In de versnelling

Maandag 29 november 2009

Vandaag heb ik de voorasdraagarmen weer aan de traversebuis gezet. De binnenste lagers en keerringen op beide draagarmen zijn nieuw, deze waren ingevreten op de lagerschalen. Daarna de haakse slijper weer gepakt, een nieuwe gedraaide staaldraadborstel erop en de vooras blank gemaakt. Dit geeft een enorme zooi, dus ik heb eerst mijn slijptenue maar weer aangetrokken, laarzen, overall, werkhandschoenen, mondkapje, veiligheidsbril, gehoorbeschermers. De as ziet er nu in ieder geval goed uit, nog even wat bitac uit de laatste hoekjes halen en dan kan de as in de RX5 en RX10.

Ook de steun voor de benzinetank heb ik schoongemaakt, ook hier heb ik nog wat nawerk en daarna ga ik de steun ook in de RX10 zetten.

Rechts op de foto een "bosje" schoongeschuurde assen, de onderste twee assen zijn van de donoreend en slecht, de bovenste twee assen zijn goed, deze ga ik gebruiken.

Ik gooi het oude spul aan het eind van het bouwproces wel weg, eerst maar even opslaan, je weet nooit of er nog een onderdeel moet worden overgezet.

Peter van "In m'n eendje" gaf me nog een goede tip. Volgens hem komt het regelmatig voor dat een eend na het achteruitrijden niet meer vooruit wil, de versnellingsbak is dan inwendig vastgelopen en moet uit elkaar. Dit komt dan door loslopende moeren op de beide assen van de bak, als deze loslopen dan schuiven de assen heen en weer met dramatische gevolgen. Ik heb dus voor de zekerheid even de achterste kap van de bak losgedraaid en jawel hoor, de moeren op de pignonas en op de prise-as zijn gewoon met de hand te draaien ! Die zet ik dus vast en ik ga ze daarna opnieuw borgen. Links een foto van de bak en de 2 bewuste moeren. De linkermoer is van de pignonas, de rechtermoer is van de prise-as, deze moer is één geheel met een wormwiel waarmee de snelheidsmeter wordt aangedreven. Beide moeren zitten dus los !

Veerpotten zijn klaar

Vrijdag 27 november 2009
Vandaag heb ik de veerpotten en de vooras opgehaald. De binnenste lagers en keerringen van de beide voorste draagarmen zijn vernieuwd, de lagerrollen waren ingevreten op de lagerschalen. Wel moet ik de draagarmen nog even aan de traversebuis bevestigen.

De veerpotten zijn voorzien van nieuwe deksels aan de voorkant. Deze deksels zagen er wat brokkelig uit, vandaar de nieuwe exemplaren. Eigenlijk was dit niet nodig geweest, toen de oude deksels waren afgeslepen bleken ze met uitzondering van het buitenste dekplaatje helemaal niet aangetast te zijn. Het metaal kan trouwens ook wel tegen een stootje, het is maar liefst 3 millimeter dik !  Maar ja, nu zijn ze klaar en kan ik langzamerhand weer toewerken naar de opbouw.

Rechts het afgeslepen oude voordeksel van een veerpot. Alleen het blikken dekplaatje is aangetast.

En links een veerpot met nieuw ingelast voordeksel. De trekstang wordt verbonden met de draagarm, de veer zit in de pot.

Lekker gevoel dat dit nu weer 100% is !

En wat betreft Sinterklaas morgenavond, ik had ineens inspiratie en ben helemaal klaar met mijn gedichten ! Dubbel lekker gevoel !

Zie ginds ....

Donderdag 26 november 2009
Deze week wil het echt niet vlotten met het project. Vanmorgen met de Volvo naar de APK-keuring geweest, ik kan weer een jaar vooruit. De Polo loopt trouwens nog steeds goed.
Vanmiddag heb ik Internetten plus bellen via de ADSL-Experiabox geïnstalleerd bij mijn ouders, zijn ze van de dongel af en gaat alles een stuk sneller.
Morgen kan ik de vooras met nieuwe lagers en de gelaste veerpotten voor de Burton ophalen bij "In m'n eendje". Tussendoor nog wat schoonmaakwerkzaamheden gedaan.
Komend weekend vieren we Sinterklaas, altijd leuk maar ik moet nu echt haast maken met de gedichten !

Hiernaast een sfeerplaatje van de goedheiligman.

Onze zoon Bert speelde hier onherkenbaar voor Sinterklaas voor het bedrijf waar hij werkte en was onderweg. Ergens in de buurt van Veendam werd hij gekiekt door een fotograaf van het Dagblad van het Noorden, de foto verscheen op de voorpagina ter illustratie van het stormweer in de Sinterklaastijd.

De Pieten hebben zoals gewoonlijk een ondergeschikte rol maar houden de Sint daarentegen ook niet uit de wind.

Woensdag gehaktdag

Woensdag 25 november 2009
Mijn Burton-plannen voor vandaag zijn niet helemaal oftewel helemaal niet uitgekomen. De Polo van Ieda begint steeds slechter te lopen en de koude start is dramatisch. Eerst heb ik de temperatuursensor vervangen, deze stuurt de inspuitregeling aan en gaat vaak kapot. Een lichte verbetering maar nog niet goed. Bij een garage in de buurt heb ik vandaag het storingsgeheugen uit laten lezen, resultaat was 8 verschillende storingen !  Storingsgeheugen gewist, opnieuw gestart, na 5 minuten geen nieuwe storingen. Maandag wordt het geheugen opnieuw uitgelezen, de auto krijgt dan zijn APK. De garage gaf de tip om de ijzeren afscherming om de bougiedoppen weg te halen, dit is bij VW vaak een storingsoorzaak. Dat heb ik dus gedaan en warempel, het lijkt nu goed. Bij dit soort storingen juich ik echter niet te snel, nog even wachten met champagne en gebak.
De Burton is er dus een beetje bij ingeschoten, ik heb de staat bekeken van de kachelpotten en de carburateur. De kachelpotten moeten worden gelast en de carburateur vertoont wat speling op de gasklepas. Hiervoor is geen revisieset maar ik heb hierover een vraag gesteld op het 2CV-kitcarforum, misschien komt er nog een goede tip. Daarnaast de andere 2 remklauwhelften uit de benzinepot opgevist, ze zijn wel schoner geworden maar nog niet helemaal naar wens, nog wat handwerk dus. Vanmiddag naar garage "In m'n eendje" geweest, was tot mijn verrassing gesloten, zal er wel in z'n eendje vandoor zijn, dus mijn veerpotten en vooras liggen daar nog steeds in quarantaine.
Morgen weer een nieuwe poging om vorderingen te maken.

Rechts een plaatje van een hele mooie Burton, gemaakt op de open dag bij BCC in Zutphen in september 2009.

