dik en 30 mm breed. Hij is daar 6 uur (!) volop mee bezig geweest, het meeste werk zat in het walsen van de strip in de goede rondingen. Binnenkort monteer ik het frame in de motorkap met Sikaflex.

O ja, de onterechte bekeuring wegens de volgens de RDW ontbrekende APK is gelukkig net op tijd ingetrokken. Wel is er weer een nieuw overheidsfoutje, tot oktober 2011 valt Burton 968 nog in de wegenbelasting en hiervoor hebben ze het gewicht van de donoreend genomen, dat scheelt zowaar één gewichtsklasse. Er wordt nu 12 Euro per maand afgeschreven in plaats van 9 Euro, ach waar praten we over. 

Zonnewijzer, staat wel leuk maar is niet zo nauwkeurig
 als een quartz-horloge

Naast de Burton is er voorlopig nog ons tuinproject, het schiet trouwens wel op doordat je met dit mooie weer lekker kunt doorwerken. Langs de zijkant van de tuin heb ik 16 Azobé-palen gezet met matten van betongaas, die laten we begroeien met klimop. Die palen zijn 3 meter lang en moesten een meter de grond in, zo'n grondboor een meter in de grond draaien is goed voor de spierballen, helemaal als die grond rijkelijk is voorzien van boomwortels. Ook het terras moet nog worden vernieuwd dus van verveling is nog zeker geen sprake !

Vuur-Steen en Groninger bollenvelden

Woensdag 20 april 2011

Burton van Keimpe en Agnes naast Burton 968

De hoogste tijd voor een nieuw weblogje !

Inmiddels staat de kilometerstand van de Burton op 1.205, de eerste duizend kilometers zitten er dus alweer op.

Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vertellen dat kleinzoon Maurice hier voor een deel debet aan is geweest, hij logeerde weer een week bij ons, het was prachtig weer, dus 's middags gingen we samen lekker rijden. Hij vond het prachtig en ik vond het nog mooier. Tochtjes in de buurt over de talrijke mooie binnenweggetjes, een wat verdere tocht naar Drenthe, compleet met ijs op het terras, echt genieten. Weer veel positieve reacties, zelfs mensen die vanuit hun eigen cabrio voor het stoplicht "Mooi !" roepen.

Ieda met nieuw hoedje van Vuur-Steen, foto gemaakt door Cris

De vele contacten blijven leuk. Hielke uit Duitsland zocht een spuitcabine waar hij zijn Lomax kon spuiten en kwam via Internet in Spijk terecht, hoe bestaat het ! Hielke is een echte duizendpoot, hij heeft zijn Lomax in een zeer bijzondere aubergine-kleur gespoten en de kleur varieert door de wijze waarop het licht erop valt. En de vorige week kregen we nog 2 Burtonrijders op bezoek, Keimpe en Agnes. Via dit weblog en mailwisseling hadden we al contact en nu konden we elkaars Burton beter bekijken. Keimpe en Agnes hebben vorig jaar een leuke tocht gemaakt met de Burton, eerst met de autoslaaptrein naar Narbonne, dat ligt in Zuid-Oost Frankrijk even boven de Pyreneeën, en toen met de Burton terug. Ze hebben op campings overnacht en zijn door schitterende landschappen gereden. Kijk, dat geeft de burger moed, waartoe zo'n 2CV-motortje al niet in staat is ! Leuk, die contacten met andere Burton- en kitcarrijders.  

Ieda heeft nog een hoedje gekocht bij een leuke winkel in Delfzijl genaamd Vuur-Steen, bekijk de site maar eens : http://www.vuur-steen.nl/winkel/. Eigenaar Cris is een hele aardige kerel en heeft naast een motor ook een kitcar, een Ruska Regina, gebaseerd op een kever-chassis en dus ook met een VW-motor, ik vind het de mooiste Ruska. 

3 kuub essenhout voor de deur, inmiddels in het houthok

Vuur-Steen is eigenlijk een lifestyle-winkel voor motorrijders maar op het gebied van flightcaps, petten, hoeden, mutsen, bandana's hebben ze ook heel veel keuze. Een aanrader dus. Cris vond de Burton erg mooi, hij heeft foto's geknipt en ons als "artikel" op zijn website geplaatst, dit is het voorportaal van het gastenboek.

