Verkocht !



CZ type 472.06 bj. 1989, 350 cc tweetakt tweeclilinder

Dinsdag 21 februari 2011

Nee, het is niet wat u denkt, natuurlijk niet ! De Burton zal ik nooit verkopen, tenminste zoals ik er nu over denk. Want ik heb inmiddels ook wel geleerd dat je nooit "nooit" moet zeggen. Eerst iets over de aanleiding tot de verkoop. Mijn verzameling vervoermiddelen was met de komst van de Burton toch wel een tikkeltje te groot geworden, bovendien kan ik nu in de Burton volop genieten van een frisse neus en de wind om het hoofd. Die motor kon er dus wel uit. Jawel, ik had ook nog een motor, hoewel sommige mensen mijn stoere motorbike halsstarrig een brommer noemden. Ik vond dat het een echte motor was en de RDW vond dat ook. Het was een exemplaar van een legendarisch merk, een echte CZ uit voormalig Tsjecho-Slowakije met een Jawa hart. Een echte tweetakt tweecilinder 350 cc met 22 paardekrachten. Het was een CZ van het zeldzame type 472.06, ik denk de enige van dit type in Nederland.

Toch een leuke motor en echt geen brommer

De motor was van bouwjaar 1989 en ik kocht het beestje in 1994 met slechts 1.800 km op de teller. Eigenlijk gloednieuw dus. De motor heeft het in de 18 jaar onder mijn bezit gebracht tot een tellerstand van 9.700 km, ik heb er dus 7.900 km op gereden in 18 jaar, dat is gemiddeld 440 km per jaar, bar weinig dus. Er mankeerde helemaal niets aan, hij reed prima, maar de laatste jaren had ik niet veel plezier meer aan motorrijden. En dat had verschillende oorzaken, allereerst was dat de dikke kleding en de helm. Als het lekker weer was dan stond je al te zweten voordat je een meter had gereden. Dan de toenemende agressiviteit op de weg, als motorrijder moet je echt defensief gaan rijden en rekening houden met autorijders die geen richting meer aangeven en bestuurders die je geen voorrang geven omdat je de zwakste partij bent. Op één van mijn laatste ritjes reed ik achter een auto en de bestuurder vond het blijkbaar leuk om regelmatig de ruitensproeier aan te zetten, voor hem leuk maar niet leuk voor die motorrijder die tot dat moment lekker droog op zijn motor zat.

Pas ingereden

Afijn, hij is nu weg, ik heb er ook geen spijt van want het open toeren is wel zo leuk in de Burton met Ieda gezellig naast me. Ik heb haar een paar keer kunnen bewegen om achterop de motor te springen maar dat was voor haar en dus ook voor mij niet echt een groot succes.

Lang geleden heb ik ook motor gereden omdat ik toen geen geld had voor een auto, dat was ook een Jawa, maar dat was een 250 cc ééncilinder. Toen keek ik erg op tegen de veel snellere 350 cc Jawa twins maar zoals het zo vaak gaat, dat echte gevoel dat je vroeger had komt niet meer terug.

Ach, binnenkort is het gedaan met de kou en de nattigheid en dan gaan we weer genieten van de Burton !

EV

Maandag 23 januari 2012

De ontmantelde fiets, al wel met nieuwe bagagedrager

 De titel van dit weblogje is EV en EV staat voor elektrisch voertuig. Juist ja, helemaal van deze tijd. Nu hoor ik u denken "Hij zal toch niet die Burton omgebouwd hebben ?"  Nee, wees gerust, bij Burton Car Company hebben ze dat kunstje al wel gedaan, ik heb dat wonder van vernuft in Zutphen aanschouwd en ik moet zeggen, dat zag er knap ingewikkeld uit, in ieder geval veel te ingewikkeld voor mij. Bovendien vind ik dat de Burton een sportief geluid moet maken en dat je de olie- en benzinedampen moet kunnen ruiken.

Het gaat dus niet om de Burton, maar om een fiets. Ik heb me gewaagd aan het ombouwen van de mensenvoet-aangedreven fiets van mijn vrouw Ieda tot een, zoals dat heet, fiets met trapondersteuning. En eigenlijk kwam dit door Dick. Dat is een vroegere collega van mij, die al jaren in Zuid-Frankrijk woont op een schitterende plek met uitzicht op de Pyreneeën. Dick houdt ook een leuk en interessant weblog bij, ik hoor bij de trouwe lezers en onlangs meldde hij dat hij zijn fiets had omgebouwd tot een elektrische fiets. 

De ombouwkit

Hij kon namelijk zijn vrouw niet meer bijhouden die sinds kort in het bezit was van een elektrische fiets. Vooral als ze heuvelopwaarts fietsten dan werd hij zwaar hijgend op afstand gezet. Nu kennen wij in Noord-Groningen geen heuvels maar wel een open landschap en veel wind. Ja, het waait hier altijd flink, niet voor niets staan er aan de Waddenkust heel veel windmolens en het gekke is dat het voelt alsof je meestal de wind tegen hebt. Dat is dan zwaar trappen en als je af en toe pijnscheuten in je knieën voelt dan gaat de lol eraf. Het ombouwprojekt van de fiets van Dick was erg succesvol verlopen en ik heb hem dus naar zijn leverancier gevraagd. Ik had trouwens echt nog nooit gehoord van de mogelijkheid om je fiets om te bouwen met, zoals dat heet, een e-bike kit maar er blijken zelfs meerdere leveranciers te zijn. Door de goede ervaringen van Dick heb ik bij datzelfde bedrijf een ombouwset gekocht en ik moet zeggen, het is echt prima spul. Je krijgt een nieuw voorwiel met ingebouwde elektromotor van 250 Watt, een nieuwe bagagedrager met een controller en een accu van 36 Volt en 10 Ampère, een trapsensor, nieuwe handremhandels met motorremschakelaars en een bedieningspaneel voor op het stuur. En, niet te vergeten, het hele elektrische kabelpakket. 