Die 2 kleuren en 4 lampen staan 'm erg goed !

Chassis gehaald

Dinsdag 24 november 2009
Vandaag heb ik het nieuwe chassis gehaald bij BCC in Zutphen. Mijn eigen aanhangwagentje is ongeveer 2,5 meter lang, dat is te kort voor een chassis van ongeveer 4 meter. Ik heb in Delfzijl dus een grotere tandemasser gehuurd, deze is 3,5 meter lang. Het is ruim 200 kilometer van Spijk naar Zutphen, dit heeft me dus nagenoeg de hele dag gekost, inclusief halen en brengen van de aanhangwagen, laden, vastzetten en lossen van het chassis. Het chassis is helaas niet helemaal droog overgekomen maar staat nu op zijn zijkant te drogen in de garage. Ik heb nog een paar onderdelen gekocht en een extra liter RX10, die ik op het chassis aanbreng als extra roestwering. Zo'n nieuw chassis ziet er toch wel heel gelikt uit !

Ik kreeg bij het chassis een "Verklaring van overeenstemming". Deze verklaring is straks nodig bij de keuring van de Burton door de RDW, het is het bewijs dat het chassis toegestaan wordt door de RDW ter vervanging van het originele Citroën-chassis.

Hiernaast de bewuste verklaring.

Morgen stroop ik de mouwen op, er moet nu wel eens weer worden gesleuteld !

Weekendje weg

Maandag 23 november 2009

Even rust aan het Burton-front, we zijn met de hele familie volgens traditie een weekendje weg geweest en wel naar CenterParcs in Dalen. Het was weer erg gezellig, na deze ontspanning moet ik nu de draad weer oppakken. Morgen haal ik een nieuw chassis bij BCC, hopelijk is "In m'n eendje" dan ook klaar met de veerpotten en vooraslagers zodat ik binnenkort weer aan de opbouw kan beginnen ! Ik kan dan in ieder geval de komende tijd vooruit met de opbouw van het rollend gedeelte dus het chassis, de assen, stuurinrichting, vering, motor, versnellingsbak, aandrijving, remmen, remleidingen en benzineleiding.

Rechts een stapeltje nieuwe 2CV-chassis, gelukkig heb ik er maar één nodig .
BCC levert ze wel af met een kataforese-behandeling, dan is de lak door positieve en negatieve spanning in het lakbad doorgedrongen in de kleinste hoekjes en in alle naden van het chassis. Ook zijn de holle ruimtes nog eens voorzien van een dikke vloeibare waslaag. Dit betekent dus het einde van een eend-traditie, namelijk het zeer snel doorroesten van het chassis.

Andere autoproblemen

Donderdag 19 november 2009
Vandaag heb ik de 4 helften van de remklauwen verder schoongemaakt, dit gaat me toch teveel tijd kosten, dus ik heb 2 delen nu maar laten zwemmen in een bak met benzine, morgen vis ik ze weer op, hopelijk zijn ze dan schoongeweekt en dan dompel ik de andere 2 delen onder in de bak.

Wat zou het toch geweldig zijn als de auto's van vandaag net zo "basic" in elkaar zouden zitten als een eend of een Burton. Storingen kun je dan gewoon zelf oplossen, er zijn geen electronische geheimen zoals bij de hedendaagse auto's. Vandaag belde Ieda dat ze onderweg pech had met de Polo, hij stotterde en sloeg constant af. Het is een automaat, met één voet op het gas om het afslaan tegen te gaan en de andere af en toe op de rem is ze weer thuisgekomen. Meteen maar eens gekeken of het een losse slang of haperend contact was, bougies eruit, op alle verbindingen contactspray, stroomverdeler van binnen schoongemaakt, noem maar op, het euvel bleef echter. Ik zal het storingsgeheugen maar laten uitlezen bij de garage, er zit niets anders op. Lang leve de eenvoud van de Burton !

Nog even een illustratie van de complexiteit van "moderne" auto's. Kijk op de foto rechts en huiver !
Een paar jaar geleden gaf de kachelmotor van mijn Volvo 245 de geest. Vervanging kostte mij 2 volle dagen en dat was eigenlijk ook nog wel snel volgens de kenners. Hiernaast een foto van het interieur, dat ik echt tot het bot moest ontleden om erbij te kunnen komen, alles volgens het boekje. De kachelmotor zit in het ventilatorhuis dat diep verscholen onder het dashboard zit. Het is gelukkig allemaal wel weer goed gekomen.

Nogmaals:  lang leve de Burton !

Koppensnellen

Woensdag 18 november 2009

De griep is gelukkig weer op zijn retour dus vandaag ben ik de garage weer ingedoken. Voor de afwisseling ben ik weer eens aan de motor gaan werken. Vandaag heb ik nieuwe brilrubbers en keerringen gemonteerd. Ook heb ik beide cylinderkoppen van de cylinders gehaald en de kleppen en de cylinderwanden bekeken. Op deze manier kon ik ook de pasvlakken van de cylinders en cylinderkoppen goed schoonmaken, de 2CV-motor heeft namelijk geen voet- en koppakkingen dus de pasvlakken moeten perfect op elkaar aansluiten. De kleppen heb ik niet uit de koppen gehaald maar de uitlaatkleppen zijn in ieder geval niet zichtbaar verbrand. Ook de cylinderwanden vertoonden geen groeven en de zuigers hadden geen voelbare speling in de cylinders.

Een globale beoordeling, ik weet het, maar de donoreend was motorisch prima en wat goed is moet je goed laten. Er is buiten dit nog genoeg te doen !

Rechts een gedemonteerde cylinderkop met de in- en uitlaatklep, ze zien er gezond uit. De brilrubbers komen tussen de stoterstangen en het motorblok, ze worden met veren onder druk gezet en zorgen dan voor olieafdichting.

De keerringen heb ik met de nodige voorzichtigheid gemonteerd, voor de voorste keerring heb ik PVC-buis van 40 mm als hulpstuk gebruikt, de vliegwielkeerring kon ik aantikken met behulp van de pas aangeschafte draagarmlagermoersleutel, de gladde kant hiervan paste precies op de keerring, voorzichtig tikken met een rubberen hamer, ging prima. Het is belangrijk dat de keerringen niet scheef worden gemonteerd. Weer een stapje verder !

En links een foto van het blok zonder kop en de zuiger in de hoogste stand in de cylinder.

Inmiddels zijn de gesnelde koppen weer teruggezet op de motor.

Mexiiiiiiico !

Dinsdag 17 november 2009
Geen voortgang te melden, ik heb een lichte vorm van de griep te pakken.

Daarnaast ook andere bibbers, BCC meldde dat de levertijd voor mij waarschijnlijk zal neerkomen op zo'n 4 maanden. Dat is sneller dan verwacht ! Dit betekent dat de body naar verwachting in januari 2010 zal worden geleverd. Misschien kan ik de komende zomer dus al rijden, maar ik moet dan wel haast gaan maken met het onderstel.