Vanwege het mooie weer is mijn dagindeling momenteel als volgt, 's morgens en 's middags de grootschalige aanpak van de tuin en dan aan het eind van de middag een leuk ritje in de Burton. O ja, we hebben ook nog 3 kuub essenhout versjouwd, dat moet nog een jaar drogen dus dat komt wel goed voor de komende winter.

U begrijpt het vast wel, ik had de afgelopen weken niet erg veel tijd voor mijn weblog, zelfs mijn grotere sproeier ligt nog steeds op de werkbank, foei !

Burton en Groninger bollenveld

Op één van onze tochtjes zagen we de bollenvelden in bloei staan, nee niet bij de Keukenhof maar achter de Groninger zeedijk. Natuurlijk lang niet zo omvangrijk als in Lisse maar wel erg kleurrijk, oordeel zelf maar !

Verrassing van CJIB

Zondag 10 april 2011

 Even weer wat tijd vrijmaken voor een nieuw weblogje want er is natuurlijk wel weer iets te vertellen.

Met de kleinkinderen langs de oude binnendijk

 De afgelopen week was het lekker droog weer, zo af en toe heb ik dus een ritje in de Burton gemaakt en verder was er de tuin, waarover straks meer.

Om de Burton eens goed te testen heb ik 30 kilometer lang met 100 km/u en Ieda naast mij gekeken hoe de dappere boxermotor zich zou gedragen. Dat ging boven verwachting, de olietemperatuurmeter kwam bij deze belasting eindelijk ook boven de 50 graden uit, uiteindelijk gaf de meter een olietemperatuur van 90 graden aan en dat is eigenlijk de optimale bedrijfstemperatuur van de olie. Al met al staat de kilometerstand nu op 810 en het blijft leuk, dat Burtonrijden. Mensen die zwaaien, hun duim opsteken, de wereld wordt echt waar een stukje vrolijker, bekeken vanuit de Burtonbank. Het stotteren van de motor is er nog wel een beetje, ik heb inmiddels de grotere sproeier binnen en zal de carburateur dus weer eens openschroeven.

Foutje, bedankt CJIB !

Iets anders, Ieda kwam mij deze week opgetogen vertellen dat ik de eerste bekeuring had gescoord met de Burton. Een beschikking van het CJIB ter grootte van 106 Euro. We dachten gelijk aan een snelheidsovertreding maar het bleek iets anders te zijn, namelijk "het keuringsbewijs heeft zijn geldigheid verloren" oftewel een verlopen APK. Hoezo een verlopen APK, de auto was immers op 18 maart 2011 goedgekeurd door de RDW inclusief APK. Er begon mij iets te dagen, ik had 2 weken na de keuring een nieuw kentekenbewijs ontvangen van de RDW maar daarbij ontbrak het keuringsrapport van de APK. Nu kun je op de site van de RDW per kenteken de gegevens zien en ook daar waren de APK-gegevens verouderd, de donor-2CV was APK-goedgekeurd tot september 2009 en dat stond er nog steeds. Een telefoontje naar de RDW, de fout werd direct toegegeven en ik heb alsnog het keuringsrapport ontvangen. Maar de registercontrole van de RDW waarbij niet-geschorste auto's gecheckt worden op geldige APK-keuring dateerde van 29 maart 2011 en toen was de fout nog niet hersteld. Weer bellen, ze hebben beloofd om een correctie-beschikking te maken, ik moet dat zelf in de gaten houden. Poeh, wat gaat er toch veel mis in dit overgeorganiseerde land....

De tuinruimer

Gelukkig kun je je geweldig afreageren in je tuin, lekker in de grond wroeten, je gedachten de vrije loop laten en als het er niet goed uitziet begin je weer opnieuw.

Vandaar dan ook enkele plaatjes van ons tuinproject, alles in eigen hand, geen vergunningen nodig, heerlijk !
En dan na gedane arbeid een rondje over de binnenweggetjes, wat wil een mens nog meer ?

En zo ziet het er nu weer uit, nieuwe paaltjes, nieuwe aanplant,
oude deuk in lantaarnpaal door kamikaze-achteruitrij-actie
van oude vader van vroegere buurman

Kilometerstand 537

Donderdag 31 maart 2011



Alweer 537 kilometer gereden

 Zo, nog even een weblogje op de laatste dag van maart. Vandaag regende het een beetje maar de dagen daarvoor waren wat het weer betreft perfecte dagen voor ritjes met de Burton. Dikke jas aan, muts op het hoofd, een losse col om mijn hals, nog een overblijfsel uit de motorrijderstijd, kacheltje aan en dan is het heerlijk toeren. De tochtjes op het mooie Groninger Hogeland hebben ervoor gezorgd dat de kilometerteller van de Burton inmiddels op 537 staat.

