Spaargas en hangende pot

Vrijdag 23 juli 2010

Ik heb even geen tijd gehad voor mijn weblog en dat is eigenlijk ernstig te noemen want we zitten nog steeds midden in de verbouwing ! Nu zijn er gelukkig wel lichtpunten, de slaapkamers boven zijn nagenoeg klaar om weer te worden ingericht en wij slapen sinds een paar dagen zelfs weer op onze vertrouwde slaapkamer op de bovenverdieping. Zo langzamerhand halen we de opgeslagen slaapkamerspullen weer uit de zeecontainer die nog steeds aangemeerd voor ons huis staat. Flexibele buren met al 3 maanden uitzicht op deze roestige bak, ontzettend bedankt voor jullie begrip !

En de badkamer is weer in de opbouwfase, nieuw plafond, wandtegels, bad, badmeubel, hangende toiletpot. Tegenwoordig mag de pot niet meer op de grond staan maar moet ie hangen. En we willen natuurlijk niet worden uitgemaakt voor ouderwetse dino's dus wij zijn ook maar aan de hangende pot gegaan. Nog niet erop, nog even wachten.

Links het bad en staand zicht op de hangende pot.

Vandaag zijn de vloertegels gelegd. Als dat allemaal uitgehard is dan kan de douchecabine worden geplaatst maar dan moeten de laatste wandtegels nog wel even worden gezet en daarvoor is het wachten weer op 2 doosjes strips die tussen de tegels achter de douchecabine worden geplaatst. Nog genoeg te doen, eigenlijk kun je best zeggen dat een modale verbouwing is uitgelopen op een midlife update van onze woning.

Het is trouwens alle dagen warm weer, het nadeel hiervan is dat we heel veel zweten, het voordeel is dat we bij gebrek aan een badkamer lekker buiten kunnen douchen op een beschut plekje buiten het zicht van iedereen. Die douche is gewoon een tuinslang met de overbekende verstelbare Garden-zeg eens a-sproeier op de goede hoogte vastgebonden aan de pergola en met de tuinslang aan de voedingskant aangesloten op de mengkraan in de garage. Een heerlijke douche ! Ook al omdat ik onze spaargasboiler eindelijk maar toch heb vervangen door een niet-spaargasboiler met veel meer comfort en veel meer warm water. Zo'n spaargasboiler zal best zuinig met gas omspringen maar dat is dan ook het enige voordeel, een bad krijg je er niet goed mee vol en douchen kan maar vrij kort.

Voor de liefhebbers links de spaargasboiler, te koop voor een prikkie ! Zo losgekoppeld bespaart deze jongen trouwens pas echt veel gas !

De zolder van de garage ga ik nu zo langzamerhand ook weer inrichten, Dat moet wel want ook daarvan is het dak vernieuwd. Daarna heb ik weer overzicht over de Burton-onderdelen die nu allemaal uit nood in de lege Burton liggen opgeslagen en ga ik verder met de bouw. 
Links een foto van de badkamer, de vloertegels zijn zojuist gelegd. Wordt wel mooi, een beetje jammer om straks te gaan gebruiken, eigenlijk is zo'n buitendouche ideaal, geen condens, geen kalk, geen dweil- en zeemwerk achteraf. Ook 's winters wel een aparte belevenis.

Rijdende en niet-rijdende badkuipen

Zondag 4 juli 2010

Even weer een momentje om mijn weblog bij te werken. Zoals altijd en bij iedereen zijn er op elk moment kleine plus- en minpunten te melden.

Pluspunten: er staat een Burton in aanbouw in de garage, de verbouwing van het huis vordert prima, we zijn gezond, het is prachtig weer.

Minpunten: de bouw van de Burton vordert niet en het is nu heel mooi weer om er in te gaan rijden, we kunnen ons niet meer op de gebruikelijke manier douchen maar dat is niet heel erg want dat kan ook in de tuin met een slang op de warmwaterkraan, het is een beetje te warm voor een verbouwing onder een schuin dak waarvan je de nieuwe dakpannen niet kunt aanraken zonder verbrandingsverschijnselen.

De sierpleister zit in ieder geval op de muren van de bovenverdieping en dat is erg mooi geworden, we zijn nu alles aan het afverven. En de badkamer is gestript, tussenmuurtjes eruit, tegels eruit, wasbakken eruit, plafond eruit, oud ligbad eruit.

Dat oude ligbad bleek van gietijzer te zijn en was niet te tillen. Simon heeft het blad met heel veel rake klappen in tweeën gesplitst en toen konden we de helften die ieder nog veel meer dan 50 kilo wogen langs de trap naar beneden dragen.

Dus nog een pluspunt, het nieuwe bad wordt van polyester, evenals de Burton. Nu begrijp ik ook iets beter dat sommige critici een Burton ook wel een rijdende badkuip noemen.

Linksboven: de 35 jaar oude badkamer met groene vloertegels en gele wandtegels, ooit heel modern

Rechtsboven: de ontmanteling van het oude ligbad

Midden: het oude gietijzeren ligbad gehalveerd

Onder: ons dagelijks uitzicht, de bedrijfsauto van Simon, de hardwerkende aannemer die de ingrijpende verbouwing tot grote tevredenheid uitvoert.