Ik hoop dat de kilometerteller van de Burton ooit op 500.000 km zal staan maar betwijfel dit ten zeerste. Wel heb ik nog een foto van de klokken van mijn Volvo 240 GL uit 1988 waarmee ik het half miljoen kilometers heb volgemaakt. Toen ik de auto kocht stond de teller op 210.000 km, uiteindelijk werd in 7 jaar tijd de stand 546.000 bereikt, toen sloeg er een steen door de radiator. Koelvloeistof weg, de motor ging aan de kook voordat ik het in de gaten had, koppakking stuk, koelvloeistof in de motorolie, motor niet meer te redden en de auto was het niet meer waard om een revisiemotor in te bouwen, de auto ging naar de sloop. De tellerklokken heb ik nog bewaard. Gelukkig heeft de eend een luchtgekoelde motor, geen kans op te hoge temperaturen. Zijn we toch weer beland bij de koorts van de Mexicaanse griep !

Rechts:  en hier wordt de Volvo afgevoerd na een zeer werkzaam leven.

Ik heb de auto gekocht van de 2e eigenaar. De eerste eigenaar was een Nederlander die een jaar lang in Saoudi-Arabië woonde en werkte en de Volvo daar nieuw had gekocht bij de Volvo Tractor Garage in Ryad. De factuur van de aankoop heb ik nog. De man heette Alkema en op de factuur stond Al Kema, grappig. De Volvo was voorzien van een dubbele deurafdichting om het woestijnzand buiten te houden.

Electradag

Maandag 16 november 2009
BCC organiseerde zaterdag 14 november in Zutphen een electradag. Omdat ik niet weet of er nog zo'n dag wordt georganiseerd voordat ik toe ben aan de opbouw had ik me hiervoor aangemeld. We waren met een kleine 30 Burton-bezitters en bouwers aanwezig, in iets meer dan een ochtend werd het gehele electrische systeem op een prima manier aan ons uitgelegd. Achtereenvolgens kwamen de dynamo, spanningsregelaar, startmotor, ontsteking, klokken en meters en de kabelboom aan de orde. De afstelling van de electronische ontsteking werd met een motor op de werkbank gedemonstreerd maar ook de werking hiervan. De 2CV-motor wordt statisch op 8 graden voorontsteking afgesteld, de vervroeging zorgt ervoor dat dit bij volgas, (ruim 6000 toeren, jawel !) kan oplopen tot 30 graden voorontsteking. De bobine van een eend heeft het nogal zwaar te verduren, de beide bougies krijgen in het bovenste dode punt altijd een vonk, voor de ene bougie een noodzakelijke vonk om het brandstofmengsel te ontsteken, voor de andere bougie een niet-noodzakelijke vonk omdat deze bougie van de uitlaatslag overgaat naar de inlaatslag. Waarom beide bougies tegelijkertijd vonken ?  Heel simpel, je hebt op deze manier geen stroomverdeler nodig die altijd kans op storingen kan geven.
BCC levert een complete kabelboom waarbij met alle mogelijke accessoires rekening is gehouden. Slim zijn de multistekers waarvan je de draden los kunt koppelen zodat je geen grote doorvoergaten hoeft te boren.
Ik heb veel onderdelen voor het chassis gekocht en een paar speciale gereedschappen. Ook heb ik een nieuw chassis gereserveerd, deze haal ik binnenkort op. De levering van bodies loopt trouwens als een speer, body 969 lag al in de krat. Even schrikken, ik heb body 968 en heb mijn onderstel nog niet klaar ! Volgens BCC is er geen reden voor paniek, er is een aantal bodies met dezelfde kleur zwart ineens opgeleverd, dan wordt de bestelvolgorde wel eens losgelaten. Maar wat als ik ook een zwarte had besteld ?
Flink doorwerken dus, alleen vandaag ging dit moeizaam. Ik ben niet bij de Mexicaan geweest maar ik vermoed dat dit Midden-Amerikaanse virus mij een beetje te pakken heeft, sleutelen in de garage was vandaag niet echt aantrekkelijk en het is ook nog niet eens koud.

Rechts op de foto de gekochte gereedschappen, een sleutel 46 voor de centreerbusmoeren en een ronde bus voor de draagarmmoeren. Hoef ik tenminste niet meer deze moeren met tangen en drevels te bewerken. Ik schaf dit speciaalgereedschap toch liever aan, werkt een stuk beter en je weet nooit of ik nog een keer opnieuw een Burton ga bouwen, ik voorzie een grote vraag, auto's van voor 1 januari 1987 krijgen vrijstelling voor de kilometerheffing zag ik zojuist in het Journaal. Mijn eend is van oktober 1986, yes ! Kan me trouwens niet voorstellen dat dit wetsvoorstel het haalt, het rammelt nog aan alle kanten.

Let ook even op het krantenartikel op de foto. Werkvoorzieningschap Fivelingo in Appingedam, dus bij ons om de hoek, heeft een Burton genaamd Jobber gebouwd en heeft er nog 2 op stapel staan. Een goed initiatief, het wordt steeds mooier op de weg en je houdt een aantal mensen op een prima manier bezig.

Bestellijst

Vrijdag 13 november 2009
Vandaag ben ik vooral bezig geweest met een detaillistische bestellijst die ik morgen in Zutphen kan afgeven. Hopelijk is alles in voorraad en kan ik de kofferbak aan het eind van de electradag helemaal vol laden.
Mijn bestellijst bestaat uit 33 artikelsoorten, van rubberhoezen tot aan schokbrekers. Dit alles heeft alleen nog maar te maken met het rijdend gedeelte, dus het chassis met assen, vering, stuurinrichting, remmen, aandrijfassen, benzine- en remleidingen, motoronderdelen, de eerste uitlaatdemper. Als ik het nieuwe chassis in huis heb en alles is daarop over een aantal weken gemonteerd, dan is het wachten op de body en zal ik opnieuw een bestellijst gaan maken voor de onderdelen die nodig zijn bij de verdere bouw. Dit zijn onder andere de meters en klokken, schakelaars en controlelampjes, kabelboom, benzinevulpijp, stuuras en stuur, bankbekleding, binnenbekleding, ruitenwissersysteem, ontwaseming voorruit, voorruit en spiegels, bedieningskabels, scharnieren motorkap en kofferdeksel, grille, uitlaat van RVS vanaf 1e demper. En zo nog wel een paar dingen zoals de softtop, er is gelukkig nog veel te doen. En vanaf de opbouw wordt het pas echt leuk !

Burton Car Company is ook bezig om sommige Citroën-onderdelen te modificeren of op zijn minst te laten glimmen.
Een voorbeeld hiervan zijn de stelmoffen waarmee je de sporing van de voorwielen kunt bijstellen.