Ik heb over het lichte inhouden van de motor nog gesproken met Evert, de man die alles van Burtons en eendmotoren afweet. Hij adviseerde mij om de sproeier van de eerste trap, jawel een eendcarburateur kent twee trappen, te vergroten van 102 naar 120. Die grotere sproeier heb ik dus besteld bij BCC, ik ben benieuwd. Volgens Evert geven de nieuwe luchtfilters zo weinig weerstand dat er meer lucht wordt aangezogen en om een goed mengsel te krijgen hoort daarbij dan ook meer benzine, dus een grotere sproeier.

Bedoeld voor wasmachine, ook geschikt voor Burton-bank

En het bankje heb ik wat meer steun gegeven, zoals bekend is de Burtonbank het oude eend-achterbankje, uiteraard voorzien van nieuwe veerrubbers en bekleding. Nu heeft de eendbank 6 poten, drie aan de voorkant en drie aan de achterkant. Alleen de buitenste poten, twee aan weerszijden, rusten op het RVS-profiel, de middelste pootjes zweven dus, het voorste pootje 1,5 cm en het achterste pootje 3 centimeter boven het chassis. Ik ben op zoek gegaan naar massief rubber om deze pootjes steun te geven en vond uiteindelijk zogenaamde anti-trilrubbers voor wasmachines, deze passen perfect. Eén rubber aan de voorkant en twee rubbers op elkaar aan de achterkant. De bank heeft nu overal steun, ik moet de rubbers alleen nog even aan de vloer vastlijmen met, jawel Sikaflex.

Leuk is de belangstelling voor de Burton, neef Eelco kwam langs met zijn hele mooie Toyota MR2 cabrio en Patronrijder Leo is geweest met zijn knalgele Patron, een leuke kitcar met deurtjes en een bagagedeksel.

MR2 van Eelco, ook een open auto maar wel totaal anders

Dan is er nog wel een verbeterpuntje aan de Burton, namelijk de stevigheid van de motorkap. Het polyester van de Burton is over het algemeen heel stevig en heel goed afgewerkt maar de motorkap heeft eigenlijk een versteviging nodig, de zijkanten gaan door de winddruk onder de kap namelijk iets opzij staan als de auto op snelheid is. Vanuit de Burtonwereld wordt gekeken of er een RVS binnenframe kan worden gemaakt, dat zou een perfecte oplossing zijn.

Al met al ben ik zeker niet in een zwart gat gevallen nu de Burton op de weg mag, trouwens de tuin moet ook nog een hele grote beurt hebben, ben ik maar mee begonnen. 

Patron van Leo gezellig naast kitcarbroertje Burton

Als het op een dag iets minder mooi weer is dan duik ik dus niet in de Burton maar in de tuin!





Blije rijder

Vrijdag 25 maart 2011

Met kleinzoon aan het toeren, op de achtergrond de dijk

De eerste ritjes zijn deze week gemaakt, de kilometerteller staat na een week al op 350 km en het Burton-rijden bevalt me prima, echt boven verwachting. De wegligging is heel goed, ongeveer als van een kart, hij stuurt strak en remt prima. Doordat de vering van de auto is verlaagd is er absoluut geen sprake van deinen, zoals bij een eend. En de motor van maar 30 pk heeft een prima trekkracht, de auto weegt dan ook maar 480 kilo. Het is een echte toerenmotor, de toerenteller staat zomaar op meer dan 5.000 tpm. Nog een verrassing voor mij, de kachel werkt voortreffelijk. In de voetenruimte is het heerlijk warm en daardoor is het goed te doen bij een buitentemperatuur van 10 graden. En u weet, in het Noorden is het altijd een paar graden kouder dan in de rest van Nederland.

Kleinzoon Maurice logeert weer een weekje bij ons en rijdt deze week natuurlijk mee. Samen naar de Waddenzee, samen naar In m'n eendje. Ik moest nog een bandje hebben voor het reservewiel en Peter van In m'n eendje had nog een prima Michelin bandje liggen. Dat is ook weer voor elkaar, nu moet ik nog een compacte krik en een gereedschapssetje aanschaffen want dat is toch wel handig als je een eind gaat reizen.