Courgette-tijd

Donderdag 24 juni 2010

De courgette-tijd zal de meeste lezers niets zeggen, de komkommertijd des te meer. Even een stukje uitleg. Men spreekt van komkommertijd als er weinig nieuws is en dat schijnt altijd voor te komen op het moment dat de komkommers plukrijp zijn, dus in augustus. Het is nu nog maar eind juni, eigenlijk moet je dus spreken van de pré-komkommertijd. In onze situatie kun je zelfs spreken van de courgette-tijd want bij gebrek aan komkommers heb ik maar courgettes gepakt voor de foto.

Er is dus weinig nieuws te melden over Burton 968, want we zitten nog steeds midden in de verbouwing. Simon heeft de plafonds afgemaakt en alle aftimmerlijsten geplaatst en op dit moment zijn de stucadoors bezig om sierpleister op de muren aan te brengen. Vóór het sierpleisteren moest alle houtwerk inclusief de kozijnen worden geverfd en dat hebben we zelf gedaan. Ik ben dan van het plamuren en het schuren en Ieda van het verven want dat kan ze als de beste en ze vindt het nog leuk ook. De volgende week is de badkamer aan de beurt en daarna moet het klaar zijn.

Ik heb alweer voorzichtig onder de kleden gekeken die de Burton in aanbouw bedekken, ik draai de motor af en toe met de hand even rond, druk het rempedaal in om de remzuigers soepel te houden, ruik even aan de benzinetank en kijk uit naar het moment waarop ik verder kan sleutelen. Dat duurt gelukkig niet zo heel lang meer !

Schoolreisje en duopalen

Zondag 13 juni 2010
Eventjes uit de verbouwing !

De afgelopen week zijn we 3 dagen in Soest geweest bij dochter en schoonzoon om op de kleinkinderen te passen. Dat komt zo, dochter Anneke werkt in het onderwijs en ze gaat ieder jaar met een paar groepen kinderen en bijbehorende leerkrachten op schoolkamp, een feest voor de kinderen maar voor de onderwijzers een uitputtingsslag, goed vergelijkbaar met een zware legeroefening.

Dat oppassen is voor ons genieten, Mariëlle van 8 jaar naar school brengen en weer ophalen, met Maurice van 3 jaar spelletjes doen, blokjes rond op de skelter, Soest verkennen. Naar de ijssalon, pannenkoeken eten en veel lachen om de leuke uitspraken.

Quote van Maurice "Opa, je krijgt weer haar" toen hij bij mij op de nek zat en wat verdwaalde donshaartjes op mijn glimmende schedel ontdekte. Kinderen geven je toch altijd weer hoop !

Alleen het slapen op een ander bed valt niet mee, we hadden een aero-bed geleend, een luchtbed met ingebouwde stofzuiger-blazer waarvan het eindresultaat te wensen overlaat, òf te hard òf te zacht. Bovendien verliest zo'n ding 's nachts lucht en om dan de stofzuiger-blazer te starten is misdadig, je maakt het hele huis en waarschijnlijk een deel van Soest ook wakker.

Dochter en schoonzoon wonen vlakbij paleis Soestdijk, een mooi en welvarend stukje Nederland. Zó welvarend dat er dubbele lantaarnpalen in hun straat zijn gezet, steeds twee naast elkaar. Eerst dacht ik dat mijn dubbele beeld misschien door de drank kwam maar dat kon niet, het alcoholpromillage in mijn bloed was echt nul. En toen ook Ieda twee palen naast elkaar zag wist ik dat het echt was. Wat blijkt nu, Soest vervangt de lichtmasten en doet dat op een wel heel speciale manier, eerst wordt er een nieuwe bijgeplaatst en na een tijdje halen ze de oude weg. Links een foto van de duopalen.

Thuis zijn we de bovenverdieping aan het verven, de stucadoor heeft alle muren gerepareerd en wij zijn bezig om de muren te voorzien van een isolatie- en fixeerlaag voordat de sierpleister op de muren komt. Een tijdrovend karwei, in totaal moet er zo'n 40 kilo fixeer op de muren maar we zijn al op de helft.

Rechts een plaatje van slaapkamer 1 met gerepareerde muren, de fixeerlaag zit er inmiddels ook op.

Over de Burton helaas nog weinig nieuws, op mijn verjaardag kreeg ik nog wel een leuke gimmick, een heuse vliegeniersbril om straks in de open auto te dragen. Schijnt goed te werken tegen vliegen in de ogen. 

Twee zonnetjes in huis

Zondag 6 juni 2010
Als je het te druk hebt om je weblog met regelmaat bij te houden dan klopt er iets niet. Dat zou je tenminste wel zeggen en aan de trouwe lezers ben ik toch wel een beetje verplicht om deze windstilte te verklaren. We zijn namelijk bijna iedere dag tot 's avonds laat bezig om de bovenverdieping weer in ere te herstellen. En dan tuimel je moe je bed in, dat overigens nog steeds in de zitkuil beneden staat. Het voelt een beetje als kamperen in je eigen huis. En dan staat het weblog op prioriteit 2. Bovendien hoort dat weblog natuurlijk te gaan over de bouw van van Burton 968 en niet over het huis waarin die Burton wordt gebouwd.

Nog even ter verdediging, onze bovenverdieping telt 4 slaapkamers, een overloop en een badkamer. Zo'n dakamputatie brengt heel wat teweeg doordat bijna alle opgaande muren op de slaapkamers tot aan het schuine dak lopen en nu dus behoorlijk zijn gehavend. Binnenkort komt de stucadoor om alle muren eerst te herstellen en daarna te sierpleisteren. Hij heeft het oppervlak gemeten en komt op 118 m2. Ik schrik altijd van die oppervlaktes en hoeveelheden, wat te denken van 180 m2 dak, 33 meter zinken dakgoot en een kleine 2.000 dakpannen.