Citroën gebruikte hiervoor een soort gespleten bussen met draad die na het stellen op de de spoorstangen werden gefixeerd met 2 klemmetjes. Een doeltreffend maar niet gebruiksvriendelijk systeem. BCC heeft hiervoor roestvrijstalen stelmoffen ontwikkeld die ik natuurlijk ook ga aanschaffen. Roest nooit weer, is altijd gangbaar en je kunt er een sleutel op zetten.  En ook niet onbelangrijk bij een nieuwe kitcar: het glimt fantastisch !

Rechts op het plaatje boven de oude stelmof en onder de nieuwe.

Deurrubber en remmen

Vandaag heb ik een nieuw deurrubber geplaatst. Nee, dit heeft niets met de Burton te maken want de Burton heeft geen deuren. Het ging om het deurrubber van onze koelkast, deze was gescheurd, toch nog wel een behoorlijke klus bij een inbouwkoelkast, het rubber zit tussen de binnendeur en de buitendeur met heel veel schroefjes.

Vanmiddag heb ik 2 nieuwe vetpatronen gehaald en mij weer gebogen over de remklauwen. Alle 4 remzuigers zijn er nu uitgeperst, ik heb het eerste vuil van de klauwen geweekt maar ze zijn nog lang niet schoon. Morgen verder, dan zaterdag een revisiesetje halen, de rubberen cups, 2 stuks in elke klauwhelft, worden dan vernieuwd. Later nieuwe remblokken en handremblokken erin en dan moet het goed zijn.

De hoofdremcylinder (HRC) werkte nog goed op de eend, deze ziet er ook nog erg goed uit, wordt gewoon weer in de Burton ingebouwd.

Hiernaast in het midden de HRC met remvloeistofreservoir, links de beide helften van de linkerklauw, rechts de helften van de rechterklauw. De uitgeperste zuigers liggen ernaast.

De eend en dus ook de Burton heeft een gescheiden remsysteem, de scheiding is voorwielen-achterwielen, en de remvloeistof is LHM. De meeste auto's hebben als remvloeistof DOT4, de eend dus niet. Voordeel van de LHM-vloeistof is dat het minder hygroscopisch is, het trekt minder water aan. LHM is op minerale olie gebaseerd, alle remonderdelen blijven hierdoor lang in goede staat. DOT 4 en LHM mag je trouwens in remsystemen nooit door elkaar gebruiken, dat gaat helemaal fout.

Sint Maarten en remklauwen

Woensdag 11 november 2009
Even voor de Zuiderlingen en buitenlanders: op 11 november vieren we in het Noorden en Oosten des lands het Sint Maarten-feest, de jongere kinderen lopen met lampions langs de deur, bellen aan, zingen een lied en krijgen snoep, fruit of geld. Grotere winkels geven soms ook nog non-food-artikelen als kleurboeken en  ballonnen. Altijd een leuk feest maar door de vergrijzing en teruglopende gezinsgrootte is vanavond bij ons slechts één keer aangebeld. Soms begrijp ik er niet veel meer van, economische recessie, voedselbanken in de groei en toch geen animo voor een gratis versnapering of een klein geldbedrag. Zitten wij de komende weken weer met een enorme berg Marsjes, lollies en andere dikmakers.

En nu het project, vandaag heb ik het afgedraaide vliegwiel opgehaald, het contactvlak van de koppelingsplaat is keurig vlak gemaakt zonder verder onnodig gewichtsverlies, ik houd het motortje het liefst een beetje origineel. De veerpotten waren nog niet gelast en ook de nieuwe lagers waren nog niet op de vooras geperst , de eigenaar van "In m'n eendje" werkt in zijn eentje aan eendjes en moest onverwacht de eend van de plaatselijke huisarts door de APK loodsen. Deze huisarts is een verstokte eendrijder en heeft volgens "In m'n eendje" ook nog een Burton, weliswaar kant en klaar gekocht maar toch. Prima dat de huisarts voorrang krijgt, zeker gezien zijn drukke leven als Mexicaanse Griep-bestrijder.

Vandaag heb ik me weer gestort op de remklauwen, ik neem zaterdag een revisieset mee uit Zutphen maar moet daarvoor eerst wel naar de inwendige staat van de klauwen kijken. Op het aansluitpunt van de remleiding op de klauwen heb ik een vetnippel gedraaid en met de vetspuit heb ik de remzuigers uit de cylinders geperst. Bij één klauw is dit prima gelukt, veel vet verbruikt en toen was mijn vetspuit leeg. De klauw die ik onder handen heb gehad ziet er prima uit en kan zeker worden gereviseerd met nieuwe cups. Morgen koop ik een nieuwe vetpatroon en pak ik de andere remklauw aan.

Rechts op de foto de beide helften van één remklauw, de remzuigers zijn uit de cylinders geperst en liggen ernaast. Afgezien van vuil en veel vet ziet het er allemaal prima uit na 23 jaar !

Aandrijfassen en remmen en Angels

Dinsdag 10 november 2009
Gisteren heb ik niet aan het project gewerkt maar nog 2 aanhangwagentjes met hout gehaald voor de houtkachel. We hebben nu de opslag in ieder geval weer helemaal gevuld met eikenhout.
Vandaag kreeg ik bericht dat mijn vliegwiel afgedraaid was, ga ik morgen halen. Morgen ga ik ook kijken of de nieuwe lagers op de vooras zijn geperst en de voorkanten op de veerpotten zijn gelast.

Vandaag heb ik de aandrijfassen van de voorwielen beter bekeken op speling. Iedere aandrijfas bestaat uit 2 delen die met een schuifstuk aan elkaar zitten. door het in- en uitveren moet de lengte van de as namelijk kunnen variëren. In iedere as zitten 2 homokinetische koppelingen die ervoor zorgen dat de auto zonder schokken wordt aangedreven in bochten. Van de donoreend heb ik 2 complete aandrijfassen, bij mijn nieuw aangekochte assen zaten 2 halve aandrijfassen, namelijk het deel dat aan de wielen zit. Ik heb de beste delen uitgezocht, ik moet alleen nog 1 deel met iets teveel speling vervangen en alle rubbermoffen, 6 stuks in totaal.

Hiernaast een foto van de aandrijfassen.

Verder heb ik de remklauwen van de voorste schijfremmen gecontroleerd, hierin ga ik een revisieset monteren zodat de zuigers worden voorzien van nieuwe cups.

Mijn bestellijst groeit nog steeds, zaterdag ga ik naar Zutphen, dan wordt er een electradag georganiseerd en dan kan ik gelijk onderdelen meenemen.