De trapsensor op zelfgemaakt plaatje

De ombouw van de fiets van Ieda gaf een paar extra problemen, er moest een andere voorvork in omdat de rollerbrake werd vervangen door een V-brake en de trapsensor moest ik met een zelfgemaakt plaatje vastzetten. Zo'n trapsensor moet er wel op, de motor springt namelijk aan als je trapt en als je niet meer trapt dan stopt de motorondersteuning. En ook als je remt dan valt de motor direkt stil, wel zo veilig. De eerste ervaringen zijn heel goed, gemiddeld heb je een actieradius van zo'n 70 kilometer maar dat moeten we nog even testen.

Mocht u meer willen weten, mail gerust, ik kan het u echt aanraden als u trapondersteuning wilt en nog een prima fiets heeft.

Klaar voor gebruik

En ikzelf ?
Ach, ik fiets voorlopig nog wel zonder trapondersteuning en bij heel mooi weer pak ik toch de Burton met boxermotor-ondersteuning !

Kerst en Nieuwjaar

Zaterdag 24 december 2011
De laatste paar weken heb ik door allerlei drukke bezigheden, jawel, geen tijd gehad voor een weblogje, ik ga er nu dan maar even voor zitten.
De donkere dagen voor Kerstmis zijn bijna voorbij, zo ook de kortste dag. De laatste maanden zijn weerkundige recordmaanden, november was extreem warm waarbij je voor het vergelijk natuurlijk wel even naar Nederland moet kijken en niet naar de Bahama's. December was extreem nat en daarvoor geldt ook dat het bijvoorbeeld in Bangladesh altijd nog véél natter is. Alles is dus relatief en dat zouden we in Nederland wat vaker moeten beseffen.

Leve MP ! Ik ben mijn 300 oude tegels kwijt, de afhaler was blij
met dit gratis vrachtje van 2500 kilo !

Want wat maken we ons toch druk over recessies, de Euro, de banken inclusief de voedselbanken, de zorg, de vergrijzing, 130 kilometer per uur, pensioenkortingen en ga zo maar door. Allemaal zwaar aangezet door de media en het mooie is dat je er desondanks soms ineens niets meer over hoort. Dan is het blijkbaar komkommernieuws geweest. Maarten 't Hart heeft eens een geweldige column geschreven over enorm belangrijke gebeurtenissen die volgens de media de wereld blijvend zouden veranderen en waarvan je van de ene op de andere dag niets meer hoort. Zo herinner ik me uit de column nog de bosbranden op Sumatra die Australië compleet in het donker zouden zetten. Niets meer over gehoord, zelfs niet dat de Sumatraanse blustijgers het vuur hadden uitgetrapt. Eigenlijk moet je die nieuwsfeiten opschrijven en gaan volgen op goede of slechte afloop of plotseling stilzwijgen.
Het hoopgevende is dus dat sommige rampmeldingen zichzelf oplossen.

O ja, al een paar weken heeft ons enige oude Groninger meeuwtje
gezelschap van 4 nieuwe Wyandotten, mooi stelletje toch ?

Voor de doemdenkers heb ik nog wel een goede tip: bouw een Burton en ga er in rijden. Echt waar, het helpt je de wereld zonniger te bekijken ! In een BCC-promofilmpje hoorde ik een Burtonrijder zeggen dat een Burton een regelrecht medicijn is, hij had zijn huisarts al in geen jaren meer gezien !
Ik heb de afgelopen weken jammer genoeg niet meer in de Burton gereden vanwege de nattigheid en smerigheid op de wegen. We wonen namelijk midden in een aardappel- en suikerbietenstreek en vooral het rooien en transporteren van die bieten verandert de wegen in een soort van glibberige kleipaden, de prut spettert continu tegen de onderkant van je auto en dat wil ik mijn Burton niet aandoen. Nog even geduld dus en dan gaan we weer los !
Voor deze winter staan nog wel wat werkzaamheden op het lijstje zoals de inbouw van de motorkapverstevigingsbeugel, mooi woord voor Wordfeud, verbeteren van de aansluiting van de vulpijp op het spatbord, en nog wat zaken. En natuurlijk de jaarlijkse onderhoudsbeurt.
Ik houd u op de hoogte !
Voor nu wens ik alle lezers hele fijne Kerstdagen toe en een gezond en gelukkig 2012 !

Sinterklaas en winterhoesje

Maandag 21 november 2011

Burton nummer 1 bij de Sinterklaas-intocht

De Sint is weer in Nederland, nou ja nog niet in iedere plaats is hij aangekomen maar dat kan natuurlijk ook niet allemaal op één dag. De landelijke TV-intocht op 12 november was dit keer in Dordrecht, als er nog kleine kinderen in huis zijn dan heeft u het misschien gezien. Wij keken er in ieder geval niet naar, maar ik werd op die bewuste dag gebeld door mijn dochter, ik moest snel de TV aanzetten want bij de nationale intocht van Sinterklaas in Dordrecht was een Burton in beeld !
Daar ga je natuurlijk even goed voor zitten met z'n tweeën, en jawel, de rode Burton nummer 1 van Iwan Göbel was mooi gepoetst op TV met achter het stuur een verslaggever en daarnaast eerst de burgemeester en later een Piet. Zij haalden de Sinterklaasvlag op die ontvreemd was door de burgemeester van "Averecht". Zonder vlag kon het hele feest niet doorgaan.
Mooi stukje Burton-promotiewerk en leuk dat er een Burton moest worden ingezet om de Sinterklaas-intocht te laten slagen.
Bekijk het zelf maar even, na 35 minuten komt de Burton in beeld en vanaf 45 minuten ook weer.
http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1115901# 

Het winterhoesje van de 2CV, laat nog wel wat lucht door

Ik ben onlangs ook nog even met mijn Burton gaan rijden, het was 2 graden boven nul maar wel lekker droog. Burton-cap op het hoofd, dikke jas aan, handschoenen aan, verwarming vol open en het was heel goed te doen, een open auto kun je vaker rijden dan je zou denken. Maar bij dat koude weer komt de luchtgekoelde motor niet op temperatuur, de olietemperatuurmeter komt bij mijn Burton niet van zijn plaats en de schaal begint bij 50 graden. En een te lage olietemperatuur is niet goed voor de motor, koude olie is dik en smeert minder goed dan warme olie. De ideale olietemperatuur is zo'n 90 graden. Bij de eend wordt dan ook een afdekplaat voor de grille geleverd die je beneden de 10 graden moet installeren, zo knijp je de koellucht af en komt de motor beter op bedrijfstemperatuur.