Even terug naar ons dagelijks verblijf op de bovenverdieping, vooraf moet al het houtwerk worden behandeld en dat doen we zelf. Dat betekent schuren, plamuren, in de grondverf zetten en  aflakken. Ook zijn er nieuwe plafondplaten in de slaapkamers en op de overloop geplaatst. Het schiet dus wel op maar het kost heel veel tijd.

De buitenkant van het huis is gelukkig bijna klaar, het dak ligt er mooi strak op, hierboven een foto van de achterkant.

Ook hebben we nog een leuke maar nuttige noviteit in ons huis, een daglichtsysteem dat het daglicht door een buis transporteert vanaf een bol oog op het dak naar de trapopgang. Die trapopgang was erg donker en meer buitenlicht was eigenlijk alleen te realiseren door zo'n daglichtsysteem, een extra dakraam was niet mogelijk. Die buis heeft een sterk reflecterende binnenkant, vergelijkbaar met een reflector in de koplamp van een auto. Bij ons is die buis 2 meter lang en maakt ook nog eens 2 tegengestelde bochten van 45 graden. De diameter is 25 centimeter maar er komt een licht uit, ongelofelijk ! 

Voor onze aannemer Simon was dit ook een primeur maar het zit er keurig in.

Het komt van een Belgische leverancier en het is van Amerikaanse makelij. Misschien wel ontwikkeld om de vijand te verblinden tijdens Desert Storm, wie zal het zeggen, veel nieuwe dingen worden ontwikkeld vanuit de ruimtevaart of  het leger. Het effect is in ieder geval letterlijk en figuurlijk verblindend.

We hebben nu in ieder geval naast Ieda een extra zonnetje in huis !

Hieronder links een plaatje van de buis en rechts de trapopgang die nu in het licht baadt. Alles moet nog wel worden afgewerkt, er komt ook nog een glazen ring op de lichtopening om het licht te filteren.

Ik popel wel om de Burton af te bouwen maar moet nog even geduld hebben. Wel zijn de laatste 2 ontbrekende onderdelen nu binnen, de kruiskoppeling in de stuurinrichting en de snelkoppeling om het stuur eraf te halen, gemakkelijk voor het instappen en ook nog een goede diefstalbeveiliging. Want sturen zonder stuur is niet leuk, net als een huis zonder dak.

Hieronder links de kruiskoppeling en rechts de snelkoppeling.

Over zink in de krimp en patineerolie

Donderdag 20 mei 2010

Zo, we zijn weer onder de pannen, in dit geval zelfs onder de nieuwe pannen. Ook de nieuwe nokvorsten zitten op het dak en alle oude lood langs de aanhechtingen en rondom de schoorsteen is vervangen door nieuwe loodslabben. Zoals alles aan en op het dak heeft de mens ook de loodslab bedacht in haar strijd tegen het water. Wel veel werk, oud lood uitfrezen, nieuw lood snijden en vastzetten en aanvoegen. En dan het lood inwrijven met olie. Olie op het lood ? Jawel, speciale patineerolie die de oxidatie van het lood tegengaat en grijze strepen voorkomt. Je moet het maar weten. Onze aannemer Simon weet het gelukkig allemaal en dat is een hele geruststelling !

Nu nog een rand zink, nog wat hoekpannen en halve pannen en dan is de buitenkant zo'n beetje klaar. Er komt ook nog een daglichtsysteem in, een bolletje op het dak ter grootte van een dakpan dat met buizen en reflectoren het licht geleidt om een hoekje en dan zo'n 2 meter verderop helder daglicht laat zien, we zijn benieuwd !

We hebben daarna nog genoeg te doen, want alle slaapkamers en de overloop moeten een flinke opknapbeurt hebben. Nieuwe plafonds, muren repareren en stucadoren, verfwerk en natuurlijk afwerken van het nieuwe beschot en de dakramen. We hebben het allerlaatste stuk behang in huis er alvast maar afgestoomd, dat was nog van de vorige bewoners. Maar goed dat het behang nu uit de slaapkamer verdwenen is, het was echt niet fris meer.

Gewichtig detail: de eerste container met oude dakpannen woog 8.000 kg en er staat nu nog een kleinere in de tuin met ook nog wel 1.000 kg dakpannen. O ja, de tuin is ook niet helemaal meer zoals ie was maar die moest toch op de kop, in dit geval op de schop.

Komt allemaal wel, evenals de Burton. Van de Burton zijn trouwens de nog ontbrekende onderdelen weer leverbaar, de kruiskoppeling in de stuurstang heb ik binnen en de snelkoppeling om het stuur eraf te halen komt morgen. Ook heb ik bij een medebouwer een hele mooie zelfontworpen richtingaanwijzerschakelaar gekocht en 2 halve maantjes om de uitsparing in de motorkap voor de koplampenbuis mooi af te werken.

Die Burton begint wel te kriebelen, helemaal als de zon schijnt !