Waddenzee met pier bij Bierum, het is vloed



Een Burton is een auto waaraan je voortdurend nog dingen kunt verbeteren. Ik voel nog steeds een hele kleine hapering bij het gasgeven, vlak voordat de tweede trap van de carburateur bijspringt. Veel minder erg dan in het begin maar het is er nog wel. Ik heb de acceleratiesproeier met O-ring nog vervangen, het is weer iets beter geworden maar nog niet helemaal over.

Leuk zijn ook de contacten in de wondere wereld van kitcarbouwers. Lomaxbouwer Hielke uit Duitsland is deze week langs geweest om de constructie van mijn nieuwe olievulpijp te bekijken, op de Lomax moet namelijk in verband met de lagere inbouwhoogte een kortere olievulpijp worden geschroefd dan op de eend en dan kun je beter zelf iets goeds construeren. En Hielke is nog handiger dan Willie Wortel, hij kan alles zelf maken dus dat gaat lukken.   

Reservewiel in kofferbak, ruimte genoeg !

De koplampen van de Burton heb ik toch maar iets lager gesteld, tegenliggers die overdag lichtsignalen geven doen dat omdat ze een Burton waarschijnlijk leuk vinden, maar in het donker zien ze het model van de auto niet en kun je dat niet meer op deze manier verklaren.
Ik zal de verlichting weer uitproberen, dit weekend gaat de klok een uur vooruit en wordt het dus later donker. Dan moet ik om een uur of negen maar even gaan rijden maar dat is beslist geen straf !

Goedgekeurd met APK!

Zaterdag 19 maart 2011 

De Burton wordt door de RDW uitvoerig gecontroleerd

Vrijdagochtend 18 maart 2011 om kwart over elf had ik een afspraak bij de RDW in Groningen voor de keuring en de APK van de Burton. De keuring is het noodzakelijke gevolg van een wijziging van het voertuig, ik heb van een vierdeurs eend een nuldeurs Burton roadstar gemaakt.

 Zo'n wijzigingskeuring staat los van de APK, want er wordt gekeken of de wijzigingen goed zijn uitgevoerd, of er bijvoorbeeld werkende ruitenwissers met ruitensproeier en ontwaseming zijn gemonteerd, dit omdat er een hoge voorruit op de auto zit. Ook wordt de auto opnieuw gewogen want ik krijg binnen een paar weken een geheel nieuw kentekenbewijs met een ander gewicht. Het kenteken verandert niet, dat blijft het kenteken van de donoreend. De Burton weegt volgens de RDW 480 kg, de eend woog 560 kg. De Burton valt dus in het laagste wegenbelastingtarief, 27 Euro per kwartaal en vanaf eind oktober 2011 hoef ik helemaal niets meer af te staan aan minister Jan Kees de Jager, de Burton is dan 25 jaar en dus belastingvrij.

Je komt als Burton niet zomaar op de weg !

De Burton is in ieder geval uitvoerig gekeurd door de RDW, zo is op de remmentestbank gekeken of de remmen voor en achter genoeg remvertraging hadden zonder noemenswaardig verschil tussen links en rechts, de assen en fusees zijn op trilplaten gecontroleerd op speling, de stuurinrichting en wiellagers zijn gecontroleerd op speling en lawaai in de lagers, het uitlaasgas is gecontroleerd op percentage CO, de hoogte van de koplampen en de werking van de gehele verlichting is gecheckt en ga zo maar door, alles was gelukkig in orde en ik kreeg zelfs complimenten van de keurmeester. En toen moest het oude chassisnummer worden ingeslagen in het nieuwe chassis en daarvoor had ik eigenlijk een aparte afspraak moeten maken. De keurmeester wilde mij gelukkig wel tegemoetkomen, ik moest de auto dan wel laten staan en om half vijf, eigenlijk na werktijd, zou hij het nummer inslaan. Ik heb de buurt maar verkend in de tussentijd, er zijn interessantere buurten in Groningen, eigenlijk zijn alle andere buurten leuker, het keuringsstation ligt namelijk op een groot industrieterrein aan de rand van de stad. Maar ik had het er allemaal graag voor over en om kwart voor vijf was alles klaar. Het kenteken wordt opgestuurd, de Burton is inmiddels verzekerd en de schorsing van de wegenbelasting is opgeheven. 