De zwarte kunststof uitdruipmat

Voor de Burton is er (nog) geen afdekking voor de grille leverbaar. Die Burton-grille is nog veel groter dan de eend-grille en laat dus nog veel meer koude lucht door. 
In het Burton-wereldje zijn er allerlei creatieve oplossingen bedacht om de grille af te dekken maar ik vond het allemaal niet geweldig of te ingewikkeld. Eigenlijk moet de afdekking ook nog een beetje kunnen schuiven voor het geval dat het tijdens een rit wat warmer wordt en de motor meer koeling moet hebben.

De uidruipmat/winterhoes. Door het flitslicht valt hij op,
in het echt zie je 'm bijna niet zitten

Hoe pak je dat aan, je kijkt in de winkels wat rond of er geschikt materiaal ligt voor zo'n winterhoesje. Bij de bouwmarkten vond ik niets geschikts, toen las ik het verslag van een Burtonbezitter die hiervoor een grote plastic omslag had gebruikt. Ik ben gaan zoeken in de winkel waar altijd actie is, die plastic omslagen lagen er wel maar waren te klein. Ineens zag ik een vrij stevige maar wel flexibele zwarte kunststoffen uitdruipmat om je natte schoenen en laarzen op te zetten zodat ze kunnen uitlekken. Die uitdruipmat leek mij wel geschikt als basis voor een winterhoesje.
De prijs was 1,99 Euro, hoe kunnen ze het ervoor maken! Uit die uitdruipmat heb ik een rechthoekig winterhoesje gesneden en netjes bijgeschuurd. Dit hoesje heb ik achter de Burton-grille vastgezet met 4 tyraps om de spijlen.

En zo zit het hoesje aan de binnenkant.
Door de 4 tyraps om de spijlen van de grille
kan de hoes  open en dicht worden geschoven

Het hoesje is ook nog verschuifbaar doordat de tyraps kunnen schuiven om de spijlen, en het hoesje kan dus verder open of dicht worden gezet als dit nodig mocht zijn.
Nu nog maar eens uitproberen of de motor beter op temperatuur komt!  

Veilig rijden met als bonus een Burton-contact

Donderdag 27 oktober 2011

De testbaan en het circuit in Lelystad

Een paar maanden geleden vierde ik mijn verjaardag en zoon en schoondochter gaven mij een toch wel uniek cadeau, een deelnemerskaart voor een Volvo Driving Course in Lelystad. Zoonlief en ik rijden beiden Volvo en ik daarnaast natuurlijk de Burton. Nu twijfelden de gulle gevers niet aan mijn rijkunsten, dat zeiden ze er tenminste bij, maar ze wilden mij nog beter voorbereiden op slippartijen in de winter. Zoon en ik zouden samen gaan slippen, wel ieder in zijn eigen auto. Welnu, op 15 oktober was het zover, het was mooi weer, ik moest extra vroeg op en met onze beide Zweedse tanks stonden we om 9 uur in Lelystad. Na een uurtje theorie konden we met zo'n 30 man de baan op, natuurlijk na elkaar en niet tegelijk. Ondanks het mooie zonnige weer zien die instructeurs kans om grote stukken baan spek- en spekglad te maken, er ligt een soort plasticlaag op het asfalt en de hele dag gutst er water overheen. Het was leerzaam, ik heb het antiblokkeersysteem (ABS) en de dynamic stability and traction control (DSTC) eigenlijk voor de eerste keer voelen inspringen. Jawel, ik wist dat de auto deze snufjes had maar als alles goed gaat dan hoeven ze niets te doen en alles ging altijd goed. Tot 15 oktober dus. Tjonge, wat kreeg die auto veel voor de kiezen. Zo moesten we met 60 km/u komen aanrijden, de instructeur stond met ware doodsverachting midden op de spekgladde weg, op het moment dat ik hem al op de motorkap verwachtte gaf hij een stopteken en direct daarna volkomen willekeurig een linksaf- of rechtsaf-teken. De truc is dan dat je na dat stopteken vol in de remmen gaat en daarbij uitwijkt, de ABS houdt die kleine anderhalf ton Zweeds staal dan bestuurbaar. En zo nog meer krachtproeven voor mens en machine. Het deed mij wel pijn, die auto heeft in de afgelopen jaren niet zulke rare capriolen uitgevoerd maar in de praktijk kan dit natuurlijk ook allemaal een keer voorkomen, alleen niet op één dag, zo mag ik hopen.

De prachtige Burton van Driving-Course-Dolf
in British Racing Green

En nu komt het.Toen het middaguur naderde gingen we een hapje eten en gingen we carpoolend terug. Opgelucht als ik was dat ik weer even normaal kon rijden bood ik mij aan als carpool-driver en drie medestrijders schoven naar binnen in de auto. Tijdens het korte ritje naar het restaurant zei de man naast mij dat hij de hedendaagse auto's maar zo-zo vond en dat hij voorliefde had voor zijn kitcar. Nu heeft Volvo zoals u weet de veiligheidsriem uitgevonden en als ik daarvan geen gebruik had gemaakt dan was ik van verbazing van mijn stoel gegleden. Laat de sympathieke man nou ook een Burton hebben gebouwd en daarnaast ook nog een  Deauville, een zeer zeldzame kitcar, ook op onderstel van een 2CV maar dan met deurtjes en met achterbankje. Natuurlijk hebben we onze gegevens uitgewisseld en later per mail ook foto's.