Ik weet dat mijn weblog vrij technisch van aard is, bovendien word ik nooit gevraagd voor de Pirelli-kalender. Sommige Burton-bouwers echter wel ! Op dit moment zijn namelijk 2 jonge vrouwen, Karen en Fiona,  bezig om een Dyane om te bouwen tot Burton. De Burton die wordt gebouwd, wordt op de AutoRai 2011 onthuld. Achterliggende gedachte is het promoten van vrouwen in de techniek. Alles is te volgen op http://www.burtonsangels.nl/

En ...  ze hebben een kalender uitgebracht die te koop is !

Hiernaast een actiefoto van Karen en Fiona.

Ik hoop wel dat jullie af en toe toch ook nog even op mijn weblog kijken ....

Vrije vrijdag

Vrijdag 6 november 2009
Vandaag heb ik niet aan het Burton-project gewerkt, wel heb ik het forum en de site van BCC uitgebreid geraadpleegd om afstellingen en technische details aan de weet te komen. Ook heb ik enkele bouwverslagen van andere Burton-bouwers doorgekeken, sommige verslagen bevatten heel veel foto's, erg leerzaam !
Geen foto's van het project dus, maar wel weer een autofoto uit het verleden en wel uit 1985. Ik heb in 1974 een Volvo Amazon 121 gekocht van het bouwjaar 1966. Deze geweldige auto heb ik 13 jaar gehad, ik heb er ongeveer 300.000 kilometer in gereden, al snel heb ik een revisiemotor ingebouwd omdat de eerste eigenaar er blijkbaar niet goed mee was omgegaan en de motor ongeveer een liter olie op 200 kilometer verbruikte. Ook heb ik een gasinstallatie overgebouwd uit een sloop-Volvo die ik erbij had gekocht. In 1985 was de auto echt toe aan een nieuwe laklaag. Het voorwerk hiervan heb ik zelf gedaan, dit is te zien op de foto. De Volvo heb ik hier helemaal kaal gemaakt, blijkbaar erg aanstekelijk want ikzelf ben na die tijd ook in rap tempo kaal geworden ...

Op de foto ben ik bezig met een gritspuit om alle roest grondig te verwijderen. Ik verlangde toen al naar een polyester auto, nooit meer roest. Toen waren er nog geen Burtons, wel Trabants, ook leuk maar dat is toch andere kunststof en bovendien, onze 3 kinderen moesten ook mee kunnen.
Nog een leuk detail, na 13 jaar heeft de Amazon ruim 2 keer zoveel opgebracht als ik ervoor had betaald !

Vliegwiel en remschijven

Donderdag 5 november 2009
Vandaag ben ik bezig geweest met het inventariseren van de onderdelen die ik nieuw moet bestellen om het chassis met assen, stuurinrichting en vering compleet te maken. Het gaat dan om afdemprubbers, centreerbuizen voor de trekstangen van de veerbussen, stofhoesjes etcetera.
Mijn  bestellijstje is inmiddels een stuk langer dan ons wekelijkse boodschappenlijstje bij de grootgrutter !  Binnen een paar weken maar eens met een bestelbus naar Zutphen om een nieuw chassis en bijbehorende onderdelen te halen.

Hiernaast een foto van de veerpot, trekstang, rubbers, schokbreker. Dit is wat ze noemen de soll-situatie, "hoe het moet worden", alles is hier nieuw gemonteerd.
Voor mijn project geldt dat de goede en bruikbare onderdelen worden opgefrist en weer gemonteerd, de rest wordt nieuw gemonteerd.

De tand des tijds heeft weliswaar 23 jaar zitten knagen aan mijn Franse donorbolide, maar globaal de helft is toch nog goed bruikbaar !

Vanmiddag heb ik een metaaldraaierij opgezocht in Appingedam en gevraagd of ze mijn vliegwiel konden vlakken, het contactvlak met de koppelingsplaat is licht gegroefd. Ook had ik mijn remschijven meegenomen die ik heel licht wou laten afdraaien maar dat werd mij afgeraden door de kans op trillingen. Ik heb de remschijven daarna nog eens opgemeten, ze zijn bijna 7 mm dik en dat is precies de dikte van nieuwe schijven. De kleine opstaande rand ga ik dus zelf maar weghalen en dan ga ik ze mooi weer monteren op de Burton, hergebruik dus!

Op de foto van onderen naar boven het vliegwiel met starterkrans, daarop de losgehaalde drukgroep, de koppelingsplaat en het druklager dat bediend wordt door het koppelingspedaal. Het vliegwiel wordt dus afgedraaid en de rest wordt vernieuwd want de motor ligt er nu toch uit en dan kan ik weer jaren vooruit met de koppeling. Hier geen hergebruik dus, je loopt dan teveel risico op een slippende of schokkende koppeling.

Gebakken lucht

Woensdag 4 november 2009

Vandaag heb ik mijn nieuw aangeschafte slagmoersleutel aangesloten op de compressor. Spannend, zal  de luchtdruk de moeren verslaan of blijkt het gebakken lucht te zijn ?

Zie de foto met de slagmoersleutel rechts.

De sleutel oefent een kracht uit van 320 Nm, maar de moeren van de aandrijfassen gaven geen krimp. Later nog een keer met het handje en een lange buis geprobeerd en een ratel in 3 stukken gebroken. Ik weet het, de ratel is hiervoor geen goed stuk gereedschap, maar de vaste stang uit de doppenset had ik eerst al in een mooie V-vorm gebogen. Waar is de tijd gebleven van het gereedschap van keihard staal ?

Ik heb daarna de draagarmen losgehaald van de vooras en ben met de losse delen naar "In m'n eendje" in Roodeschool gereden.

Links een plaatje van de losgehaalde draagarmen.

Ook in Roodeschool geen succes met een veel zwaardere slagmoersleutel !

Dat het de vakman ook niet lukte gaf mij eigenlijk wel een prettig gevoel....

Toen kwam de grote barbatruc !  Met 2 klappen op een grote beitel gaven de moeren zich gewonnen. De fusees zijn vervolgens goed bekeken en nog prima bevonden, evenals de wiellagers. Wel had ik bij het demonteren ontdekt dat de draagarmen niet echt soepel scharnierden. De binnenste lagers van de armen bleken te zijn ingevreten op de zitting. De eendenman gaat nu de binnenste lagers van de draagarmen vervangen tesamen met de keerringen. De lagers moeten sterk worden verhit, anders komen ze niet los van de arm. Ook worden in Roodeschool de veerpotten voorzien van nieuwe voordeksels, de oude worden eraf geslepen en de nieuwe worden rondom vastgelast. De volgende week moet dit alles klaar zijn, ik kan dan de assen eindelijk in de RX5 en RX10 zetten, dan de assen weer opbouwen en toewerken naar het nieuwe chassis !

Dit alles is veel werk maar het wordt wel het fundament onder de Burton en dat moet goed zijn. Bovendien moet alles ook nog eens RDW-proof zijn, de Burton wordt namelijk uitgebreid gekeurd voordat hij op de weg mag.

