maandag 1 februari 2010

Drukgroep en ontsteking

Maandag 1 februari 2010
Beide assen zijn nu in de RX10 gezet en zijn nu glimmend zwart, dat is alweer een heel ander gezicht. Nu nog een tweede behandeling met RX10 en dan zijn ze klaar. De temperatuur loopt trouwens ook iets op, vandaag heb ik in de garage de 10 graden gehaald maar de droogtijd is nog wel vrij lang. 
Rechts een foto van beide assen.
Ik ben daarna verder gegaan met de opbouw van de motor. Het vliegwiel en de drukgroep met koppelingsplaat zijn weer gemonteerd. De 5 bouten van het vliegwiel zijn zogenaamde rekbouten die je maar één keer mag gebruiken, na demontage van het vliegwiel moet je dus nieuwe bouten kopen. Deze bouten moeten beslist met een momentsleutel worden aangetrokken met een aanhaalmoment van 42 Nm. Daarna heb ik de drukgroep en koppelingsplaat gemonteerd en dan moet je een handigheidje toepassen anders krijg je later de versnellingsbak niet aan de motor gekoppeld. De koppelingsplaat wordt namelijk tussen de drukgroep en het vliegwiel geklemd door de veerdruk van de drukgroep en kan voordat hij geklemd wordt zijdelings bewegen. Nu heeft de priseas die uit de versnellingsbak steekt  een uitwendige vertanding waarop de inwendige vertanding van de koppelingsplaat past, bovendien moet het einde van de priseas precies in het toplager worden gestoken dat in de krukas achter het vliegwiel zit. Het zal duidelijk zijn dat de koppelingsplaat dus beslist nauwkeurig gecentreerd moet worden anders komt de priseas straks niet voor het hart van de koppelingsplaat en het toplager te zitten. Garages hebben daarvoor een oude losse priseas of een hulpstuk, dat heb ik allemaal niet maar ik heb natuurlijk wel een complete versnellingsbak. Alhoewel dit een heel groot hulpmiddel is heb ik de versnellingsbak gebruikt om de koppelingsplaat te centreren en dat ging prima.
Links is te zien dat de vliegwielbouten met de momentsleutel worden aangetrokken. Daarna heb ik nog de electronische 123-ontsteking gemonteerd en afgesteld. Dat gaat gemakkelijker dan bij contactpunten. Op het moment van ontsteken gaat er namelijk een groene LED branden op de 123-ontsteking.
Daarvoor moet je wel 12 volt spanning en een bobine hebben, dus de accu en de bobine er naast gezet, de 3 draden van de 123-ontsteking aangesloten, de eerste op de 12 volt-voeding, de tweede op de plus van de bobine, de derde op de min van de bobine, de massa van de accu aan het motorblok. Daarna het vaste ontstekingspunt van 8 graden voor BDP opgezocht door een 6 mm boortje door een oog in het motorblok te steken en dan in een gat van het vliegwiel te laten vallen en de ontsteking gedraaid tot het LED-je ging branden. Rechts de brandende LED. Later las ik op http://www.123ignition.com/ dat er bij de afstelling geen verbinding met de bobine mag zijn, alleen de 12 volt-voeding is voldoende. Al doende leert men. 
Dat is klaar en het mooie is dat zo'n ontsteking niet verloopt en dus ook nooit weer hoeft te worden bijgesteld ! En de vervroeging en de contacthoek zijn altijd goed want ze worden electronisch geregeld. Moderne techniek op een heel basic motorblok.  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten