| Zeehond aan de beterende hand |
Tussen het Burtongesleutel door zijn we met kleinzoon Maurice nog even een kijkje gaan nemen bij het zeehondencentrum in Pieterburen. Er waren veel zeehonden in de crèche, leuk om te zien maar het minder leuke is dat die zeehonden in Pieterburen allemaal ziek zijn of herstellende. Bijna alle zeehonden krijgen namelijk longworminfectie en worden daar ziek van als ze geen weerstand hebben. Het ligt dus aan gebrek aan weerstand en dat komt door verontreiniging van de Waddenzee en te weinig voedsel door overbevissing. Aldus Lenie 't Hart, de zeehondenmoeder en die kan het weten.
Het lijkt gek maar er is een overeenkomst tussen de zeehonden en de Burton. Aan beide mankeert namelijk iets en met veel tijd en aandacht proberen we dat te verhelpen. De Burton stotterde en ging na een tijdje op één cilinder lopen. Om goed bij de motor te kunnen komen moeten het front en de voorspatborden worden verwijderd en dat heb ik dus maar gedaan. De voorspatborden, het front en de koplampbeugel blijven daarbij gelukkig wel één geheel. Aan beide kanten moeten 8 bouten worden losgedraaid, in totaal dus 16 bouten en dat kost ongeveer een uur.
| Zonder spatborden en front kun je overal goed bij |
Het lastige is dat er hulp bij nodig is, de bouten hebben moeren en die zitten in het vooronder, Je hebt dus een maatje nodig die de bouten verhindert om mee te draaien. En als je de voorkant los hebt en dit geheel eraf gaat tillen dan heb je ook hulp nodig. Gelukkig heb ik Ieda tot mijn beschikking, die krijgt er op deze manier langzamerhand ook verstand van en dat is maar goed, de combinatie techniek en vrouwen moet worden gestimuleerd.
Het geplof en gestotter blijkt niet heel simpel op te lossen. Eerst heb ik de compressie van beide cilinders opgemeten, dat was 8 aan iedere kant en dat is prima bij een koude motor. Ik heb de weerstand van de nieuwe bougiekabels opgemeten, dat gaf wel veel verschil te zien, dat moet ik nog uitzoeken. Van de aansluiting van één van de kabels op de bobine heb ik een stukje rubber afgesneden zodat de kabel beter contact maakt, nogmaals de carburateur uit elkaar gehaald en toen maar besloten om een andere carburateur te halen. De oude carburateur vertoonde namelijk veel speling op de gasklepas en de schroef om de CO te stellen was krom en het schroefdraad in de carburateur was eigenlijk vernield door vorige bezitters. Gelukkig had "In m'n Eendje" nog een goede carburateur van de juiste soort liggen en die zit nu op de Burton en de motor heeft daarna ook alweer gelopen.
Het slechte lopen heeft te maken met de bougies die snel last hebben van roetaanslag, een bewijs van een slecht benzine-luchtmengsel of een slechte vonk. Een paar andere bougies erin en het motortje liep prima. Nu maar even kijken of dat ook na wat langere tijd het geval is.
Ik ga ook nog even kijken naar de oorzaak van de lichte olielekkage en dan kan het front er zo langzamerhand weer op. Wel moeten er nog gaten in het front worden gemaakt voor de warme luchtafvoer. Dat komt nog wel, je moet geduld en aandacht hebben, net als bij zeehonden, maar uiteindelijk komt het meestal allemaal wel weer goed.
| De losgeschroefde voorkant |

Geen opmerkingen:
Een reactie posten