Foto rechtsboven: de "krimp" tussen beide dakvlakken, toen nog open en met oud zink, nu alweer met dakplaten, dakpannen en nieuw zink

Foto daaronder links: de voorkant, strak dak en steigers alweer weg

Foto daaronder rechts: de bouwplaats vanaf de "krimp" gefotografeerd. Let ook even op de bloeiende Japanse Kers van de buren, de natuur gaat gewoon zijn gang

Foto onder links: de bling-bling-richtingaanwijzerschakelaar voor de Burton

Luctor et emergo

Donderdag 13 mei 2010

Maandag is een start gemaakt met de achterkant van de woning. Hetzelfde ritueel, pannen eraf, glaswol eraf. Tjonge wat een bende, glaswol van 34 jaar oud in vergane folie, we waren met z'n drieën bezig en kregen alledrie jeukverschijnselen. Toen de panlatten eraf en de dakplaten eraf. Eerst maar anderhalve slaapkamer gedaan in verband met de herfstachtige Hollandse lente, toen snel de nieuwe dakplaten en de isolatieplaten erop, Simon heeft toen alles afgepurd -waarschijnlijk een nieuw zwak werkwoord trouwens, afgeleid van het wondermiddel Pur, verbuiging moet dan haast wel zijn:  purren, purde, gepurd ? Maandagavond is nieuwe dakgoot nummer vijf geïnstalleerd. Dinsdag is de dakbedekking van de andere anderhalve slaapkamer aan de achterkant gesloopt en weer opnieuw opgebouwd.

Aan het eind van de dag was het dak helemaal dicht, alleen de panlatten en pannen lagen er nog niet op, dat was de geplande klus voor woensdag. Later bleek dat dakpannen en lood toch wel onmisbare dingen zijn want in de nacht van dinsdag op woensdag kwam het hemelwater met bakken tegelijk naar beneden, trouwens compleet volgens de planning van Piet Piraat. Eerst ging het nog wel, later hoorden we duidelijke plok-plok-geluiden, het water dat van het dak in de vrije val de schoorsteen ontmoette zocht een weg naar binnen en vond deze weg ook. Met platte bakjes tegen de muur omdat het in de breedte lekte en met handdoeken en ook lakens konden we erger voorkomen. De wekker lieten we 's nachts om de 2 uur aflopen, kijken of het nog erger werd, bakjes leeggieten en toen weer een poging om te slapen. Van een familielid die blijkbaar goed met lekkage vertrouwd is hoorden we dat hij altijd de witte bakjes van de Chinees hiervoor bewaart, een goede tip maar wij vertrouwen erop dat waterbakjes plaatsen niet tot onze routinehandelingen gaat behoren. Eigenlijk is het onvermijdbaar dat er tijdens de vervanging van het complete dak ergens iets gaat lekken.

In dit natte landje is de wapenspreuk Luctor et emergo van de Provincie Zeeland toch wel verrassend vaak van toepassing.

Zodra het woensdag droog werd heeft Simon de aannemer een megaklus verricht tot 9 uur 's avonds, alle panlatten op de achterkant zijn erop gespijkerd, een nauwkeurig werkje met veel metingen om goed uit te komen en met vereende krachten zijn bijna alle pannen aan de achterkant nog gelegd ook ! Bij de schoorsteen is eerst het oude lood nog even gebruikt om regenwater uit mogelijke nieuwe depressies af te doen buigen. Ook dat is weer gelukt, eigenlijk is het onvoorstelbaar dat in slechts 3 dagen de achterkant met nog oud dakbeschot en oude dakpannen is omgetoverd naar een strak dak met nieuw beschot, isolatie en nieuwe dakpannen !

Foto's: linksboven weer een frisse blik naar buiten door dakloze slaapkamer nummer 3.  Rechtsboven een kiekje van de gewraakte schoorsteen met waterafvoerprobleemveroorzakende constructie.

Daaronder de achterkant met nieuwe dakplaten en deels alweer de isolatieplaten.

Hieronder de achterkant, voorzien van een flinke lap nieuwe dakpannen.

Zeecontainer aan zee

Vrijdag 7 mei 2010

De verbouwing van het huis ligt goed op schema. De voorkant van het huis is nu voorzien van nieuw dakbeschot, isolatieplaten, dakpannen, goten en ook zijn er 2 nieuwe dakramen in het dakvlak gezet. Het is een grote verbetering, nog beter dan we hadden verwacht. Ook de nieuwe tuimelramen zijn een hele vooruitgang ten opzichte van de oude uitzetramen, ook in de bouw staat de techniek zeker niet stil ! Het dakbeschot is aan de binnenkant mooi afgewerkt, na montage van strippen in de naden is het dan ook in één keer helemaal klaar. De aansluiting van het beschot op de muren moet wel worden bijgewerkt, een karweitje voor de stucadoor die dan dan gelijk ook maar alle muren op de bovenverdieping moet meenemen, niet letterlijk maar figuurlijk natuurlijk.

Afgelopen zondagnacht kregen we trouwens het ware kampeergevoel bij een hele zware regenbui, overigens wel voorspeld door Piet Piraat, toen er (on)gezellige drupgeluiden waren te horen. Dit was slechts de ouverture, even later begon het de vorm aan te nemen van een klein snelstromend beekje. Gelukkig hadden we emmers genoeg en was het tijdelijk, net als bij een verregende kampeervakantie. De achterkant van de garage is ook al klaar, ook hier een mooi nieuw tuimelraam, nu de achterkant van het huis nog.

Het gaat eigenlijk best snel maar er wordt dan ook ongelofelijk hard gewerkt. Het meest vervelende is dat de bovenverdieping vol staat met bedden en andere spullen en dat die behoorlijk in de weg staan. Steeds verslepen is geen oplossing, de boel moet straks ook nog worden afgewerkt. Dus hebben we opslagruimte gezocht en gevonden en nog wel voor de deur ! We wonen 2 kilometer vanaf de Waddenzee en vonden het wel toepasselijk om een zeecontainer te huren, we blijven natuurlijk wel Groningers dus het werd een containertje, een halve van 10 foot. Niet goedkoop en een lomp ding, maar wel ideaal, we hoeven niet twee keer met een busje of aanhangwagen 30 kilometer enkele reis te rijden.