En dit is de schitterende Deauville Canard van Dolf

U zegt het maar, hoe groot is de kans dat je bij een Volvo Driving Course op een willekeurige dag met een willekeurige groep mensen op een willekeurig circuit een mede-Burtonbouwer tegenkomt ? Vroeger deed ik wel eens iets aan kansberekening, dit is een en-en-kansberekening en dan moet je de afzonderlijke kansen met elkaar vermenigvuldigen. Laten we het maar houden op minder dan 1% kans dat zoiets gebeurt.

Een mooie dag, ik heb ook nog mijn certificaat gekregen van de Driving Course, alle andere cursisten trouwens ook.

Hij ploegde voort

Dinsdag 18 oktober 2011

De Burton in de Carel Coenraadpolder, uitgestrekte landerijen,
vers omgeploegd, geweldig mooi

Het is alweer een paar weken geleden dat ik mijn weblog heb bijgewerkt. Ik zal proberen uit te leggen hoe dit zo komt. Aan de ene kant door het tijdrovende geploeter in de tuin, aan de andere kant doordat de Burton, waarvoor dit weblog eigenlijk is opgezet, probleemloos start en rijdt en er technisch dus niet veel te vertellen valt.

We hebben naast heel veel nattigheid in de afgelopen weken wel een paar mooie dagen gehad en natuurlijk zijn we er toen met de Burton opuit getrokken. Zo hebben we ook op een mooie zondag een schitterende tocht gemaakt door de Oost-Groninger polders achter Termunten. En we hebben het weer met eigen ogen gezien, de boer hij ploegde voort in die uitgestrekte polders, natuurlijk nadat het graan, de bieten, de aardappelen en de uien van het land waren gehaald. We zijn door de polders via Blauwestad naar Finsterwolde gereden. Moet u ook eens doen bij mooi weer als u in de buurt bent, door de Carel Coenraadpolder gaan rijden richting de Oostgroninger streek die bekend is van het boek "De Graanrepubliek" van Frank Westerman.

Zo mooi is Groningen

Als je die enorme boerderijen in de buurt van Finsterwolde ziet met hun kasteelachtige voorhuizen en daarnaast de kleine krakkemikkige arbeidershuisjes dan begin je een beetje te begrijpen dat het communisme hier in vroeger tijden de kop opstak, lees "De Graanrepubliek" er maar eens op na.
Tijdens de rit door de polders kom je vreemde plaatsnaamborden tegen als  Ganzedijk en Hongerige Wolf. Ganzedijk was een paar jaar geleden in het nieuws omdat er plannen waren om het complete dorp van de aardbodem te laten verdwijnen. De bevolking protesteerde hevig en even later zag men in dat dit een idioot plan was. En Hongerige Wolf is bekend van de moord door de schrijver Richard Klinkhamer op zijn vrouw. De man had zijn vrouw na de moord laten verdwijnen onder een vers gestort betonvloertje. Toen hij was verhuisd en de nieuwe bewoners zijn vroegere woning gingen verbouwen kwam alles aan het licht. Klik de beide links maar eens aan en lees het allemaal na op Wikipedia.

Je komt nog eens ergens met zo'n Burton !

Ganzedijk, een nieuw plaatsnaambord zou geen luxe zijn

De tuin begint te vorderen, alle nieuwe tegels en klinkertjes en opsluitbanden zijn gelegd, ik moet alleen nog het pleintje achter de garage opknappen maar daar ga ik de bestaande tegels herleggen. Ik wil wel een plek houden waar ik een beetje kan knutselen en knoeien zonder bang te hoeven zijn voor gemors op de tegels. En de kozijnen achter worden geschilderd nadat ik ze eerst helemaal kaal maak met afbijtmiddel. Een hels karwei maar het moet wel. De superbeits die ik een paar jaar geleden heb gebruikt blijkt plotsklaps van samenstelling te zijn veranderd waardoor de beits is gaan bladderen.

Maar we klagen niet en we gaan vrolijk verder !



"Huiswerk", nieuw terras en rechterkozijn van verf ontdaan,
nu die andere 2 kozijnen nog



9/11

Zondag 11 september 2011

Dierbare herinnering, dit was de donoreend, het lijkt
nog heel wat maar koets en chassis waren totaal doorgerot

Het is een gedenkwaardige dag, nine-eleven 2001 zullen we niet snel vergeten en bijna iedereen weet ook nog wel waar hij of zij was toen het bericht kwam dat de vliegtuigen in de torens van het WTC waren gevlogen. Ik werkte in Vught op een groot ICT-project toen het nieuwsbericht kwam en iedereen daarna vol ongeloof naar de beelden keek. En dan te bedenken dat er ook nog steeds mensen zijn die roepen dat het een Amerikaans complot was, dat zullen wel dezelfde soort mensen zijn die niet geloven in de Holocaust of dat er mensen op de maan zijn geweest !
Terug naar ons kleine, gezellige, maar kleddernatte Nederland.

De afgelopen weken is er bijna iedere dag wel regen gevallen en ik kan u verklappen dat mijn Burton nog nooit een regendruppel heeft gevoeld in zijn nu 3200 kilometer lange leven, ik heb de laatste tijd dus niet veel gereden. Af en toe een ritje, ik ben op een zonnige zondag met Ieda nog binnendoor van Spijk naar Pieterburen gereden, een erg mooie tocht, en daar is het eigenlijk ongeveer wel bij gebleven.

En dit werd 'm, andere auto, hetzelfde kenteken

Er hoefde dus ook niet aan de auto te worden gesleuteld, het is immers starten en lopen met die Burton, ook na 2 weken stilstand. Ik ben begonnen met een soort instructieboek/fotoboek/beschrijving van de Burton en zo heb ik de coderingen van alle kabels en aansluitingen op de schakelaars en instrumenten van de kabelboom in mijn Burton in Word vastgelegd. Burton Car Company heeft voor de aanleg van de kabelboom natuurlijk een bouwhandleiding op het web staan maar hier en daar ben ik daarvan afgeweken, soms heb ik een optie niet benut of iets anders bedacht. En dat moet je natuurlijk wel goed vastleggen anders kom je er bij storingen straks niet meer uit.  