De RDW slaat het chassisnummer oftewel het VIN
(voertuig identificatie nummer) in het nieuwe chassis

 Het grote genieten gaat nu dus beginnen en natuurlijk heb ik de eerste ritjes al gemaakt door het Groninger land.

En dat is leuk ! Voorbijgangers steken hun duim op, auto's geven lichtsignalen, ik dacht trouwens op de heenweg naar de RDW dat ze lichtsignalen gaven omdat mijn koplampen te hoog stonden maar de lampen stonden volgens de RDW precies goed. Even tussendoor, ik was er niet helemaal gerust op want ik had ze in mijn garage afgesteld, iedere meter meer afstand ten opzichte van de koplampen moet een cm verlaging van de lichtbundel geven. Maar om dat op slechts 2 meter afstand te meten ? Nou ja, het is gelukt.
Nog even over het Burtonrijden, mensen spreken je spontaan aan want zo'n auto hebben ze nog nooit gezien. Als je dan vertelt dat het in de basis een eend is dan vinden ze dat geweldig, bijna iedereen heeft wel iets met een eend.

Deze geweldig mooie Heinkel scootmobiel uit de jaren vijftig
werd op dezelfde dag ook gekeurd door de RDW.
De Heinkel mocht absoluut niet verder naar voren rijden,
u ziet vast wel waarom .....

We hebben vandaag samen in de Burton even de nodige boodschappen gehaald bij Appie, genoeg ruimte achterin immers. 

Voorlopig zal ik mijn belevenissen nog op mijn weblog zetten, dus hopelijk blijft u nog een tijdje aangesloten.



Voorbereidingen voor RDW-keuring

Woensdag 16 maart 2011

Opengeslepen remtrommel

Het schokkende nieuws uit Japan overheerst deze dagen alles. Als je die ellende ziet, waar maak je je dan nog druk over in dit land zonder aardschokken, zonder tsunami's en zonder radio-actieve straling ?
Met dat dubbele gevoel heb ik toch dit weblogje maar geschreven.

Bij het proefritje waren de achterremmen te horen, ze maakten een piepend geluid bij het remmen. Aan de ene kant is dat positief want het is een teken dat de remmen werken, maar het is een rotgeluid dat het vrolijk geroffel van de motor naar de achtergrond doet verdwijnen.

Nu heb ik het remsysteem goed aangepakt bij de bouw met nieuwe RVS remleidingen, de remsegmenten van de achterste trommelremmen zijn nieuw, de remcilinders zijn nieuw, ik had de remvoeringen aan de einden afgeschuind, kortom dat gepiep was een raadsel. Van Evert, de Burtonbouwer met heel veel kennis, had ik nog een telefonische tip gekregen om de achterremmen op een simpele manier goed af te stellen. Dat afstellen is namelijk een klusje waarvoor je eigenlijk een Citroën-hulpgereedschap moet gebruiken en dat had ik niet, ik heb een touwtje gebruikt. Dat afstellen is nodig want de remvoeringen moeten zo dicht mogelijk tegen de binnenkant van de remtrommel liggen zodat bij het remmen zoveel mogelijk remvoering tegen de trommel drukt. Daarvoor moet je op de onderste scharnierpunten excentrische stelmoeren verdraaien en dat moet je doen met de trommels eraf. En dan kun je niet zien of ze goed afgesteld staan want daarvoor moet je de afstand van de remvoering tot de remtrommel weten en daarvoor heb je nu dat hulpgereedschap nodig.

Teveel speling tussen remsegment en trommel.
Met de grote excentrische stelmoer achter het borgmoertje
rechtsonder in de opening kun je de speling afstellen

Evert gaf de tip om zelf het hulpgereedschap te maken maar dan op een andere manier. En wel door uit een oude remtrommel een stuk staal te slijpen zodat een soort doorkijkremtrommel ontstaat. Zie de foto.

Dan kun je de stelmoeren door het open gat afstellen met volledig zicht op de speling. Nu had ik nog een extra remtrommel liggen en die heb ik maar opgeofferd. Na een uurtje slijpen en 3 slijpschijven verder had ik de remtrommel gesloopt, maar ik heb er wel een mooi stuk afstelgereedschap aan overgehouden. Bij controle bleek trouwens ook wel dat de remschoenen verder moesten worden opgesteld, ze raakten de trommel alleen op een klein stukje remvoering aan de bovenkant naast de remcilinder. Ik heb ze bijgesteld en nu moet het goed zijn. Bij het volgende ritje moet nog blijken of het piepen nu verleden tijd is.