Foto's : linksboven het uitzicht vanuit een slaapkamer op de bovenverdieping op de bomen en de mooie Hollandse lucht, rechtsboven is het dak alweer dicht, linksonder liggen de pannen op het dak en worden de dakramen geplaatst.

Trouwens, als een webloglezer die een beetje in de buurt woont een goed bedrijf zoekt voor een verbouwing, renovatie, nieuwe badkamer of noem het maar op, reageer gerust, ik kan onze aannemer van harte aanbevelen !

En de Burton, die staat lekker beschermd onder veel dekens te wachten op de voorruit, ruitenwissers, spatborden, front, motorkap, bedrading, verlichting, meters, stuur en nog veel meer. Nog even geduld !

Nog even ter afwisseling iets eend-achtigs, links een foto van zwager en schoonzuster die deze week met een eendje langskwamen. De kinderen hadden ter ere van hun huwelijksjubileum geregeld dat ze een dag in een huureend van, jawel daar is ie weer, "In m'n eendje" mochten rijden. Met op het achterbankje een picknickmand en andere verrassingen en 's avonds een diner. Zwager heeft vroeger ook eend en Ami 6 gereden, het nostalgische gevoel kwam nu wel terug maar hij vertelde dat het wel "werken" was ten opzichte van zijn huidige moderne auto.

Kortstondig dakloos

Vrijdag 30 april 2010

Het dak aan de voorkant van de garage is donderdag volledig verwijderd, zowel de pannen als het dakbeschot. Een vreemde gewaarwording als je zo vanaf je vertrouwde beschutte garagezolder naar de op dat moment nog blauwe lucht kijkt. Daarna zijn er watervaste platen opgelegd met een melamine toplaag, het voordeel is dat het dakvlak direct  mooi afgewerkt is want daar kijk je vanuit de binnenkant tegenaan. De platen zijn door de aannemer met een spijkermachine vastgenageld op de gordingen en daarbij mag er natuurlijk niet naast de balk worden genageld, die balken zijn 8 cm breed, dat betekent eerst strepen trekken op de platen. De platen hebben afmetingen van 2.60m bij 2.20m en zijn loeizwaar, ik schat zo'n 75 kilo. En ze moeten met handkracht naar boven en op het dak en ze mogen niet worden beschadigd. 

Ik heb een klein handje geholpen en dan ben je 's avonds wel bekaf, mijn waardering voor de mensen in de bouw was al groot maar stijgt nog per dag ! Toen waren de isolatieplaten aan de beurt, hierop zitten ook de tengels waarop later de panlatten worden gezet. De isolatieplaten wegen gelukkig niet veel maar moeten wel weer nauwkeurig worden vastgeschroefd, ook op de gordingen. Weer strepen zetten dus, we worden op deze manier echte lijntrekkers ! En dan komt weerman Piet P. , door onze kleinzoon omgedoopt tot Piet Piraat toen we hem tegenkwamen bij Delfsail, met een weersvoorspelling met absoluut een behoorlijke portie regen, geen twijfel mogelijk. Dus de aannemer heeft donderdagmiddag de dekzeilen zo goed mogelijk vastgezet, we zijn er vannacht een paar keer uitgeweest om alles te inspecteren maar we hebben geen nattigheid ontdekt gelukkig ! Op naar de panlatten, dakpannen  en nog 3 dakvlakken. Een goede aannemer is hier van levensbelang en die hebben we gelukkig !

Linksboven een inkijkje in de dakloze garage en andere ruimtes, rechtsboven hebben we alweer een mooi glimmend nieuw dak !

Oranje boven

Maandag 26 april 2010

Het is de verbouwing die ons leven nu volledig beheerst. Na de steigeropbouw is de afbraak begonnen, de pannen op de voorkant van het huis zijn verwijderd, ook de tengels en de panlatten. Het oude dakbeschot bestaat uit spaanplaat met glaswoldeken als isolatie, een typische jaren-70-bouwmethode. Onder bij de goten was het spaanplaat hier en daar flink "aangekomen", lees opgezwollen door vochtinwerking, een Dr. Frank-dieet zou hier ook geen oplossing meer bieden, dus we wisten dat dit zou moeten worden vervangen.

Omdat er nog meer slechte plekken in het beschot bleken te zitten hebben we vandaag maar besloten om het hele dakbeschot te vervangen. Op dit nieuwe beschot komen dan isolatieplaten en daarop de nieuwe dakpannen. Tegenwoordig zijn er prachtige dakplaten met ingebouwde isolatie te koop maar deze platen zijn te dik voor ons huis, het dak zou dan te hoog komen te liggen ten opzichte van de gevelbetimmering en de goten.

Maar het meest vervelende is dat het dakbeschot ook gelijk de wandafwerking is in de slaapkamers, dat betekent dat de slaapkamers leeggehaald moeten worden. Veel werk hoewel er nu even een bouwstop is omdat het dakbeschot in bestelling staat.

Ondanks de bouwstop heb ik toch helaas geen tijd voor de Burton, de bovenverdieping moet worden ontruimd en er moet binnen van alles en nog wat worden losgeschroefd. Een kitcar opbouwen heeft toch mijn sterke voorkeur !