Mijn tuinproject lijdt ook zwaar onder de nattigheid maar ik gooi het bijltje er niet snel bij neer. In dit project gaat het trouwens niet om het bijltje maar de bats, het afstrijkplankje, de waterpas, de rubberen hamer, nou al die dingen gooi ik er niet bij neer. Het vordert langzaam maar zeker, de voorraad waaltjes, tegels en opsluitbanden vermindert al behoorlijk. Ook heb ik een extra schrobputje aangelegd want met die toenemende millimeters neerslag moet je ook denken aan de opvang en afvoer van al dat water.

Tot slot nog even een leuk filmpje over een race-Burton op het circuit van Francorchamps, tijdens de 24H 2CV. En dat gaat best snel en dat 24 uur lang, hier is de link:  http://www.youtube.com/watch?v=0_aObARbQnM&feature=player_embedded

Tuinproject, nieuw schrobputje aangesloten op hemelwaterafvoer

Burton 968 over de Eems

Zondag 14 augustus 2011

De Burton in het haventje van Ditzum

Het is nog steeds niet echt Burton-weer maar we hebben wel een paar mooie dagen gehad. En die hebben we natuurlijk aangegrepen om een mooie rit te maken. Op dinsdag 2 augustus was het zowaar warm, je kunt het nu bijna niet meer geloven, en Ieda en ik zijn voor het eerst met de Burton über die Grenze gegangen. Wij wonen aan de Nederlandse kant van de Eems en wilden de Duitse kant van de Eems eens vanuit de Burton bekijken.
Vanuit Spijk zijn we binnendoor gereden naar Nieuweschans, je komt dan door de schitterende uitgestrekte Oost-Groninger polders.
Toen aan de Duitse kant in noordelijke richting omhoog naar Ditzum met het plan om daar samen met de Burton op het pontje naar Emden te varen. De wachttijd bedroeg echter 1,5 uur en dus zijn we omgereden, via Leer naar Emden. Daarna langs schilderachterige Duitse binnenweggetjes naar Greetsiel, een erg leuk toeristisch Duits havenplaatsje waar je prima een middag kunt doorbrengen.

Het vissershaventje van Greetsiel

In zo'n havenplaats met veel vissersboten kom je er echt niet omheen, uiteraard hebben we daar een heerlijk vers visje verorberd. Later langs dezelfde weg terug, ik nog steeds in shirtje, Ieda iets warmer gekleed, en thuisgekomen was de Burton-kilometerstand 280 hoger.
Ik wil trouwens alle bouwers met klem aanraden om een 12 Volt-aansluiting in hun Burton te bouwen, ik ben in ieder geval blij dat ik dat wel heb gedaan. De TomTom plug je nu gemakkelijk even in, en zo'n kastje is bij zulke tochtjes erg handig.

De tocht naar Greetsiel kan ik zeker aanbevelen, een mooie tocht langs leuke binnenweggetjes en door een ruim en mooi landschap.
In Duitsland is de Burton trouwens een nog veel onbekendere verschijning dan in Nederland, het is daar een echte head-turner en als je ergens parkeert dan heb je direkt op een leuke manier contact.

De auto doet het nog steeds fantastisch, geen verkeerde slag, het Euro 95-benzineverbruik ligt rond de 1 op 18, de motor heeft totaal geen olielekkage, er hangen zelfs geen druppels aan het blok en het olieverbruik is minder dan 1 liter op 5.000 km, ik vind het allemaal erg netjes voor een hoogtoerige luchtgekoelde tweecilinder boxermotor !

Allemaal goed nieuws dus, het kon de vorige week echt niet op want in onze postbus zat een blauwe envelop. Nu word ik meestal niet erg blij van die blauwe enveloppen maar deze bevatte een keertje goed nieuws, de Belastingdienst had zelf opgemerkt dat de Burton, lees donoreend, op 30 oktober 2011 jarig is en dan de respectabele leeftijd van 25 jaar bereikt.

Blijde boodschap van de Belastingdienst,
op de brief klikken voor een groter beeld

Reden voor een feestje dus en nu helemaal, want vanaf 30 oktober is de Burton vrijgesteld voor de motorrijtuigenbelasting !

Nu was die 9 Euro belasting per maand wel op te brengen maar het blijft toch leuk, een nagenoeg nieuwe auto die al 25 jaar oud wordt.
Tussen de buien door ben ik nog bezig met ons tuinproject, het zonneterrasje voor de late middagzon met bijbehorend toegangspad liggen erin, nu nog "even" het al bestaande terras en de paden opnieuw leggen en ook nog een beetje uitbreiden.
Mensen en auto's hebben tenminste één ding gemeen en wel dat rust roest, auto's moeten niet te lang ongebruikt blijven staan en mensen moeten niet achter de geraniums indutten.
En daar houden we ons dus maar aan.

En het terras met toegangspad

Virus

Maandag 26 juli 2011

Meilenwerk, Goggomobil coupé

We zijn van het prachtige voorjaarsweer geruisloos overgegaan naar een soort van regentijd, dus het zitgedeelte van het bankje in de Burton is de laatste weken niet erg aan slijtage onderhevig. Af en toe een ritje over de Groninger binnenwegen, daar blijft het bij. Toch maar even verder sparen voor een dakje op de Burton maar daar ben ik nog niet helemaal uit, de instap wordt met dak toch wel erg lastig en ik ben nu eenmaal geen slangenmens.
Daarnaast heb ik nog mijn tuinproject, ik heb heel veel klinkers en tegels besteld en ook geleverd gekregen, maar ook daarvoor heb je droog weer nodig, tegels leggen in drijfnat zand is niet echt handig. Nog even uitstellen dus.