Stuurkogels

Dinsdag 3 november 2009
Vandaag heb ik gewerkt aan de verdere ontmanteling van de vooras. De spoorstangen had ik gisteren al losgehaald, ik heb nu de stuurkogels losgehaald en de zogenaamde leviers goed bekeken op slijtage, deze zijn nog goed. Zie ook onderstaande foto's. Vanmiddag naar de Citroën-specialist "In m'n eendje" in Roodeschool geweest om te vragen of hij mijn fuseepennen kan bekijken en zonodig vervangen. Hiervoor is een luchtdrukpers nodig en die ga ik maar niet aanschaffen. Ik ga wel iets anders met luchtdruk doen, vanavond heb ik in Groningen een slagmoersleutel gekocht die op mijn compressor kan worden aangesloten. Ik kom namelijk regelmatig moeren tegen die ik moeilijk los kan krijgen omdat ik het onderdeel niet kan blokkeren tegen meedraaien. Ik hoop met de slagmoersleutel in ieder geval de moeren op de aandrijfassen los te kunnen krijgen. Dat ga ik morgen eens proberen en daarna breng ik de draagarmen van de vooras naar "In m'n eendje" voor de vervanging van de fuseepennen.

Rechts een foto van de spoorstang met daarin de stuurkogel die vastzit aan het zogenaamde levier, dat op de foto naar beneden wijst. De stuurkogel heeft 2 vlakke kanten en 2 bolle kanten. Op de bolle kanten draait de kogel en na verdraaiing kun je de kogel dankzij de vlakke kanten door de opening loshalen. De kogel wordt opgesloten door de kogelmoer die met een speciale dop kan worden losgedraaid. Typische Citroën-constructie maar wel heel doordacht en ook nog eens nastelbaar.

 En links kun je zien dat de kogel uit de kom is, ik heb de spoorstangkogelmoer in de hand.

Dit gewricht lijkt wel een beetje op een kunstheup, alleen daarbij komt minder vet en vuil los, dat hoop ik tenminste.

Trapauto's

Maandag 2 november 2009
Vandaag ben ik in de garage bezig geweest met de vooras, spoorstangen losgedraaid. Die dingen kunnen erg vastzitten, aan de ene kant conisch op de stuurkogels van de stuurkolom en aan de andere kant op het stuurlevier maar daarvoor heb ik nu een speciale dop gekocht, werkt erg goed. De kant die conisch op de stuurkogels zit moet met een trekker worden losgehaald, er is ook nog eens weinig ruimte voor de poten van de trekker. Ik heb er al een speciale stuurkogeltrekker op kapotgedraaid. Ik zet van de assen maar even geen foto's op dit blog, pas als de assen weer interessant worden voor het project dan zal ik ze weer op de gevoelige plaat zetten.

Omdat plaatjes toch wel de jus van een weblog zijn, hierbij nog een foto uit de zeer oude doos. Hieraan kun je zien dat de liefde voor vervoermiddelen in onze genen zit, links mijn broer(tje) in een trapauto, rechts ikzelf op een kar die mijn vader had gemaakt, een nep-Ford met een heus autostuur. Die trapauto van mijn broer was net een tank, als de voorkant een mens raakte dan deed dat heel veel pijn en als hij tegen een auto reed dan zat er wel een deuk in de auto maar niet in de trapauto. Opvallend detail: er staat geen enkele auto aan de Bedumerweg geparkeerd, waren ze er domweg niet of kwam dit voort uit angst voor de trapauto?

Even rust

Zaterdag 31 oktober 2009

Gisteren is er niet gewerkt aan het Burton-project. Wel vond ik tussen de oude foto's nog een foto van mijn eerste vierwielige auto, een echte 2CV uit 1959 met ernaast mijn trotse broer, toen nog broertje Bert. De eend had een motor van 425cc en een centrifugaalkoppeling. De koppeling greep aan als je gas gaf. Je kon dus wegrijden en schakelen zonder de koppeling te gebruiken. Het was de meest luxe uitvoering met veel sierstripjes en 3 zijruiten, toendertijd waren de eenden normaal gesproken voorzien van 2 zijruiten. De voordeuren waren zogenaamde zelfmoorddeuren, ze openden aan de voorkant en als je ze opende tijdens het rijden dan sloegen ze door de rijwind de andere kant op en werd je uit de auto geslingerd, hoewel dit met een eenddeur waarschijnlijk wel zou zijn meegevallen. Ik heb het maar niet uitgeprobeerd. Het linkervoorspatbord zit in de plamuur, dit vanwege een deuk die onze melkboer had veroorzaakt. Er gaan altijd veel verhalen rond over melkboeren maar de onze had de vreemde gewoonte om auto's te beschadigen en er niets van te vertellen. Hij deed dit overigens niet met opzet en heeft uiteindelijk ook betaald.

Links de eend aan de Bedumerweg in Groningen en erachter een paar auto's, alleen maar kevers, zelfs een zogenaamd "brilletje" uit 1951. Het straatbeeld is inmiddels wel veranderd.

Als ik deze eend nu nog had gehad en hij verkeerde nog in dezelfde staat, dan zou ik hem zeker niet gebruiken als donorauto voor de Burton !

Immobiel in plaats van automobiel

Donderdag 29 oktober 2009
Door een kleine chirurgische ingreep op woensdag ben ik niet al te mobiel, in ieder geval is zwaar tillen en lang staan de eerste dagen taboe en assen schoonschuren is daarbij ook niet echt een optimale bezigheid. Vandaag heb ik mijn tijd dan ook maar besteed aan het inrichten van een nieuwe laptop voor mijn ouders. Ze zijn 80+ en gaan binnenkort een computercursus volgen, ik vind het prachtig !  Kunnen ze mijn weblog straks ook volgen, vinden ze leuk, door mijn vader is mijn belangstelling voor techniek en sleutelen al vroeg wakker gemaakt, vroeger werd er thuis driftig aan brommers. motoren en auto's gesleuteld.

Hiernaast - je gelooft het niet - een foto van mij uit een ver verleden in mijn Messerschmitt tijdens een vakantie in Heidelberg. De Messerschmitt had ook nog overeenkomsten met een Burton, het dak kon eraf, plaats voor 2 personen en iedereen zwaaide naar je als je voorbij ronkte !

Terugblik polyesterdag en weer die assen !