Boven links een foto van het dak met de totaal verweerde en kleurloze cementpannen, rechts een foto van de tijdelijke dakbedekking die overigens heel goed bij de komende Koninginnedag past. 

Typeplaatje en ruitensproeier

Donderdag 22 april 2010

De ruitensproeier zit nu ook in de Burton, tenminste de beugel met tank en motortje. De plaats van de tank kun je zelf kiezen maar een plaats links in de motorruimte is wel handig, je houdt dan veel ruimte over en kunt dan ook bijvoorbeeld het reservewiel voorin kwijt, hiervoor is zelfs een speciale houder te koop. De doorvoer van de electriciteitsdraden, de slang en de plaats van de sproeikop heb ik nog niet bepaald, eerst moet de voorruit erop. Je kunt ervoor kiezen om de sproeikop op de motorkap of op de body te plaatsen, de meeste bouwers kiezen voor een plaats op de body. Dat komt allemaal later wel. Ook de electriciteitsdraden laat ik nog even zitten, ik heb voorzichtig naar de kabelboom van BCC gekeken en daarbij zitten diverse losse kabelboompjes, ook voor de ruitensproeieraansturing. Dus nog maar even bekijken of het bij de tank geleverde losse stekkertje met stukjes draad wel gebruikt moet worden of dat de kabelboom hierin voorziet.  

Ook is de Burton weer voorzien van het typeplaatje uit de donoreend, dat is een eis van de RDW, zonder typeplaatje wordt de auto straks niet goedgekeurd. Een persoon moet een identiteitsbewijs bij zich dragen maar ook een auto moet zich kunnen identificeren, bij een auto gebeurt dat aan de hand van het kenteken met kentekenbewijs, het chassisnummer en het typeplaatje. Ik heb het 24 jaar oude aluminium plaatje flink opgepoetst en goed vastgeschroefd, het is de bedoeling dat het plaatje nog een hele tijd gratis meelift in de Burton.
Iets vastschroeven in een polyester auto moet trouwens altijd gebeuren met bouten, moeren en ringen, parkers en andere schroeven hebben geen houvast. Dat houdt in dat er altijd gemeten en geboord moet worden.
Op de foto's zijn de ontwaseming, de tank van de ruitensproeier en het typeplaatje te zien.

Bastaard kitcar met ontwaseming

Woensdag 21 april 2010

De ontwasemingsmotor zit in de Burton, ja ook in een open auto moet  voorruitontwaseming aanwezig zijn ! Als je een Burton bouwt met een hoge voorruit en dat doe ik, dan eist de RDW dat de auto ook is voorzien van ruitenwissers, ruitensproeiers en ontwaseming. BCC levert hiervoor een 12 volt ontwasemingsmotor die de lucht uit de voetenruimte zuigt en via een flexibele slang, een mondstuk en een uitblaasrooster over de voorruit blaast, ook nog met 2 regelbare snelheden. De verbinding met de voetenruimte wordt gemaakt door een 80 mm PVC-buis en er moet dus een 80 mm groot gat in het horizontale vlak in de motorruimte worden gezaagd. Op de blaaszijde van de motor zit een flexibele slang waarvoor een gat van 50 mm in  het verticale vlak tussen schutbord en dashboard moet worden gemaakt. De motor zelf zit vast met 4 M6-bouten, ook moeten de beide aansluitkabels naar binnen worden geleid. Wel een precies werkje, je meet eerst het 80 mm-gat uit, zaagt dit uit en je plaatst dan voorlopig de 80 mm PVC-buis en laat daarin de motor zakken. Dan teken je op het verticale vlak de 4 bevestigingsgaten uit en boort deze gaten. Daarna verwijder je de ontwasemingsmotor weer en zaagt het 50 mm-gat uit. Dit gat teken je af door een lijn te trekken tussen het bovenste en het onderste boutgat en precies in het midden van deze lijn zet je de centrale boorpunt van de 50 mm busboor. Vooraf heb ik alle plekken waar geboord of gezaagd wordt afgeplakt met schilderstape.

Je moet volgens de bouwhandleiding de PVC-doorvoer van 80 mm op het polyester afkitten met Sikaflex maar ik heb de afdichting anders opgelost. In de PVC-buis zit een rubberen manchet waar de luchtinlaatkant van de motor ingeschoven en ingeklemd wordt. Nu klemt de motor ook al zonder manchet in de PVC-buis, dus dit manchet heb ik eruitgehaald en over de buitenkant van de PVC-buis geschoven en naar beneden op de rand van het gat gedrukt. Mocht dit in de toekomst toch nog regenwater doorlaten dan lijm ik alsnog de rubberen rand met Sikaflex vast maar dan ziet het er nog steeds strakker uit dan met alleen een kitrand.

Nog een tip voor de bouwers, de doorvoer van kabels door het dikke polyester is lastig af te dichten met rubber doorvoerrubbers, simpelweg omdat deze doorvoerrubbers gemaakt zijn voor dun plaatwerk en de rubbers dus een te smalle doorvoerrand hebben. Nu kun je hiervoor ook weer Sikaflex gebruiken maar ik heb puntvormige  rubberdopjes gebruikt waarin de klemmen van de sierstrippen op de deuren van een VW-kever vastzitten. Je boort een gat van 7 mm, drukt of trekt het rubberen dopje hierin, knipt een klein gaatje aan de punt van het dopje, voert de draden door en je bent klaar. Het klemt prima in het polyester doordat het dopje taps toeloopt en het dicht goed af. De dopjes kun je via Internet bestellen bij een kevershop. 