Meilenwerk, Rolls Royce

Ik wil het nog even met u hebben over computers, geweldige apparaten, tenminste als ze goed functioneren. Over dat goed functioneren gesproken, de laatste weken merkte ik dat mijn computer steeds trager werd tot er eigenlijk niet meer mee te werken viel. Hij was op het laatst ongeveer net zo snel als een ambtenaar uit het voormalige Oostblok en dan 3 dagen voor zijn pensionering.
Bovendien kwam er bij het opstarten een vreemde melding NTVDM c0h op het scherm. Dan ga je dus googelen wat met die trage computer heel lastig was, en ik las toen tot mijn grote schrik dat die melding het gevolg was van het Torpig virus. Een heel knap gemaakt maar gevaarlijk virus dat zich nestelt in de master bootrecord en dus direct bij het opstarten actief is. Dat virus wordt niet ontdekt door virusscanners. Jawel, natuurlijk had ik de computer al met 3 verschillende virusscanners gecontroleerd maar hij was volgens de meldingen brandschoon. Ik heb tussen 2 haakjes nog nooit een virus op mijn PC gehad, ik controleer er regelmatig op.

Meilenwerk, Traction Avant in topconditie, geweldige auto !

Dat Torpig virus komt waarschijnlijk op de PC via een bijlage bij een ontvangen mail. En nu het ergste, dat Torpig virus verzamelt alle logins en wachtwoorden die je intypt. Bij dat intypen worden de toetsaanslagen afgevangen, de logins en wachtwoorden worden opgeslagen in een file die naar de criminelen wordt gezonden die uit zijn op je bankgegevens ! Niet fijn, ik heb direct de inloggevens van mijn bank gewijzigd op een andere PC.
En toen ? Dan bel ik onze zoon waarbij ik op jonge leeftijd al de interesse voor computers heb gewekt via de aanschaf en het samen ontdekken van de Commodore Vic20, de Commodore 64 en later PC's. Hij werkt nu in de IT-branche en weet echt alles van computers, van je eigen zoon mag je dat toch zeggen ?
Ook dit keer heeft hij me weer prima geholpen, via allerlei trucs is het virus verdwenen.
De PC loopt weer als een tierelier en ik kon me dus weer eens lekker wijden aan een blogje.

Meilenwerk, Ieda naast een Minerva, een ontzettend grote auto

 Ik hoop niet dat u ooit last krijgt van dit virus. Nog een tip: als uw PC ooit op onverklaarbare wijze erg traag wordt, de PC is schoon en de scanners vinden geen virus, typ dan in "Uitvoeren" de opdracht "Command.com". Als u dan de foutmelding NTVDM c0h krijgt dan heeft u waarschijnlijk het Torpig virus. Dan is het tijd om hulp in te roepen, misschien heeft u ook een zoon of dochter die u vroeger heeft leren computeren, dat zou heel fijn zijn !

Ik heb nog een paar foto's geplaatst die ik bij Meilenwerk in Berlijn heb gemaakt, bij het zien van die mooie auto's loopt het water me nog weer uit de mond, nee niet over het toetsenbord want dat zou weer nieuwe computerproblemen geven.



Meilenwerk, wonderschoon Jaguar-dasbord



Dwergauto en boordgereedschap

Zondag 3 juli 2011

Bij Marten en Immy op bezoek

Na het laatste weblogje is er niet echt iets spectaculairs gebeurd maar dat hoeft natuurlijk ook niet altijd.
Als je er even voor gaat zitten dan is er altijd wel weer genoeg stof om een stukje te schrijven.
En ik ben er nu even voor gaan zitten.
Het weer is wat wisselvalliger geworden waardoor het aantal ritjes iets is afgenomen. Wel hadden we een paar dagen van 30 graden of meer en die hete dagen hebben we aangegrepen om een paar leuke langere tochten te maken.
Heerlijk, die afkoeling in een open auto.
En die positieve reacties van veel mensen op de Burton, het blijft leuk.

Zo stonden we ergens geparkeerd toen er een oude baas van 80 jaar op ons afkwam.
Hij vertelde in het kort zijn levensverhaal, was erg geïnteresseerd in de Burton en het waarom werd ons al snel duidelijk. Hij had meer dan 50 jaar geleden ook een open autootje gehad waarin hij met zijn vrouw leuke tochtjes had gemaakt. Wel was het een heel klein autootje, nu noem je dat een dwergauto. 

Kleinschnittger dwergauto

Toen ik wat doorvroeg bleek het een Kleinschnittger te zijn geweest, toen al zeldzaam en nu nog veel zeldzamer. Gemaakt in Duitsland van 1950 tot 1955, met een ILO-tweetaktmotor van 125cc en 6 pk !
Er zijn maar een kleine 3.000 stuks van gemaakt.

Bekijk de foto's van de Kleinschnittger maar eens goed, de foto's komen niet van de oude baas maar die heb ik van Internet gehaald, het lijkt een beetje op een Burton die te heet gewassen is.

Toeval ? Ja, maar daarom extra leuk om mee te maken.





Nu even iets heel anders, ik heb veel oudere auto's gehad en we gingen als gezin daar natuurlijk ook mee op vakantie.

Te heet gewassen Burton ?

Misschien ga ik nog eens een weblogje wijden aan de toch wel vele pechgevallen die ik met die auto's op vakantie heb gehad. Ik kon het gelukkig bijna altijd zelf wel verhelpen en had dan ook bij alle reizen een goedgevulde gereedschapstas bij me. Als we straks wat verder van huis gaan toeren met de Burton en pech zouden krijgen dan moet je dat natuurlijk ook zelf kunnen verhelpen, ik heb de auto immers zelf gebouwd !
Nu kun je iedere keer als je vertrekt het gereedschapsbord in de garage gaan leegplunderen maar dat is niet praktisch. Op Internet heb ik eens gekeken naar een pech-onderweg-gereedschapssetje maar ik kon niets geschikts vinden. Ik heb dus zelf maar een lijstje met nuttige boordgereedschappen gemaakt en heb mijn verjaardag aangegrepen om dit om te zetten in een verlanglijstje.
En het is geweldig, Ieda heeft het hele verlanglijstje afgewerkt ! 

Ik ga op vakantie en neem mee ......

Als wij met de Burton op vakantie in de toekomst ooit getroffen worden door mechanisch onheil dan kan ons weinig meer gebeuren.
Natuurlijk afgezien van echt hele grote ellende zoals uitgelopen krukaslagers, afgebroken kleppen enzo, maar daar gaan we maar niet vanuit.

Meilenwerk

Maandag 13 juni 2011

Een laatste stuk Berlijnse muur, ter herinnering

Het weer is op deze 2e Pinksterdag jammer genoeg wat minder, toch heb ik vanmiddag nog een ritje in de Burton gemaakt, zo tussen de buien door. De afgelopen week hebben we trouwens iets langere ritjes gemaakt, namelijk heen en terug naar Berlijn. En die ritjes van 2 keer 570 kilometer plus wat lokaal verkeer hebben we toch maar in onze V70 gemaakt, dat schiet wat sneller op over de autobahn. Bovendien was het een stedenreis en dan gaat het niet om het rijden zelf, je wilt er immers snel zijn. Over Berlijn hadden we al veel positiefs gehoord en dat wil je dan ook wel eens met eigen ogen zien. We zijn er 5 dagen geweest en hebben heel veel gezien maar nog lang niet alles. Een erg indrukwekkende wereldstad met ruim 3 miljoen inwoners en een enorme geschiedenis waarvan je de sporen overal terugvindt. Na de keizers en koningen werd de monarchie een republiek en zoals bekend kwamen van 1933 tot 1945 de nationaal-socialisten in Duitsland aan de macht. 

Hierover is veel te zien en te lezen, ook over de jodenvervolging, erg goed dat dit in het centrum van het toenmalige derde rijk uitgebreid wordt vertoond en uiteengezet. Als u eens in Berlijn komt, bezoek dan beslist ook het Judendenkmal, na je bezoek ga je je voor de zoveelste keer afvragen hoe het in vredesnaam mogelijk is dat mensen elkaar zoiets aandoen.

En na de oorlog kwam de bezetting van Berlijn, de scheiding tussen oost en west en de muur van 1961 tot 1989, er zijn nog een paar restanten van die muur met daarbij ook weer informatiecentra. 

Meilenwerk, ook Citroën is aanwezig

Een echte aanrader dus, Berlijn. De schitterende nieuwe gebouwen na die Wende in 1989, de restauratie van oude gebouwen die door het Oostblok werden verwaarloosd, je moet het gewoon een keer zien. 



Natuurlijk hebben we in Berlijn ook nog de automobiele cultuur opgesnoven, we hadden de tip gekregen om Meilenwerk te gaan bezoeken, nog bedankt Bert ! Meilenwerk is een gerestaureerde voormalige tramremise waarin een aantal exclusieve autobedrijven zijn ondergebracht. Die autobedrijven zijn gespecialiseerd in één of meerdere merken en hebben een werkplaats. Totaal gerestaureerde exemplaren worden dan weer te koop aangeboden. We hebben heel veel bijzondere auto's gezien, van DKW tot Ferrari. 

Meilenwerk, Jaguar XK120 OTA 1951,

 prijs Euro 102.500



We kwamen ook nog een Jaguar XK120 OTS uit 1951 tegen, die vast een beetje model heeft gestaan voor de Burton.

  

Afijn, bekijkt u de foto's maar even rustig.



Burton 968, zou die Jaguar hierboven een
inspiratiebron kunnen zijn ?





Meilenwerk, zomaar een rijtje exclusieve auto's

Komkommerleed

Dinsdag 31 mei 2011

We horen de laatste tijd van alles over besmette komkommers. Ik moet zeggen dat het verwarrende berichten zijn. De EHEC-bacterie doolt rond in Noord-Duitsland, er worden veel mensen ziek, eerst krijgen de komkommers uit Spanje de schuld, dan ligt het ook aan de Nederlandse komkommers, vervolgens moet je ook nog uitkijken met sla, tomaten en paprika. En dat in de zomerperiode, de tijd van die heerlijke salades ! Het was beter geweest dat de boerenkool of een andere kool de schuld had gekregen, daar kunnen we nu goed mee leven en tegen de tijd dat het winter wordt is de EHEC-malaise hopelijk wel weer over. 

Afgegraven grond voor pad naar zonneterras

Ik heb trouwens nooit geweten dat er zoveel komkommers in Nederland worden geplukt, u wel ? Meer dan 100 miljoen per jaar (!), een grote teler uit Erica levert alleen al 22 miljoen komkommers per jaar, dat is in het groeiseizoen 100.000 komkommers per dag. In zo'n bedrijf is het toch onvermijdelijk dat je ook zelf steeds meer op een komkommer gaat lijken ? Hoewel, ik zag de arme man op de TV en qua uiterlijk zou je eerder een tomaatkweker achter hem zoeken.

Met al die ellende rondom groente, fruit en vlees begin je wel steeds meer te denken aan een eigen moestuintje, wellicht ook een varkentje en wat kippen. Nou, de kippen hebben we al maar daar zijn we zo aan gehecht dat we die echt niet door onze keel kunnen krijgen, zelfs niet als kippensoep. En een varkentje hebben we niet en dat gaan we ook niet doen want ook van een varkentje ga je houden en je vrienden ga je niet opeten. Maar dat moestuintje komt wel in zicht !  Zoals u weet ondergaat onze tuin een totale make-over en daar ben ik nogal druk mee. Het terras wordt uitgebreid, er komt zelfs nog een apart zonneterrasje bij en dat betekent tegels leggen. Maar onder die tegels moet zand liggen op plekken waar nu overal zware Groninger zeeklei ligt. 

Afgraving voor vergroot terras, minder gras = minder maaien !

Die klei moet dus eerst worden afgegraven en daar ben ik momenteel druk mee bezig. En die klei moet ook nog eens worden afgevoerd, voor onze deur staat dus een gehuurde container die berekend is op 10 m3 grond. Dat leek eerst veel maar de container raakt al aardig vol, die 10 m3 haal ik wel. Mijn armen zijn voor mijn gevoel wel iets langer geworden door de vele zware kruiwagens maar dat trekt wel weer bij.