Dinsdag 27 oktober 2009
Afgelopen zaterdag ben ik in Zutphen geweest waar BCC een polyesterdag organiseerde. Leuk om zo'n 20 mede-enthousiastelingen te ontmoeten en ik heb weer veel opgestoken aan de koffiebar. Een leuke sfeer, ik waardeer het enorm dat dit soort dagen worden georganiseerd. Erg leerzaam allemaal, er werd ons getoond hoe je krassen kunt wegwerken, hoe je foutief geboorde gaten kunt dichtmaken en hoe je schade kunt repareren. Eerst even wat algemene info over de body. De polyester body van een Burton is ongeveer 5 millimeter dik met een lichte variatie, er wordt rekening gehouden met de krachten die erop werken. Bij de fabricage wordt de lak (gelcoat) het eerst in de mal gedaan, daarna komen de glasvezelmatten en de kunsthars. Er worden gemiddeld zo'n 12 lagen glasvezelmatten over elkaar gelegd.  De body komt dus in de gewenste kleur uit de mal. De kleurlaag is ongeveer 1 millimeter dik. De gelcoat is achteraf ook op te brengen bij het wegwerken van beschadigingen en moet dan eerst met een verharder worden gemengd. Het is wel vrij agressief materiaal, latex handchoenen en masker zijn wenselijk. Ondiepe krassen kunnen nat worden weggeschuurd met waterproof schuurpapier, korrel 1500 tot 2500 dus heel fijn. Daarna kan het geschuurde polyester met een speciale poets van 3M weer tot hoogglans worden gebracht. Een vreemd gezicht als een kras wordt weggeschuurd en alle glans verdwijnt ! Even later ziet het er weer als nieuw uit.

De shop bij BCC was zaterdag ook open, ik heb een motorpakkingset gekocht inclusief brilrubbers en keerringen en 2 spoorstangkogelrubbers.

Ook nog wat gereedschap aangeschaft, een remtrommeltrekker en een spoorstangkogelmoerdopsleutel (3 keer woordwaarde !).

Rechts op de foto de remtrommeltrekker, de aankoop wordt meteen in stelling gebracht, een prima aankoop en een behoud voor de achterwiellagers.

Verder ben ik begonnen met de renovatie van mijn 2e stel assen. Jammer van alle schoonmaakwerk van de donoreend-assen, die ga ik dus niet monteren ! Dus weer alle bitac en vet erafhalen, de achteras is inmiddels klaar. Van deze as zijn ook de remleidingen losgehaald en de trommelremmem zijn gedemonteerd, inclusief remcylinders. Alles ziet er veel beter uit dan bij mijn donoreend-assen !

Rechts de assen waarvan de achteras al redelijk schoon is, nog 1 draagarm te gaan.

Het schoonmaken doe ik weer met de haakse slijper en gedraaide draadborstel. Werkt prima, alleen ogen, oren en ademhalingsorganen moeten worden beschermd. Ik zie er dus ongeveer uit als een heel vies maanmannetje.

Rechts een hele smerige toekomstige Burton-rijder. In de Burton hoop ik wel een andere outfit te dragen, er zijn leuke vliegeniersbrillen en jacks te koop !

Polyesterdag

Vrijdag 23 oktober 2009
Deze week geen noemenswaardige vooruitgang met het project. Wel heb ik besloten om op zaterdag 24 oktober naar Burton Car Company (BCC) in Zutphen te gaan omdat er een polyesterdag wordt georganiseerd. Lijkt me erg leerzaam.  BCC organiseert regelmatig bijeenkomsten als deze, zo ook bijvoorbeeld een elektriciteitsdag waar je kennis kunt opdoen van het aansluiten van de kabelboom, verlichting, ontsteking, meters etc.
Van de ervaringen op de polyesterdag zal ik verslag uitbrengen op mijn weblog.

Houtdag

Woensdag 21 oktober 2009
Zoals gezegd zal deze week met het project Burton 968 niet veel vooruitgang worden geboekt. Vandaag ook weer iets totaal anders gedaan, namelijk de wintervoorraad voor de houtkachel aangevuld. De kleinkinderen vonden het prachtig, een paar keer met de auto en aanhangwagen op stap en thuis met de kruiwagen het hout naar het houthok brengen. Lekker droog koud weer erbij, dat hoort zo !

Mariëlle en Maurice helpen ook flink mee met hun kruiwagentje.

Niet plankgas maar Spangas

Dinsdag 20 oktober 2009
Vandaag absoluut geen sleuteldag. Vanmiddag ben ik met kleindochter Mariëlle naar de film Spangas op Survival geweest. De film speelde in bioscoop Mustsee in de Euroborg in Groningen. We vonden het allebei een hele leuke film en het was weer als vanouds in de bios, compleet met drankje en popcorn !

Andere assen

Maandag 19 oktober 2009

Afgelopen zaterdag zijn we met de aanhanger op pad geweest. Op de 2CV-markt werden een voor- en achteras van een 2CV6 uit 1985 aangeboden. De verkoper bleek in Beverwijk te wonen, ongeveer 2,5 uur rijden vanaf Spijk. Het werd 3,5 uur door een enorme file bij verkeersplein Joure. Het gehele verkeersplein was afgesloten voor het aanbrengen van een nieuwe belijning. We hebben de 4 deuren en achterklep van de donoreend van huis meegenomen en in Velsen overgeladen in de eend van de koopster die uit Leiden kwam. Ik heb nu dus 2 voor- en 2 achterassen, daaruit moet toch iets heel moois kunnen ontstaan ! Ook heb ik in Beverwijk van dezelfde verkoper een dynamo gekocht zonder lagerspeling, dat had de mijne wel. En een ander luchtfilterhuis, mijn luchtfilter zat met parkers in elkaar, waarschijnlijk doordat het deksel er door carteroverdruk in het verleden is afgeblazen.

De nieuwe assen zien er erg goed uit, ik kan weinig spelingen ontdekken. De wiellagers zijn gesloten, de fusees hebben alleen wat axiale speling, je kunt aan alles zien dat de eend beter is onderhouden dan mijn donoreend.

Alleen weer dat schoonmaakwerk ! Ik heb maar weer een gedraaide staaldraadborstel voor op de haakse slijper gekocht, werkt erg goed maar is na 2 assen en 2 veerpotten toch wel tot het laatste draadje versleten.

Rechts de 2 nieuw aangekochte assen.

Vandaag heb ik de restanten van de bouten uit de as gedraaid die de vorige eigenaar er niet uit kon krijgen en de kop hiervan maar heeft afgeflext. Veel werk, maar het is gelukt.

Rechts de onthoofde bouten die ik er met veel moeite uit heb gekregen.

En dan het nieuwe luchtfilter, helemaal perfect !

Deze week zal ik niet heel veel tijd aan het project kunnen besteden, de kleinkinderen logeren in de herfstvakantie bij ons en hoewel kleinzoon Maurice van ruim 2,5 jaar een Burton vreselijk interessant vindt is het natuurlijk niet leuk om een hele week tegen een opa aan te kijken die onder het vet en het vuil zit en geen tijd voor ze heeft !

Deze week dus ook andere ontspanning, andere leuke dingen doen !