Naast eendonderdelen heb ik nu dus ook materiaal van de Volvo en de kever gebruikt. Het wordt op deze manier een echte bastaard kitcar maar de Burton verschilt daarin niet van een nieuwe moderne auto, daar zitten ook onderdelen in die niet van eigen makelij zijn, het overgrote deel zelfs ! 

Op de foto's boven de ingebouwde ontwasemingsmotor vanuit de motorruimte en vanuit de voetenruimte.

Op onderstaande foto links de rubberen keverdopjes en de uitgezaagde stukken polyester en op de foto rechtsonder is het rubberen manchet voor de afdichting te zien en de doorgevoerde draden met het kever-dopje. Lekker strak toch, dus helemaal van deze tijd !

Bouwen en verbouwen

Dinsdag 20 april 2010

Mijn tijd verdeel ik tussen de verbouwing van het huis en de bouw van de Burton waarbij de balans wel doorslaat naar de verbouwing. De steiger is opgebouwd aan de voorkant van het huis, de nieuwe dakpannen, isolatieplaten en dakvensters zijn bezorgd, het profiel van de goten is opgemeten voor de vervanging van het zink, het feest gaat heel binnenkort van start. In onze tuin staat een grote afvalcontainer. Ik heb de steiger alvast maar even benut om een daklijst van een broodnodig nieuw verflaagje te voorzien. Linksboven een foto van de vrachtwagenchauffeur die de isolatieplaten aflevert. En rechtsboven de dakpannen en isolatieplaten, straks goed voor een mooi en goed geïsoleerd dak.

Maar ook aan de Burton wordt tussendoor gewerkt. De versnellingspook is geïnstalleerd, zie de foto linksonder. Op de driehoek komt nog een mooi aluminium plaatje waarin ik het contactslot en een 12 Volt-aansluiting ga plaatsen.

Eigenlijk wilde ik de versnellingsbediening uit de eend opnieuw gebruiken maar dat betekent las- en draaiwerk en daarvoor is nu geen tijd. Ik heb dus de RVS-versnellingsbediening van BCC gekocht, deze is ervoor ontworpen, past prima en ziet er goed uit. Het gaspedaal is verbonden met de gaskabel en werkt nu ook, de verwarmingsbuizen zitten erop, zie de foto rechtsonder. Het is trouwens wel passen en meten met de linker verwarmingsbuis, de versnellingsbediening moet niet in het gedrang komen en de handremstrip loopt aan de andere kant dicht bij de buis langs. De nieuwe lange chokekabel is  vastgezet aan de carburateur en ik ben bezig met de kachelbediening. De juiste plaats van de chokeknop en de kachelbediening moet ik nog bepalen, dit doe ik als de bank is geïnstalleerd, deze knoppen moeten natuurlijk goed kunnen worden bereikt maar ze moeten ook niet in de weg zitten. De boorkop van 13 mm is inmiddels ook bezorgd dus de busboor kan nu ook worden gebruikt, ik heb het grote gat van 80 mm voor de vooruitontwaseming geboord, ook wel weer een ervaring, zo'n groot gat in de body maken ! 

Huis, tuin en busboorhouder

Vrijdag 16 april 2010

Wat kan een mens het druk hebben ! De tuin moest na de winter weer op orde gebracht worden en dat is best veel werk. Bovendien, na het aanbrengen van de drainage eind vorig jaar leek het wel alsof er een Hulk-achtige mol door de tuin was gekropen, de opgeworpen aarde moest dus weer letterlijk met de grond gelijk worden gemaakt en voor wie het nog niet weet, Groninger klei is wat lastiger te bewerken dan teelaarde ! En dan pak je je motormaaier weer voor de eerste keer, die bleek het na de winterstop alleen nog te doen met de choke er vol op en de tank is dan heel snel leeg, dus de carburateur maar uit elkaar gehaald en schoongemaakt, ook weer klaar.

Tussendoor heb ik nog een klein beetje aan de Burton gewerkt, ik ben begonnen met de laatste schuur- en verfkarweitjes, de motorkapsteun en de achterbank heb ik geschuurd. De achterbank van de eend wordt voorzien van nieuwe rubbers, ondermatten en nieuwe bekleding en wordt zo veranderd in een knus en gezellig tweepersoons zeteltje in de Burton.

Ook heb ik mij verdiept in de montage van de voorruit, ruitenwissers en voorruitontwaseming. Eerst wilde ik maar eens de gaten boren voor de ontwaseming, een fors gat van 80 mm en een gat van 50 mm. Bij BCC had ik de busborenset gekocht, zie de foto links, om grote gaten te kunnen boren, de Burton naar buiten gerold en voor het eerst aan het zonlicht laten ruiken, de body afgeplakt, gaten afgetekend en toen kwam ik tot de ontdekking dat de houder voor de busboren een zeskantige schacht heeft die niet in mijn boormachine past. Dus maar een nieuwe grotere boorkop met capaciteit tot 13 mm besteld voor de boormachine, deze zal eerdaags wel komen.

Er is nog een belemmering in de voortgang van het Burton-project en dat is een komende verbouwing. De voorbereidende werkzaamheden hiervoor zijn al in gang gezet, ons huis gaat de komende weken in de steigers. Er komt gedeeltelijk nieuw dakbeschot op met isolatie en de dakpannen, dakvensters, zinken dakgoten en loodslabben worden vernieuwd. De aannemer verwacht hiermee een maand bezig te zijn en ik ga daarbij hand- en spandiensten verrichten. Het is niet anders, toch blijft het plan overeind om deze zomer in de Burton te gaan rijden !