De afgegraven grond gaat naar de overslag van onze gemeente, daarna moet er vulzand komen en natuurlijk de tegels met opsluitbanden.    

En dat moestuintje ga ik ook nog aanleggen en we gaan er ook komkommers telen, zonder EHEC-besmetting. Ik zal alvast die komkommerteler uit Erica waarschuwen, hij kan voor volgend jaar zijn productie naar beneden bijstellen !

En dit is de 10 m3-container, raakt al lekker vol

Dan is er natuurlijk ook nog de Burton, bij mooi weer rijden we ermee, het is nog steeds een groot genoegen. We hebben het steeds vaker over een Burton-vakantie in Frankrijk maar we zien ook wel in dat er dan toch een dakje op de auto moet komen. Als je in je vakantie overvallen wordt door een paar regendagen dan is dat zonder dakje niet leuk. En ook in Frankrijk kan het goed regenen, we zijn ons dus aan het oriënteren. BCC levert een mooi dak maar dat heeft als nadeel dat de instap nog moeilijker wordt, er zijn ook alternatieven met een dak dat bij het instappen aan de bovenkant kan worden opengeritst. Nog even nadenken, een dak is vrij kostbaar, van 1250 tot 1750 Euro, en je moet dan wel een goede keuze maken.

Onder het werken in de tuin kun je trouwens prima nadenken, bij het versjouwen van klei kun je je verstand op nul zetten en de blik bijna op oneindig, namelijk op die grote container.

Op de site van BCC kwam ik nog een leuk promotiefilmpje tegen, ik blijf natuurlijk reclame maken voor die sympathieke jongens uit Zutphen, hieronder staat de link:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=b2g_h8LvrFs

Grondkabel

Maandag 16 mei 2011

Burton met BMW-boxer. Geen simpele klus !

Zo, het heeft even geduurd, het schrijven van een nieuw weblogje. Blogger heeft er weliswaar een paar dagen uitgelegen maar daar wil ik me niet achter verschuilen, de waarheid dwingt me te vertellen dat ik gewoon weinig tijd heb gehad om te bloggen.

Nou hoor ik u denken: "Waarmee kan een mens dan wel alle dagen zo druk zijn ? "

Natuurlijk hebben we de nodige ritjes in de Burton gereden en dat is nog steeds geweldig ! De laatste aanpassingen aan de Burton moet ik trouwens nog steeds doen, in de motorkap moet een verstevigingsbeugel worden gekit en de carburateur krijgt een grotere sproeier maar dat moet maar even wachten op een paar regenachtige dagen. En ik moet binnenkort nog een keertje naar BCC in Zutphen, voor het unieke nummerplaatje en om wat transportbeschadigingen te laten wegwerken. Er zijn trouwens genoeg kitcar-activiteiten, in de lente en zomer worden er veel ritten georganiseerd, helaas meestal in het zuiden en westen van het land. Zo was er de "Damtotdamtotdam"-rit, langs allerlei plaatsen die op "dam" eindigen en dan in Noordholland bij Amsterdam in de buurt. Zie voor een indruk van deze rit met ongeveer 40 deelnemers het volgende filmpje:

http://www.youtube.com/watch?v=YVxvo8hLQuQ&feature=player_embedded

Wel even het geluid aanzetten voor de juiste beleving. 

64 ienie-mienie-hederaplantjes

Naast de Burtons, Patrons, Lomaxen, Voglietta heb ik in het filmpje ook een echte Morgan ontdekt, een schitterende auto maar hij past niet in dit rijtje, een beetje onder z'n niveau, eerlijk is eerlijk.

Ik ontdek ook steeds meer ware kunstenaars in het kitcar-gebeuren. Zo is er bijvoorbeeld de "GroeneGrommer" die een BMW-boxer in zijn Burton heeft ingebouwd en aangesloten op de versnellingsbak van de 2CV. De Burton-carrosserie paste ook niet meer helemaal om de BMW-motor heen en moest worden voorzien van allerlei extra gaten. Nu wordt de Burton na een paar jaar te hebben gereden optisch mooier gemaakt, zie de foto.

Wat bij mij niet kon wachten tot de eerstvolgende regenperiode zijn de tuinwerkzaamheden. Langs het betongaas in de zijtuin hebben we hedera geplant, 64 erg kleine plantjes nog, maar ze slaan goed aan.

Grondkabel naar blokhut

Ook heb ik de bebossing van de gemeente aan de achterkant van het gaas gekortwiekt om meer licht te krijgen. Ik weet niet hoe het met uw gemeente is gesteld maar ik heb de indruk dat gemeenten steeds groener worden, de struiken in de plantsoenen worden niet meer gesnoeid en er groeit veel mos en onkruid tussen de straatklinkers. Bewust beleid of centenkwestie ?

Mijn grootste klus in de afgelopen 2 weken was trouwens de aanleg van 35 meter grondkabel van de garage naar de blokhut achterin de tuin. Die grondkabel, een rol van 100 meter, had ik al 5 jaar op zolder liggen en het moest nu dan toch maar eens gebeuren want het was mooi droog weer. Tegels eruit, geul gegraven, doorvoer gemaakt in garagemuur en blokhutvloer, kabel leggen, zand erin, tegels erin en toen de zaak aangesloten.

Spanning in de blokhut

De blokhut beschikt nu over binnenverlichting, een stopcontact en buitenverlichting. Luxe boel, vind ik zelf ook wel. De buitenverlichting werkt op een bewegingsmelder maar kan ook permanent branden, bijvoorbeeld op lange zwoele zomeravonden. 

Na enig zoekwerk op Internet vond ik de schakeling met 2 wisselschakelaars, de eerste om de spanning aan- en af te schakelen en de tweede om te switchen tussen de spanning naar de bewegingsmelder en de spanning rechtstreeks op de lamp.

En het werkt gelukkig ook nog !