Het volgende ritje voert trouwens naar Groningen, naar de RDW ! 
Jawel, Burton 968 gaat aanstaande vrijdag voor de keuring ! Je kunt tegenwoordig online een afspraak maken, ik heb gelijk een afspraak gemaakt voor de keuring en de APK.

Zijwandbekleding met ingenaaide opbergtas,
niet zelfgemaakt maar gekocht bij Burton Car Company

Om een goede indruk te maken heb ik ook de zijwandbekleding in de auto gelijmd en de vloermat erin gelegd. Ik weet het, bij de keuring wordt daar niet op gelet maar het scheelt wel als je je auto goed verzorgd aanbiedt.

U hoort nog hoe het afgelopen is, ik ga er wel vanuit dat zo'n keurmeester een paar punten vindt.
Maar dat gaan we dan wel weer verhelpen.
Want je bouwt dan wel een Burton maar je houdt er naast een auto ook een leuke hobby aan over. 

We gaan vooruit

Zondag 13 maart 2011

Nieuwe olievulpijp, klein maar fijn

We zijn de afgelopen dagen weer een stapje verder gekomen met de motor van de Burton. Hoewel de motor al veel beter was gaan lopen was er nog steeds een lichte hapering bij het gasgeven. Mede-Burtonbezitter Evert heeft mij telefonisch veel goede adviezen gegeven over de werking van de carburateur van de 2CV. Ik heb de carburateur dus nog een keer op de werkbank gelegd en ben systematisch alles nagegaan. De boringen in de sproeiers heb ik op advies van Evert schoongeborsteld met heel zacht koperdraad dat in de Dremel was vastgezet. De acceleratiepomp die extra benzine inspuit bij het gasgeven heb ik losgehaald, alle kanaaltjes zijn met perslucht doorgespoten. Zo'n acceleratiepomp zuigt benzine aan en perst het dan in de aanzuigopening van de eerste trap van de carburateur. Dat persen gaat onder druk en de benzine mag natuurlijk niet terugvloeien, om dat te verhinderen zijn  2 kogeltjes aanwezig. Eén van die kogeltjes zie je niet, die zit diep verscholen in de carburateur, ik wist ook niet van het bestaan maar je moet de carburateur schudden om te horen dat ie los zit. 

Nieuwe olievulpijp van boven gezien

Ik heb geen echte foute dingen gevonden in de carburateur maar naar mijn gevoel is alles nu echt schoon en open en goed beweegbaar. 

Ook is de nieuwe olievulpijp gemonteerd en toen was het weer tijd voor een proefrit. En dat ging prima, de motor trekt geweldig, geen geplof of haperingen en ik had de teller op een kort stukje weg zomaar op 90 km/u staan. En nog meer goed nieuws, ik zag geen oliedruppels meer onder het blok hangen dus de nieuwe olievulpijp gaat goed om met de carterdruk. De oude olievulpijp bleek trouwens de carterdruk helemaal niet meer te regelen, dat heb ik gecontroleerd met de primitieve blaas- en zuigtest, jawel, met de mond op de aansluiting blazen en de vinger tegen het teruglooppijpje. Blazen moet kunnen maar zuigen niet want dan is het rubber van het membraan lek. Mijn pijp was dus zo lek als een mandje, dus overdruk, dus olielekkage.

Schroefdop van de olievulpijp ,
met dit stalen veertje regelt de pijp de carterdruk

Echt een grote aanrader dus, die nieuw ontworpen olievulpijp met levenslange garantie. BCC ontwikkelt ook een nieuwe olievulpijp maar kan ze op dit moment nog niet leveren, ik heb de olievulpijp dus hier besteld.

Ook Ieda wilde het ware Burton-gevoel wel eens meemaken en samen zijn we nog even gaan rijden, ze vond het prachtig. De voorruit houdt je toch wel goed uit de wind en bij de benen voel je de warmte van de kachel.

Ieda heeft er onder het rijden zelfs een filmpje van gemaakt, dan moet je je toch wel goed op je gemak voelen !
Als u het ook wilt meemaken, klik dan op de volgende link, geluid aanzetten http://www.youtube.com/watch?v=d0CuAcK5IPI
Let trouwens niet op mijn domme opmerkingen.

Langzamerhand stomen we op naar de ontlading van het hele gebeuren, de RDW-keuring.