Op de middelste foto links het bankframe en op de onderste foto de Burton voor het eerst buiten, klaar voor de inbouw van de ontwasemingsmotor, maar dat moet dus helaas nog heel even wachten. 

Vergroening van het remsysteem

Zaterdag 10 april 2010
Vandaag heb ik nog een klein klusje uitgevoerd, maar wel een belangrijk klusje en ook wel een beetje spannend. Met als resultaat dat de hydraulische remmen nu werken ! Ik heb het reservoir gevuld met LHM, Ieda is in de body gekropen, op de vloer van het chassis gaan zitten en heeft mij geholpen met het ontluchten van de remmen. Voor de geïnteresseerden, een remsysteem dat nieuw is gemonteerd bevat lucht en dat mag niet, lucht kun je samendrukken en als er ook maar een beetje lucht in het systeem zit dan heb je een sponzig aanvoelend rempedaal en dus een zeer slechte remwerking.

Ontluchten moet je met 2 personen doen en gaat als volgt. Je vult het reservoir, de hulp trapt pompend op het rempedaal tot er iets van tegendruk ontstaat en houdt daarbij het pedaal dan ingedrukt, je draait de ontluchtingsnippel op een cylinder of schijf los, de hulp trapt het pedaal dan door tot op de vloer, houdt het pedaal ingedrukt en je draait de ontluchtingsnippel weer vast. Dan begint het ritueel weer opnieuw, totdat alle lucht uit de leiding is verdwenen. Voordat je gaat ontluchten druk je een slangetje op de ontluchtingsnippel en je hangt dit slangetje in een potje met remvloeistof. Bij het losdraaien van de nippel en het doortrappen van het pedaal kun je dan zien of er lucht uit het systeem komt.

Eerst moet je de rem ontluchten die het verst van de hoofdremcylinder ligt, dus rechtsachter, daarna linksachter, daarna de schijfremmen vóór die doorgelust zijn en maar één nippel hebben. Alles werkt nu, het pedaal voelt hard aan en zakt niet weg, het pedaal moet nog iets te ver worden ingetrapt maar ik moet de achterremmen nog even nastellen, dan komt dit goed. De revisie van de schijfremklauwen is dus gelukt, de nieuwe remcylinders achter doen hun werk goed, de hoofdremcylinder werkt prima en alle verbindingen van de nieuwe RVS-remleidingset zijn dicht.

Foto linksboven: weer een stapje verder, het vloeistofreservoir op de hoofdremcylinder is gevuld met groene LHM-remvloeistof

Rechtsonder: voor de bouwers nog een foto van de binnenkant van de kofferruimte met de achterklep en slot en slotvanger. De haak van het slot valt om de bovenkant van de slotvanger, deze haak had bij mijn auto te weinig bewegingsruimte en liep bij het sluiten van de klep vast tegen de binnenkant van de klep, ik moest een kleine inkeping in de binnenkant van de klep slijpen zodat de haak nu ver genoeg omhoog kan scharnieren.

Denken en doen

De laatste dagen heb ik niet veel aan de Burton gewerkt, ik heb andere bezigheden en onze kleinzoon van 3 jaar logeert een weekje bij ons, hij wil graag overal bij helpen maar daar is de kleurlaag op de Burton niet goed tegen bestand, ben ik bang. Op tweede Paasdag ben ik naar de open dag van BCC in Zutphen geweest, het was gezellig druk en ik heb weer veel kennis en ideeën opgedaan, ook weer over polyesterbewerking. Antoni van BCC heeft weer een goede uitleg gegeven over hoe je foutief geboorde gaten kunt repareren, gelcoat kunt aanbrengen, krassen kunt wegwerken.

Wel handig want de klussen die nu komen vragen veel nauwkeurigheid, de voorruit moet worden gemonteerd en ook het ruitenwissersysteem en de voorruitontwaseming. De gaten die hiervoor moeten worden geboord zijn op de millimeter nauwkeurig aangegeven op de BCC-tekening, dus missers zijn hier echt niet toegestaan.

Zie het linker bouwplaatje.

De achterspatborden kunnen nu eigenlijk ook al wel worden gemonteerd maar ik wil eerst het remsysteem vullen en ontluchten en controleren, ik kan nu erg gemakkelijk bij de ontluchtingsnippels op de achterwielen komen.

En zo wacht het ene een beetje op het andere en kan ik me intussen mooi verdiepen in de beste aanpak. Dit ter voorkoming van foutieve gaten, het gezegde "denkt aleer ge doende zijt en doende denkt dan nog" is ouder dan de Burton maar nog steeds van toepassing.                                          

Ik heb natuurlijk foto's gemaakt op de open dag op Paasmaandag bij BCC.

Linksboven een zeer fraaie gele Burton met zwarte spatborden, lekker strak zonder "frutsels" en met 2 hoofdsteunen uit een Peugeot 206 CC, erg mooi gedaan.

Daaronder de Burton van Marcel, die eigenhandig 2 deuren in zijn Burton heeft gemaakt, inclusief stalen versteviging in de body. Heel knap en bijzonder geslaagd.

Onderaan een plaatje van alweer een gele Burton maar nu met blauwe spatborden en mooie velgdoppen. De kruk op de grond zal niet van de eigenaar zijn, als je slecht ter been bent is de instap lastig, tenzij je deurtjes in je Burton hebt !