Rechts een foto van vanmiddag aan de dijk achter Spijk vlakbij de Eemshaven, altijd leuk om de zee te zien en de vele windmolens.

Onderdelenjacht

Vrijdag 16 oktober 2009

Vandaag vrijwel niet aan het sleutelen geweest maar op Internet gezocht naar onderdelen en veel gebeld met de verkopers en foto's uitgewisseld. Mijn assen zijn nu wel schoongemaakt maar de linkerachterdraagarm en linkervoordraagarm moet ik vervangen. Ook het centrale deel van de vooras is een beetje twijfelachtig. Het plan is om er twee gebruikte assen bij te kopen, deze goed te controleren en dan mijn draagarmen te vervangen door betere. Ik heb een paar aanbieders gevonden en ga morgen op stap met de aanhanger. Dan neem ik gelijk de deuren en achterklep van de sloopeend mee want daarvoor heb ik een koper gevonden.

Rechts:  en zo moet het worden !  Foto tijdens de open dag van Burton Car Company in Zutphen van een  gloednieuw onderstel met motor, klaar om de body erop te plaatsen. Ik heb dus nog wel het één en ander te doen !

Nog steeds assen en veerpotten

Donderdag 15 oktober 2009

Vandaag verder gegaan met het schoonmaken van de assen, de laatste randjes en kantjes en toen de veerpotten van de roestwerende laag bitac ontdaan.

De veerpotten komen heel goed onder de bitac vandaan, alleen de deksels moeten zo te zien worden vervangen.

Ook de trekogen die op de trekstangen worden geschroefd gingen zonder grote problemen los. Met dank aan WD40 !

Rechts een foto van de glimmende veerpotten.

Daarna ben ik aan de assen gaan sleutelen, ik heb de stuurinrichting uit de voorste as gehaald om te kijken of de speling kan worden verholpen. Hier zijn reparatiesets voor te krijgen, meestal zijn de glijlagers ruim.

Hiernaast een plaatje van de tandheugel met stuurkogels die in de centrale buis van de vooras gemonteerd zit. Binnenkort ga ik deze verder demonteren.

Daarna waren de trommelremmen op de achteras aan de beurt, trommels met wiellagers verwijderd en daarna de remsegmenten eraf. De remvoering is nog dik genoeg maar je kunt wel zien dat de 2CV de laatste tijd niet op de achterremmen heeft geremd, alles zit muurvast. De remsegmenten konden niet eens scharnieren om hun vaste punt onderaan. Geen punt, ik ga de remcylinders en de segmenten vernieuwen, op remmen moet je niet bezuinigen. Trouwens, bezuinigen is sowieso nog geen optie ...

Hiernaast een plaatje van de linkerachterrem met al losgehaalde veer, niet schrikken !

Assen schoongemaakt

Woensdag 14 oktober 2009

Ik heb vandaag beide assen van de donoreend schoongemaakt met een draadborstel op de haakse slijper. Dit werkt goed en snel. Dat "snel" is trouwens relatief, zonder goede hulpmiddelen ben je hier dagen mee bezig, nu ongeveer 6 uur.

Rechts een foto van de schoongemaakte vooras en de haakse slijper met gedraaide draadborstel.

Uiteraard krijgen de assen straks een goed roestwerend jasje maar eerst moet alles worden gecontroleerd en waar nodig worden vervangen.

Hiernaast een plaatje van de nog onbehandelde achteras, nog met gemonteerde remleidingen. De remleidingen heb ik er eerst afgehaald, het aparte van de 2CV is dat de remleidingen door de centrale as lopen en bij de ronde deksels naar buiten komen. De veerbewegingen van de draagarmen worden niet opgevangen door flexibele remslangen zoals bij andere auto's, maar doordat de leiding in de hoofdas in een spiraal is gedraaid met 15 windingen, geniaal!

Toen de bitac en roest verwijderd waren heb ik de assen eens beter bekeken. Toen de eend nog compleet was kon ik zien dat de achteras niet helemaal in lijn stond met de vooras, het linkerachterwiel stond iets naar binnen, het wiel had zogenaamd toespoor. Dat kan liggen aan een kromme hoofdas of aan een kromme draagarm. Om uit te sluiten dat de dwarse hoofdas, waar de draagarmen aan bevestigd zijn, krom is heb ik de as met armen vlak op de grond gelegd. De draagarmen zijn dan in rust en toen heb ik de dwarse hoofdas om zijn eigen as rondgedraaid. Als dan de draagarmen van links naar rechts en weer terug bewegen bij een omwenteling dan zou dat betekenen dat de dwarse hoofdas niet recht is. Wat schetst mijn verbazing, bij de achteras blijven de draagarmen bewegingloos liggen, dus hier zal niet de as maar de linkerdraagarm krom zijn omdat de wielstand niet goed was. Maar bij de vooras bewegen de draagarmen bij een omwenteling van de dwarse hoofdas ongeveer 2 mm heen en weer, een teken dat de vooras niet recht is. Soms weet je echter ook niet welke toleranties André Citroën normaal vond. Ik heb op het 2CV-kitcar-forum, dat heel erg waardevol is, de vraag gesteld of zo'n beweging van 2 mm. binnen de toleranties valt of teveel is. Ik hoor wel weer wat de kenners ervan vinden.

Rechts nog een plaatje van de voor- en achteras, ontdaan van heel veel vuil en bitac.

Studiedag ...

Dinsdag 13 oktober 2009
Gisteren ben ik bij het demonteren van de vooras tegen veel problemen aangelopen.
Op de foto rechts de vooras en de zogenaamde levier die op het fuseehuis komt en met de spoorstang wordt verbonden. Hieraan zit ook een stuurkogel die te ruim is.
Stuurinrichting, stuurkogels, fuseepennen, wiellagers en aandrijfassen moeten dus worden vervangen. De stuurinrichting kan ook worden gereviseerd. Ik ga eerst uitzoeken hoe ik dit ga aanpakken en misschien wel uitkijken naar een betere of revisie-voortrein.

Eerst maar eens aan de studie !
Een tijdje geleden heb ik al een werkplaatshandboek van Haynes voor de 2CV aangeschaft, een erg duidelijk boek. Vandaag ben ik mij gaan verdiepen in de techniek van de vooras en ook de remmen. Dit wijkt bij een 2CV behoorlijk af van de gebruikelijke techniek.

Een onmisbaar boek !

En ... wie wat bewaart heeft wat !

Ooit heb ik een eend van bouwjaar 1959 gehad en het onderhoudsboekje bewaard. Niet echt geschikt voor de eend van 1986 maar ontzettend grappig om weer eens te lezen.

Vooral de inleiding links op de foto hieronder:

"Uw aandacht is van het grootste belang". "

Met de afsluiter: "Wat we opzettelijk verzwegen, mag niet gedaan worden."

Er is veel veranderd in de laatste 50 jaar ....